In de actualiteitIn gesprek met

In gesprek met Matthew Steenvoorden

In gesprek met Matthew Steenvoorden
In de Hekken Shop

Wij spraken met Matthew Steenvoorden over zijn ervaringen met de supporters van Hajduk Split, zijn favoriete supporters, zijn tijd in Nederland en zijn ervaringen in Nederland. Matthew Steenvoorden begon zijn carrière bij Feyenoord Rotterdam en kwam daarna uit voor Excelsior Rotterdam, FC Dordrecht en Cambuur Leeuwarden. Sinds de zomer van 2019 komt hij voor HNK Gorica uit Kroatië.

Hey Matthew Steenvoorden, je zit nu al een meer dan een jaar in Kroatië, hoe bevalt het leven daar?
“Het bevalt heel erg goed. Het is echt een mooi land. Ik had zelf nog nooit van Gorica gehoord, maar het ligt tegen Zagreb aan. Die stad is mooi. Maar met name aan de kust is het veel mooier.

Toen je bij de club kwam speelde er twee nederlanders in het team: Joey Suk en Justin Mathieu. Maakte dat je keuze voor de club makkelijker?
“Ja, dat maakt het zeker makkelijker. Je gaat er dan sneller heen. Je hoort dan verhalen hoe het bij de club is en hoe de competitie is. Door Mathieu ben ik eigenlijk hier een beetje gekomen. Twee tot drie weken nadat mijn contract was afgelopen bij Cambuur stuurde hij mij een berichtje met de vraag of ik de club wat vond.

Was je verrast dat je contract niet werd verlengd?
“Bij Cambuur wilden ze het op nieuwe bocht gaan gooien. Ik heb er 3 jaar gespeeld en 3 keer de Play-Offs voor promotie/degradatie gehaald. Maar het is nooit van promotie gekomen. Toen de nieuwe trainer kwam (Henk de Jong, red.) wilde hij denk ik zijn eigen spelers meenemen en een nieuw team maken. Ik was wel een beetje verrast omdat de directie en de vorige trainers altijd tevreden waren. Maar het blijft voetbal en je weet als er nieuwe trainer komt dat hij soms andere ideeën heeft. Ik heb daar een leuke tijd gehad en veel vrienden gemaakt in die drie jaar.”

Ondertussen vieren ze feest bij Cambuur. Foto: Pro Shots / Ronald Bonestroo

Ondertussen vieren ze feest bij Cambuur. Foto: Pro Shots / Ronald Bonestroo



Wilde je vorig seizoen uitsluitend naar het buitenland of wilde je ook wel in Nederland blijven?
“Als er een goede club in Nederland was gekomen was ik misschien ook wel in Nederland gebleven. Ik had toen met Roda JC gepraat en kon ik kiezen tussen Roda en HNK Gorica. Daar heb ik tot nu toe geen spijt van gehad.”

Hoe was je eerste seizoen eigenlijk bij HNK Gorica?
“Op het begin is het altijd wennen. We hadden een Bosnische trainer en het voetbal hier is anders dan in Nederland. Een stuk fysieker. Nu hebben we een Litouwse trainer en die lijkt op een Nederlandse trainer. We trainen bijvoorbeeld heel veel op positiespel, druk zetten. Dat ligt me wel een stuk beter. We spelen nu ook beter en pakken meer punten. Das ook wel leuk.”

Is de supporterscultuur te vergelijken met Nederland?
“Mwah, niet echt. Als je tegen grote clubs speelt dan zitten er wel veel supporters. Bij mijn club zitten er gemiddeld 1000/1500 mensen. Het land heeft ook maar vier miljoen mensen. Voetbal leeft wel in het land, maar niet in het stadion. Ze gaan denk ik liever in een café kijken ,haha.”

Enig idee waarom ze dan liever in een café zitten?
“Ze houden hier heel erg van drinken en roken hahah. Als je uit speelt tegen een Rijeka, Dinamo of een Split speelt dan zitten er wel meer mensen. Daar leeft het wel heel erg.”

