Curva Sud Obermais: twintig jaar voetbalpassie tussen de struiken van Meran
Tijdens de thuiswedstrijden van FC Südtirol was ik vorig seizoen getuige van spanningen op de tribune, niet tussen rivaliserende clubs, maar tussen Duitstalige en Italiaanstalige fans van dezelfde ploeg. Inmiddels lijkt de rust wat teruggekeerd. De vlaggen van beide groepen hangen nu broederlijk naast elkaar in de Gradinata Nord en het team wordt tweetalig toegezongen, al klinkt het Italiaans nog net wat dominanter.
De spanning is begrijpelijk: Bolzano (of Bozen, in het Duits) telt tegenwoordig zo’n 100.000 inwoners, van wie ongeveer 80% Italiaans spreekt. In de rest van de regio is het precies andersom. In Meran (Italiaans: Merano), de tweede stad van Zuid-Tirol, zijn de verhoudingen dan weer meer in balans. Hier wonen circa 40.000 mensen en is de scheiding tussen de taalgroepen niet alleen evenwichtiger, maar ook minder beladen.
Obermais: de ‘Duitse club’ van Meran
Voetbal is in Meran net als in de rest van Italië diepgeworteld. De club Olimpia Merano geldt als de historische club van de Italiaanse gemeenschap. FC Obermais daarentegen, afkomstig uit de gelijknamige (inmiddels gefuseerde) wijk van Meran, wordt gezien als de Duitse club.
En precies die club, onlangs voor het eerst gepromoveerd naar de Serie D (vierde niveau), was het doel van mijn bezoek. Want FC Obermais heeft iets wat zeldzaam is in de Zuid-Tiroolse voetbalwereld: een georganiseerde, zelfstandige ultrascène, de Curva Sud Obermais.
Tussen struiken en planken: het ontstaan van een curva
Twintig jaar geleden begonnen een paar jonge gasten op een helling naast het kleine sportveld Lahn, pal onder het bekende Schloss Trautmannsdorf, hun eigen supportcultuur. De plek bood amper faciliteiten. Aan de overzijde stond slechts een kleine tribune. Op de helling tussen de bomen begonnen de mannen hun eerste liederen te zingen.
Langzaam maar zeker bouwden ze hun eigen thuis: een paar struiken werden weggehaald voor beter zicht, houten planken dienden als tribune, een klein hokje werd kiosk. Zo ontstond de Curva Sud Obermais, volledig autonoom en buiten het stadion gelegen, dus zonder tickets of restricties. De club vond het allemaal prima.
Met de jaren kwamen de eerste tifo-acties, vriendschappen met andere groepen (waaronder de Tivoli Nord van Wacker Innsbruck), en het gebruik van pyro. Alles werd min of meer gedoogd. Toen enkele jaren geleden de beek achter het veld werd gerenatureerd, moest de houten tribune verdwijnen. Maar de gemeente kwam verrassend genoeg met een betonnen constructie op exact dezelfde plek. De Curva Sud bleef bestaan.
Een verjaardag om niet te vergeten
Eigenlijk wilde ik twee weken eerder al naar Meran, toen de voormalige topclub Treviso op bezoek kwam, met zo’n 180 meegereisde ultras. Dat plan ging niet door, dus besloot ik het bezoek te verplaatsen naar de wedstrijd tegen Cjarlins Muzane, een naam die me niets zei.
Blijkt dat deze club is ontstaan uit een fusie van amateurteams uit de dorpen Carlino en Muzzane di Turgnano, zo’n 40 km ten zuiden van Udine. De naam ‘Cjarlins Muzane’ is een verwijzing naar het lokale dialect. Een fanbase hebben ze nauwelijks, dus veel verwachtte ik niet. Tot ik aan de stadionpoort hoorde dat net vandaag de 20-jarige jubileumactie van de Curva Sud zou plaatsvinden.
Pyro, dialect en drie punten
De Curva was vlak voor de aftrap goed gevuld, met zelfs een delegatie uit Innsbruck. Aan de overzijde, op de hoofdtribune, zaten zo’n 300 à 400 toeschouwers. Geen gekke opkomst, zeker als je bedenkt dat Obermais voorlaatste stond en Cjarlins tweede.
Bij opkomst begon de sfeeractie. Boven een groot spandoek met de jaartallen 2005 – 2025 verschenen kartonnen bomen en de leus “op de Lahn ontstond iets tussen de struiken”, in het Zuid-Tiroolse dialect. Er waren vlaggen, confettishooters, fakkels en rook. Geen choreo van Champions League-niveau, maar voor de Serie D absoluut indrukwekkend.
Wat volgde was een typische Italiaanse curva: trommels, melodieuze liederen (voornamelijk in het Duits, met inmiddels ook wat Italiaans om iedereen te betrekken), vlaggen die geen seconde stilvielen, en hier en daar wat pyro. Dat Obermais uitgerekend vandaag met 2-1 won, en dat na slechts één zege in de vorige negen wedstrijden, zorgde uiteraard voor extra feest.
Een autonome zone op Zuid-Tiroolse bodem
Het decor? Besneeuwde bergen op de achtergrond. De sfeer? Gemoedelijk, bijna zonder politie of stewards. Iets wat in Italië zelden voorkomt. Twee weken eerder, tegen Treviso, was het een compleet ander verhaal.
Na afloop vierde de selectie de overwinning uitbundig voor hun curva. Voor mij was het dan tijd om huiswaarts te keren. De fans? Die gingen nog even door. Daar op de helling van de Lahn, in hun eigen wereld. Tussen de bomen, planken, vlaggen en rook. Al twintig jaar lang.
