Voetbal in Limburg. Het is altijd al voer geweest voor ellenlange discussies. Kunnen vier clubs bestaan in deze provincie? Jarenlang werd er reikhalzend gekeken naar een fusie, een FC Limburg. Een droom van megalomane bestuurders die geen enkele weet lijken te hebben van de gigantische onderlinge rivaliteit tussen deze clubs. Eerder waren we al bij de derby tussen MVV en Roda en zagen hoe diep de haat tussen deze twee clubs zit. Dit keer nemen we een kijkje bij de Limburgse derby tussen VVV Venlo en MVV. Een derby tussen de twee grootste steden van Limburg.

Het blijft ongetwijfeld een van de mooiste stadions van Nederland. De Koel is uniek in haar soort. De trap heeft natuurlijk al een bijna mythische status verworven binnen de Nederlandse voetbalcultuur, maar ook de rest van de Venlose kuil mag er wezen. Hoeveel stadions zijn er in Nederland waar je tussen de eerste en tweede ring vrij over een soort boulevard kan lopen? Vanaf de korte zijde gezien lijkt de Koel met haar onoverdekte zittribune aan een kant wel wat op een sportpark dat langzaam uit haar voegen is gegroeid. In een tijd waarin stadions steeds meer op elkaar gaan lijken is De Koel een van de uniekere stadions van Nederland.

Wat het mooie beeld alleen maar versterkt is het feit dat het stadion vandaag echt goed gevuld is. Na enkele jaren afwezigheid keert de burenruzie tussen VVV en MVV namelijk weer terug. De strijd tussen de twee grootste clubs van Limburg. De avond voor de wedstrijd zijn enkele supporters van MVV nog langs De Koel geweest voor wat graffiti. Eindbalans: 6 man opgepakt. Toch is het wel een teken dat de rivaliteit zeker leeft.

Dat deze wedstrijd erg leeft is ook wel te zien tijdens de opkomst. VVV heeft een spandoek ter ere van aanvoerder Danny Post, de ‘Captain Venlo’ die begint aan zijn negende seizoen voor de geel-zwarten. Deze actie wordt vergezeld door een paar fakkels en gele rook, die helaas door de felle zon nauwelijks zichtbaar is. Ook het uitvak pakt groots uit. Alle 500 aanwezige supporters zijn gekleed in rode shirts met ‘Sjengen’ erop. “Code Rood. De Sjenge zien heii.” is er dan ook te lezen op het spandoek dat zij voor het uitvak rollen. Meerdere rode rookbommen maken deze actie compleet. Prachtig gedaan door de Maastrichtenaren.

Het uitvak van MVV laat zichzelf sowieso op positieve wijze zien vandaag. Vanaf de eerste minuut is het vol gas om de ploeg te ondersteunen. Gesteund door het heerlijke nazomerzonnetje heeft een groot gedeelte van het vaak haar shirt uit, wat toch altijd een tof gezicht geeft. Ook volgen er regelmatig bierdouches en wordt er met de fietssleutels geschud. Eén ding is van een afstandje duidelijk: de supporters van MVV maken er vandaag een fantastisch feestje van. Dat is deels zo duidelijk te zien doordat VVV een paar verbeteringen aan het uitvak heeft gedaan. Geen hoge hekken, geen plexiglas. Gewoon vrij zicht. Zoals het hoort te zijn!

Dat de uitsupporters er een feest van maken is overigens niet te danken aan de sportieve prestaties van hun team. VVV speelt de bezoekers helemaal weg en krijgt kans op kans op kans. Van sommigen is het echt een wonder dat ze mis gaan. Uiteindelijk verdwijnen er toch twee in het netje, tegenover geen van de MVV’ers. Het is de supporters van VVV ook meer dan gegund. Ondanks het feit dat zij pasgeleden gedegradeerd zijn is de sfeer vandaag de hele wedstrijd meer dan prima. Wellicht zelfs beter dan in sommige van de recente Eredivisieseizoenen. Het sfeervak achter het doel is goed gevuld en laat vocaal van zich horen. Uiteindelijk zijn zij het ook die als laatste het feestje mogen vieren met de spelers. Een thuisoverwinning in deze Limburgse derby!

Na de wedstrijd wandelen we plots een oorlogsgebied in. Tien busjes van de politie en ME staan ons op te wachten en de aanwezige mannen en vrouwen in blauw hebben de wapenstokken al in de aanslag. Het is immers een gigantische risicowedstrijd. Een groepje van VVV weet er nog bijna in te slagen om het uitvak te bereiken, maar met zo’n overmacht aan agenten is er weinig te doen. Zo worden we onder leiding van een cordon agenten teruggeleid in de richting van het station. Het was een gezellige middag Limburgs voetbal. Dat er maar voor altijd 4 Limburgse profclubs mogen bestaan en dat ze maar voor altijd onderling heerlijke derby’s mogen spelen!

Lars Smit
Geboren in 1996 en een leven lang verliefd op NEC en voetbal in het algemeen. Helemaal gek van groundhoppen, vergane glorie en amateurvoetbal. Actief als zeer matige spits in de reserve vijfde klasse.

Ook leuk om te lezen

Reageren is niet mogelijk.