Dat zijn natuurlijk de mooiste wedstrijden om te spelen, lijkt me?
“Klopt ja. Dinamo is de grootste club hier in Kroatië maar het stadion zit nooit vol. Alleen als ze tegen Split of in Champions League spelen is het stadion goed gevuld. Als wij tegen hun spelen dan zit er misschien 1000 man. Dat is dan wel gek.”

De supporters die er wel zitten, leven die wel fanatiek mee met de wedstrijd?
“Ja heel fanatiek. Met vlaggen en zingen. Als ze er zitten dan zijn ze zeker fanatiek. Dat is wel leuk.”

Heb je in je eerste jaar bij HNK Gorica nog rare dingen meegemaakt?
“Toen ik hier kwam werd ik geïnterviewd door een Kroatische journalist. Hij vroeg me aantal vragen of het Kroatische voetbal. Dus ik zei; ik ken Dinamo Zagreb en heb met Feyenoord tegen Rijeka gespeeld, voor de rest weet ik niet heel veel van de clubs hier af. 

Split is de club met de gekste supporters hier, dus hij vroeg of ik daar wat van wist. Ik had gezegd dat ik Split nooit heb zien voetballen en dat ik de supporters niet kende. Toen ontplofte mijn social media. Ik heb bijna doodsbedreigingen gehad van die supporters. Op het nieuws stond ook: Steenvoorden kent Split niet, blah blah. Hahah dat was wel grappig. 

Toen we daar moesten voetballen werd ik ook constant uitgefloten toen ik de bal had. Ik ben er wel op teruggekomen. Qua supporters is Split zeker de grootste club in het land.”

Dus de kans dat jij een transfer naar Hajduk Split maakt is dus niet heel groot?
“Nee. Die is niet zo groot, haha.

Spreek je de taal eigenlijk dan ook een beetje?
“Een beetje. Ze leren natuurlijk als eerst de scheldwoorden. Maar ik kan in een supermarkt wel gedag zeggen, alsjeblieft dat soort dingen. Maar het is wel een moeilijke taal.”

Merk je ook verschil tussen Nederlandse en Kroatische voetballers?
“Ze zijn hier wat gevoeliger. Soms gaat het helemaal los in de kleedkamer en met schelden op elkaar in het Kroatisch. Het is ook niet heel erg anders, want dat gebeurt in Nederland eigenlijk ook.”

Je hebt in de jeugd van Feyenoord meerdere jeugdteams doorlopen. Na verhuurperiodes bij Excelsior en FC Dordrecht maakte je je Eredivisiedebuut in de Kuip tegen Heracles. Hoe voelde het om dan eindelijk je debuut te maken in de Kuip?
“Dat was een opluchting eigenlijk. Dat was mijn laatste contractjaar. Ik was 21 en normaal maak je direct vanuit de jeugd je debuut op een jongere leeftijd. Maar dat debuut gaf me wel een beetje gevoel dat mijn tijd bij Feyenoord nog een beetje geslaagd was. Ik speelde vanaf mijn zevende bij Feyenoord en je speelt toch om in het eerste te spelen. Ook al is anderhalve wedstrijd geweest, ik ben toch blij dat ik in het eerste heb mogen spelen. Ik kom ook uit een Feyenoord familie en die waren ook allemaal heel trots.

En vijf dagen na je debuut in de Eredivisie maak je je debuut in de Europa League?
“Dat is wel gek ja. Mijn debuut bij HNK Gorica was ook tegen Rijeka. Mooi hoe dat kan lopen. Het was heel mooi om mijn debuut te maken in de Europa League. Die week waren er ook veel blessures bij Feyenoord, dus ze konden niet echt om mij heen. Dan moet je wel spelen.”

Enig idee wat de reden is waarom je niet meer wedstrijden voor Feyenoord hebt gespeeld?
“Toen was er veel concurrentie. Toen speelde Mathijssen er nog en Boulahrouz. Wel jammer dat ik niet meer voor Feyenoord heb kunnen spelen.”

