Voetbal in Argentinië

Argentinie 2024: El Diez verering bij Argentinos Juniors

Het betaald voetbal seizoen is voorbij en de play-offs in het amateurvoetbal zijn toe aan de finales of zijn soms al beslist. Een tijd van vooruitblikken en terugblikken. Voor mij een mooi moment om het hoogtepunt van dit seizoen in een serie uit te werken. Onze trip naar Argentinië, Uruguay en Brazilië. Tips voor kaarten, waar te slapen, wedstrijden en vervoer. Beseffend dat het slechts de ervaring van één groepje is, maar wel in de hoop dat jullie er iets aan hebben. Voor mij in elk geval een mooie kans deze toffe reis te herbeleven. Vandaag deel 1: De El Diez-verering bij Argentinos Juniors.

Plannen en improviseren

Onze reis staat gepland van half februari tot en met half maart. Als compromis is afgesproken dat we tien wedstrijden combineren met natuur en cultuur. Dan is plannen natuurlijk erg belangrijk. Maar niet te strak. Argentinië is geen Nederland waar agenda’s bepalen. Begin je trip dus met het bepalen van twee of drie clubs of stadions die je zeker wil zien en accepteer dat de rest wordt ingevuld door te improviseren.

Als Ajacieden plakken we de reis naar Buenos Aires achter de awayday naar Bodø aan. Ergens rondom de noordpoolcirkel zien we dat onze binnenlandse vlucht naar het in het uiterste zuiden van Argentinië geleden Ushuaia een uur naar voren is gehaald en naar een ander vliegveld in Buenos Aires gezet. We vertrekken niet vanaf het internationale vliegveld Ezeiza maar vanaf het aan zee gelegen Jorge Newbery. Resultaat is dat we onze overstap gaan missen. Mailen en bellen werkt niet en via WhatsApp en Facebook krijgen we uiteindelijk contact. Na veel gedoe de vlucht, die we bewust hadden geboekt met de optie te verplaatsen, van maandagmiddag naar dinsdagochtend 4:40 kunnen verplaatsten.

Dat biedt wel meteen de eerste kans. Want waar de grote derby’s allemaal dat weekend zijn gepland, wordt de kleinere derby tussen Argentinos Juniors en Platense op maandag gezet. Eerst om vijf uur in de middag om enkele dagen voor de aftrap weer naar half acht in de avond te worden verplaatst. Een korte nacht voor de boeg, maar wel onze eerste pot op Argentijnse bodem.

Peso’s en simkaarten

Als je naar Buenos Aires gaat zorg dan zodra je er bent voor peso’s en een simkaart. Wij hebben de peso’s geregeld bij de Western Union en een e-sim van 25 GB voor een tientje gekocht bij een van de Claro winkels. Omdat we voor de eerste pot geen risico willen nemen hebben we via GetYourGuide voor zestig euro per persoon tickets geregeld. In dit geval een goede keuze, want de wedstrijd is uitverkocht. Voor een normale wedstrijd van Argentinos Juniors is dit niet nodig. Ze hebben er zelfs een toeristenkassa waar je voor ongeveer twintig euro een kaartje scoort met daarbij entree voor het museum en de mogelijkheid om na de wedstrijd het veld op te gaan.

Mocht je dat niet prettig vinden en liever kiezen voor meer zekerheid, dan zijn er ook Nederlanders die vaak op locatie zijn en je graag willen helpen. Zelf heb ik veel contact met Bras Brooijmans, een fanatiek Willem II’er die zelf verknocht is aan Argentijns voetbal. Stuur hem gerust een DM op zijn socials.

Argentinos Juniors

Argentinos Juniors is een minder bekende club bij de goegemeente maar is toch een van de grotere Argentijnse clubs die vroeger grote successen heeft geboekt. Bijvoorbeeld door in 1973 de Copa Libertadores te winnen, de Zuid-Amerikaanse equivalent van onze Europacup 1. Een jaar later verloor Argentinos Juniors de finale van de wereldbeker van Juventus, dat die pot speelde omdat Ajax, als winnaar van de Europacup 1, door een te druk wedstrijdschema bedankte voor de eer.

