Shall we sing a song for you

I wanna stay here and drink all your beer!

Supporters Noord Ierland bij de wedstrijd op het EK tegen Wales

Supporters Wales bij de wedstrijd tussen Wales en Noord Ierland

Frankrijk werd tijdens het EK 2016 overspoeld door supporters uit Angelsaksische landen. Ondanks hun onderlinge rivaliteit konden ze zich toch verenigen in één lied en één wens: ‘Don’t take me home’.

Mede omdat er voor het eerst 24 landen deelnamen, kwalificeerden vier Home Nations (voor het gemak rekenen we daar Ierland ook bij) zich voor het EK: Engeland, Wales, Noord-Ierland en Ierland. Alleen Schotland ontbrak. Een bijzonder toernooi voor de Home Nations, omdat eigenlijk alleen Engeland een vaste waarde is op eindtoernooien, incidenten daargelaten.

Voordat het toernooi losbarstte was de Noord-Ier Will Grigg al een van de helden van het toernooi. Hoewel hij uiteindelijk geen seconde zou spelen, werd hij iedere wedstrijd door de Noord-Ierse aanhang bezongen. Op de melodie van Freed From Desire van Gala uit de jaren negentig, werd volop gezongen dat de spits on fire was: Will Grigg’s on fire, your defence is terrified!

Maar natuurlijk niet alleen de Noord-Ieren, ook de andere Home Nations kwamen massaal Het Kanaal overgestoken. In vele Franse steden klonk daarom hetzelfde lied, want hoewel de rivaliteit onderling groot is, in grote lijnen hebben deze landen dezelfde supporterscultuur.

Don’t take me home!
Please don’t take me home,
I just don’t wanna go to work,
I wanna stay here,
And drink all your beer,
Please don’t, please don’t take me home!

Het lied ‘Don’t take me home’ is typerend voor die supporterscultuur. Vakantie vieren, voetbal kijken, bier drinken en daarbij heel veel zingen. Ook tonen de fans zich realistisch. De kleine voetballanden Wales, Ierland en Noord-Ierland kunnen zomaar worden uitgeschakeld en Engeland heeft al sinds 1966 geen finale meer gespeeld op een eindtoernooi. Dan kun je beter bier gaan drinken en smeken ‘Please don’t take me home’.

Supporters Noord Ierland bij de wedstrijd op het EK tegen Wales

Het lied klonk voor, tijdens en na wedstrijden minutenlang in de Franse stadions en steden, zelfs andere landen begonnen het stilletjes over te nemen. De melodie van ‘Don’t take me home’ is afgeleid van het nummer Archy Breaky Heart. Al moet je goed luisteren om de melodie erin te herkennen, voetbalfans zingen het namelijk trager.

In 1992 was Archy Breaky Heart een grote hit van Billy Ray Cyrus. Eigenlijk is het ook de enige hit gebleven van de Amerikaanse countryzanger. In hetzelfde jaar werd Billy Ray Cyrus vader van dochter Miley. Inderdaad, in 1992 werd Miley Cyrus geboren. Zij werd met vele hits succesvoller dan haar vader, die de Home Nations een mooi voetballied schonk. Een lied dat al bij enkele Britse clubs gezongen werd, maar op het EK echt een grote hit werd.

Euro 2016 bracht de meeste Home Nations ook succes. Wales schreef geschiedenis door de halve finales te bereiken, Noord-Ierland en Ierland overleefden succesvol de poulefase. Engeland ging met schaamrood op de kaken in de achtste finale ten onder, tegen nota bene IJsland. Toen Portugal in de finale Frankrijk versloeg zaten de meeste fans alweer op de Britse eilanden. Het bier in Frankrijk werd zodoende niet allemaal opgedronken.

De nieuwe collectie van PGWEAR is vanaf nu verkrijgbaar op PGWEAR.nl, de officiële webshop van het merk in Nederland. Alle bestellingen binnen Nederland en België worden vanaf 50 euro gratis verzonden!

Lieuwe van der Molen
Over de schrijver

Voetbalromanticus. Liefhebber van de Engelse ambiance. Interesse in voetbalmuziek. Verzot op derby's en sportgeschiedenis in het algemeen.
    Ook leuk om te lezen...
    In de fotoreportagesVerenigd Koninkrijk

    Adembenemende voetbalomgeving in Wales

    Derby DaysGroundhoppingVerenigd Koninkrijk

    Dublin Derby: Dublin is rood zwart!

    In de actualiteit

    Shamrock Rovers: Nothing beats being there

    In de actualiteit

    Bij St Patrick's snappen ze het