Stel je kan terugkeren bij Feyenoord, zou je dat dan doen?
“Ja, tuurlijk. Feyenoord is mijn nummer één club. Dus dat zou wel mooi zijn. Je weet nooit hoe het gaat lopen.”

In 2014 promoveerde je met FC Dordrecht naar de Eredivisie. Hoe was dat seizoen?
“We hadden toen ook echt een jong team met veel huurlingen. We hadden ook allemaal het gevoel dat we gingen promoveren. Ook met Marco Boogers erbij, die het allemaal goed kon verwoorden. Die gaf ons echt vertrouwen dat het ging lukken.

We stonden heel het jaar bovenaan en een paar wedstrijden voor het einde haalde Willem II ons in. Normaal gesproken is er dan paniek binnen de club. Maar Boogers kwam de kleedkamer in zei tegen ons dat we het via de Play Offs gewoon gingen halen. We hadden echt het gevoel dat we van iedereen kunnen winnen. Dat lukte ook. Eén van de mooiste dingen uit mijn carrière, die promotie.” 

 

Hoe was de band onderling tussen de spelers dat seizoen?
“Mijn vrienden uit de voetbalwereld zijn allemaal van FC Dordrecht. Ik ga nog goed met Giovanni Korte en Marvin Peerman om. Ik ben nog bij hem in Israël geweest, toen ik vrij was. We waren dat seizoen allemaal vrienden, dan ga je ook beter presteren. Je wist wat je aan elkaar had.”

Marvin wilde er niet veel over zeggen, maar ik hoorde mooie dingen over een trainingskamp in Hellevoetsluis en dat de spelers het behoorlijk naar hun zin hadden.
“Hahah. Ja dat was een mooi trainingskamp. Bij Boogers stond plezier voorop. Op het veld moet je gewoon je ding doen, maar daarnaast maakte het hem niet veel uit. In de voetbalwereld zijn de meeste hypocriet, je moet serieus doen blah blah. Maar ik vind dat je moet presteren op het veld en gewoon je ding doen.

Wij waren toen op dat trainingskamp als team echt aan het genieten, maar de volgende dag hadden we gezamenlijk een goede training. Zo hoort het.”

In een interview met Marco Boogers hoorde ik ook dat de spelers verplicht na de wedstrijd naar de business ruimte moesten komen voor een drankje.
“Ja, klopt. Zo wordt de band met team veel hechter en sterker. Dat merk je dan ook op het veld.

Met FC Dordt heb je ook meerdere wedstrijden in de Eredivisie gevoetbald. Hoe was dat voor jou?
“Ja was wel leuk. Ik kwam in de winter. We stonden al laatste en we pakte wel wat puntjes op nacompetitie te spelen, maar dat zat er niet in. Het was wel een mooie ervaring. Elke wedstrijd speelde we gewoon onze eigen stijl, we pasten ons niet aan de tegenstander aan. Maarja, de kwaliteiten in de Eredivisie liggen een stukkie hoger dan in de Jupiler League.

De meeste jongens van dat team zijn nu volwaardig Eredivisie spelers of spelen zelfs in het buitenland. Robin Gosens speelt met Atalanta nu gewoon in de Champions League. Zou mooi zijn als hij voor het Nederlands Elftal zou kiezen.

Supporters van FC Dordrecht vieren feest bij de promotie naar de Eredivisie

Heb je dus bij FC Dordrecht tot nu toe je mooiste tijd gehad?
“Bij Cambuur heb ik ook echt een mooie tijd gehad. Mijn eerste jaar daar speelde we echt goed en moesten we eigenlijk promoveren. We haalde ook de halve finale van de beker, helaas met penalty’s eruit. Dat was qua voetbal wel het beste seizoen. Toen werd Arne Slot trainer, echt een hele goeie trainer.