Onderweg naar het Estadio Diego Armando Maradona kom je op elke hoek van de straat murals van El Diez (De Tien) tegen. Streetart is sowieso een ding in Argentinië en Maradona en Las Malvinas (de Falkland-eilanden) zijn gewilde thema’s, maar hier zie je Maradona overal. En dat is niet gek, wetende dat hij hier in de jeugdopleiding speelde en, tussen 1976 en 1981, in het eerste elftal zijn carrier begon. De verering van El Diez lijkt na zijn overlijden alleen maar groter te zijn geworden. En ook al horen wij van veel Argentijnen dat Messi en Maradona net zo groot zijn, de muralstrijd wint El Diez nog ruim.

Lekkende leidingen en zitten op de trappen

Omdat het vandaag uitverkocht is gaan we op tijd naar binnen. We zitten op de hoofdtribune op de enige vier rijen stoelen die een dak boven zich hebben. Niet de ideale plekken als het gaat om de sfeer, maar wel voor de dreigende wolkenlucht die Buenos Aires al de hele dag overdekt. Denk bij een hoofdtribune overigens niet aan een West-Europese hoofdtribune. Lekkende leidingen lopen onder het rottende dak door en er zijn veel te veel kaarten verkocht waardoor mensen op de trappen zitten. In Nederland zou je direct je vergunning in mogen leveren.

Vanaf het moment dat La Banda Paternal het stadion binnenkomt is het alleen tijdens de rust even stil. Verder gaat het, vooral op de lange zijde tegenover ons, de hele wedstrijd los. Drums en trompetten bepalen de songs en het tempo. Pyro is er in overvloed. Georganiseerd en ongeorganiseerd. Geen bivakmutsen of doeken, maar gewoon aansteken en omhoog houden. Fakkels en rookpotten. Aan onze linkerzijde een groot doek van Maradona dat twee keer over de hoofden gaat en tegenover ons een nog groter doek met de letters A.A.A.J. (Asociación Atlética Argentinos Juniors). Dat laatste gaat zelfs tijdens de wedstrijd twee keer over de hoofden en linten van de barras bravas. De laatste keer om ritmisch mee te bewegen met de klanken van La Banda. Een van onze reisgenoten kijkt naar het kippenvel op zijn armen en daarna naar ons: “Hiervoor ben ik naar Argentinië gegaan”.

Pupillenvoetbal

En de wedstrijd valt ook alleszins mee. Een van onze Deense buren omschrijft het als het meest chaotische voetbal ooit. Het lijkt wel pupillenvoetbal. Elke bal wordt aangenomen om vervolgens richting goal open te draaien en of naar voren te rennen. Een spelletje dat Argentinos Juniors beter beheerst dan Platense, want de thuisclub wint met 3-1 en pakt de koppositie. Na het laatste fluitsignaal reden voor buurtbewoners om vuurwerk af te steken buiten het stadion.

En voor ons een moment om snel weg te gaan. Het is inmiddels half tien in de avond. Vier uur en drie kwartier later hebben we een Uber gepland die ons naar het vliegveld brengt voor de vlucht naar Ushuaia. En omdat online inchecken niet lukt besluiten we op tijd naar het vliegveld te gaan. Normaal gesproken zou ik daar in dit verslagje geen ruimte voor inruimen, maar na een uur in de rij te hebben gestaan, blijkt dat onze tweede vlucht, van Ushuaia naar El Calefate, is uitgekozen om te staken. Omdat er pas twee dagen later een mogelijk alternatief is, boort Aerolineas Argentinos ons onze voetbalzaterdag door de neus.

Maar goed. Zoals al in het begin van dit stukje verteld wisten we al dat het waarschijnlijk anders zou lopen dan gepland. De belangrijkste reden om te gaan, een bezoek aan San Lorenzo, gaat al niet door omdat ze door twee verplaatsingen drie weken niet thuis spelen. We gaan zien wat de komende weken ons gaat brengen.

van Pogo tot Popo
Van Pogo tot Popo houdt van Ajax, uit en thuis, nationaal en Europees, en heeft een zwak voor alles wat met sfeer rondom voetbalwedstrijden te maken heeft. Wil de hypocrisie en stemmingmakerij rondom (fanatieke) voetbalsupporters en vooral uitwedstrijden bevechten.

Reageren is niet mogelijk.

0 %