Het zijn de twee succesvolste clubs van Portugal. Samen goed voor 66 kampioenschappen en 4 maal de Europa Cup I/Champions League. Vaker dan eens is de strijd om het kampioenschap beslist op basis van deze onderlinge wedstrijd. Voeg daar nog de haat en rivaliteit tussen de twee grootste steden van het land aan toe en je snapt het. De wedstrijd tussen FC Porto en Benfica is de grootste wedstrijd van Portugal. Het is O Clássico van het Portugese voetbal.

Dankzij de aanwezigheid van twee bekertoernooien en de grote overmacht die beide clubs hebben ten opzichte van de resterende teams wordt de wedstrijd regelmatig vaker dan twee keer in één seizoen gespeeld. Twee weken voor mijn bezoek hebben de clubs het nog tegen elkaar opgenomen voor de Taça de Portugal. Het resultaat van die wedstrijd verloopt zo dramatisch voor Benfica – na 30 minuten staat het al 3-0 voor FC Porto – dat een week later de bom definitief barst en trainer Jorge Jesus wordt ontslagen. Dát is het belang van de Clássico. En geen Clássico is belangrijker dan die in de competitie. Alle “kleinere” clubs worden vrijwel altijd makkelijk aan de kant gezet, waardoor het kampioenschap vaak bepaald wordt op basis van de onderlinge wedstrijden tussen Sporting, FC Porto en Benfica.

Longa vida ao Rei

Ook vandaag staat er weer van alles op het spel. Bij Benfica is het complete chaos. De spelersgroep is, onder leiding van Pizzi, in opstand gekomen tegen de trainer. Tijdens de wedstrijd staat dan ook niet Jorge Jesus, maar zijn voormalig assistent in de dug-out. Ook de aankomst van de uitsupporters gaat vandaag niet onopgemerkt voorbij. In Portugal doen ze niet aan de buscombi. Supporters van Benfica komen gewoon vanuit de metro naar het stadion gelopen. Dit leidt tot een slagveld bij het stadion wanneer de FC Porto supporters proberen om door de politielinies te breken. Gelijk is duidelijk wat er vandaag allemaal op het spel staat.

Ook bij FC Porto rommelt het. De eigenaar van de club, Jorge Nuno Pinto da Costa, is enkele weken geleden beschuldigd van corruptie. Een beschuldiging die voor veel woede heeft gezorgd bij andere clubs. Onder meer bij de supporters van Benfica. Costa is namelijk al sinds 1982 president van hun rivaal. Vanavond is dus een ideale gelegenheid voor de Super Dragões om nog eens extra zout in de wonden te strooien. De sfeeractie is volledig gericht op hun president. Longa vida ao rei staat er op het tekstdoek voor de sfeeractie. Lang leve de koning. Op het doek zelf staat de eigenaar van de club afgebeeld. Zittend op de troon met op zijn hoofd een kroon en in zijn hand een vlag van Porto. De troon zelf is omgeven door draken. Het is dus wel duidelijk aan welke kant de supporters van FC Porto staan in deze discussie. Groot minpunt is trouwens dat de sfeeractie gedrukt is en niet geverfd. Een doodzonde in de ultrascene.

Barras Bravas

Nu zijn ze bij de Super Dragões sowieso niet vies van wat controverse. Het overgrote deel van de Portugese ultrascene heeft een hekel aan de groep. Dankzij hun hele nauwe banden met de president en schimmige deals rondom de groep gericht op het verdienen van geld zien de andere supportersgroepen de Super Dragões als geldbeluste profiteurs. In deze doet de groep wat denken aan de Zuid-Amerikaanse Barras Bravas die het supportersschap ook verheven hebben tot een vaste bron van inkomen.

Dit jaar hebben de ultras zich nog wat minder populair gemaakt bij de rest door als een van de weinigen de nieuwe Fan ID-kaart te accepteren. De Portugese overheid wil met deze kaart alle ultras verplichten om zichzelf te identificeren bij het betreden van het stadion. Dit heeft geleid tot vele protesten en boycots door vrijwel alle supportersgroepen. De Super Dragões hebben als een van de weinige gekozen om deze kaart wél te accepteren. Een onbegrijpelijke beslissing voor andere ultras. Dankzij deze keuze zijn zij de enige grote club die wél het groepsdoek, de megafoon en de grote zwaaivlaggen mogen meenemen. Vooral de laatstgenoemde zorgen voor een schitterend beeld, maar dit verraad voelt zelfs voor mij als neutrale toeschouwer wel een klein beetje zuur.

Kippenvel

Afijn, genoeg wedstrijdcontext en verhalen uit de Portugese ultrascene. Het draait uiteindelijk toch om de wedstrijdervaring zelf. Nadat de eerder beschreven sfeeractie kracht is bijgezet met enkele strobos, blauwe rook en later nog wat fakkels is het tijd voor de wedstrijd. De sfeer is vanaf het begin af aan geweldig. Het overgrote deel van het stadion staat de hele wedstrijd lang. Op de fanatieke zijde is het een orgie aan zwaaivlaggen. Elke beslissing van de scheidsrechter zorgt voor woedende reacties en scheldkanonnades. Benfica is klote en de scheidsrechters moeder werkt als prostituee. Dat werk ongeveer. Een afgekeurde goal voor buitenspel werkt hierbij niet bevorderend.  Toch slaat de sfeer al gauw om. In een tijdspanne van 5 minuten scoort FC Porto twee keer. De sfeer is fantastisch en 40.000 mannen en vrouwen staat te juichen en vol passie mee te zingen. Kippenvel.

In de tweede helft lijkt het toch nog even spannend te worden. Al snel maakt Benfica de aansluitingstreffer. Een paar minuten later wordt echter alle spanning weer uit de wedstrijd gehaald als Benfica een rode kaart pakt. Dit alles tot grote blijdschap van de thuissupporters. Waarschijnlijk hadden ze het eigenlijk bewaard voor een winst, maar nu die snel uit beeld verschijnt, geeft Benfica de pyroshow maar zonder aanleiding. Meerdere fakkels worden afgestoken, die het goed gevulde uitvak een mooie rode gloed geven. Niet lang daarna valt de 3-1 en daarmee het definitieve doek. De rest van de wedstrijd is een feestje voor de supporters van FC Porto. De grootste wedstrijd van het land is weer gewonnen. Benfica lijkt uitgeschakeld voor de titelstrijd. Lang leve FC Porto. Lang leve de koning…

Lars Smit
Geboren in 1996 en een leven lang verliefd op NEC en voetbal in het algemeen. Helemaal gek van groundhoppen, vergane glorie en amateurvoetbal. Actief als zeer matige spits in de reserve vijfde klasse.

Ook leuk om te lezen

Reageren is niet mogelijk.