Natuurlijk ook een gave club met fanatieke supporters.
“Ja inderdaad, daar kon je de stad niet ingaan als je verloren had. Als je won was alles gezellig en leuk. Maar als je verloor, ging ik alleen even snel met de hond lopen en naar huis haha.

Merk je die druk van de supporters ook op het veld?
“Nee, niet echt. Maar soms als we niet goed begonnen dan gingen ze fluiten. Je weet dan wel je moet beter, maar als voetballers speel je niet expres slecht. Dat vind ik soms wel raar dat supporters zo snel negatief worden, maarja dat hoort erbij.

Welke supporters blijven je tot nu toe het meeste bij?
“Die in de Kuip natuurlijk! Toen ik in de jeugd speelde ging ik altijd veel wedstrijden kijken. Feyenoord is wel echt mijn club qua supporters.  Cambuur heeft ook gave supporters. Als het goed ging stonden ze ons bij de bus op te wachten voor een feestje, dat is wel mooi.

Hier in Kroatie natuurlijk met Split, dat was wel mooi om mee te maken. Die zijn wel echt gek. Die supporters beheersen ook beetje de club hier in Split. Wij moesten in één week twee keer tegen Hajduk Split, eerst in de beker en daarna in de competitie. Wij wonnen toen twee keer achter elkaar. Na die tweede wedstrijd, die ze van ons verloren, kwam er één supporter het veld op om de speler toe te spreken. De spelers zijn ook gewoon bang voor de supporters.

In de Hekken - Torcida Split

Hajduk doet het ook echt slecht. Ik hoor ook verhalen van de Kroaten dat de baas van de harde kern naar een huis van een speler geweest. Toen die speler thuis kwam zag hij die supporter gewoon met de kinderwagen en zijn vrouw lopen en werd hem verteld dat het nu wel echt beter moet.

Ik hoorde ook een verhaal van een paar jaar geleden, toen deed de club het ook slecht. Hadden de supporters 12 graven met de namen van spelers voor het stadion gegraven hahah. Je hoort wel echt gekke verhalen van Split.

Zo dat is wel heel ziek hoor. Zou je voor zo club willen spelen?
“Het is wel een mooie club, maar dan moet ik wel elke wedstrijd winnen. Zulke verhalen zijn wel leuk.

Heb je enig idee hoe je toekomst eruit ziet?
“Ik blijf sowieso in Kroatië. Tussen het vorig seizoen en het nieuwe seizoen zitten zes dagen rust. Dat is ook wel lekker, we hebben geen voorbereiding. Ik ben niet zo van de voorbereiding haha, ik ben meer van de wedstrijden”

Wat zijn eigenlijk jouw ambities voor jouw carrière?
“Mijn opa is in Indonesië geboren en ik ben beetje bezig geweest met een Indonesisch paspoort. Maar dat gaat niet heel snel. Je moet denk ik eerst daar voetballen voordat ze je een paspoort geven. Dat is wel een optie, maar op dit moment nog niet. Het niveau is niet heel hoog, daar mijn carrière afsluiten lijkt mij heel mooi.”

Meer interviews? Klik hier voor meer gesprekken met spelers, trainers, fotografen en meer!

retro voetbalshirts
In de Hekken Shop
Sander Wesdijk
Over de schrijver

Mijn naam is Sander Wesdijk en ik heb een passie voor voetbal, reizen en fotografie. In het weekend volg ik meestal mijn club Excelsior achterna, maar ik ben ook vaak bij een obscure wedstrijd te vinden in bijvoorbeeld Polen of Israël. Tijdens wedstrijden vind ik het schitterend om de emoties van de supporters vast te leggen met mijn camera. Deze foto's wil ik graag met jullie delen!
Ook leuk om te lezen...
Dit was het weekend

Dit was het weekend

Dit was het weekend

Dit was het weekend

In gesprek met

In gesprek met: Mailson Lima

In de actualiteitIn gesprek met

In gesprek met: Erol Alkan