Jota’s erfenis – de tranen van Anfield
We gaan terug naar donderdag 3 juli 2025. De zon schijnt uitbundig en buiten voelt het heerlijk zomers. De dag is nog maar net begonnen in Nederland wanneer de eerste geruchten via social media binnendruppelen. Groot auto-ongeluk. Spanje. Groene Lamborghini. Twee doden. Het zou weleens… Het duurt niet lang voordat geruchten keiharde realiteit worden. In de auto zaten Liverpoolspeler Diogo Jota en zijn broer André Silva.
In de bloei van zijn leven
Jota, tien dagen voor zijn overlijden getrouwd met zijn grote liefde Rute Cardoso. Vader van drie kinderen. De meest sympathieke speler van Liverpool. Geliefd bij ploeggenoten, de staf van Liverpool en bij de fans. De enorme klap die de Lamborghini maakte, de brand die volgt. Jota en André overleven het ongeluk niet. In één klap stopt het leven in Cernadilla in Spanje. Op dat moment is Jota nog ‘maar’ 28 jaar oud. Net op het moment dat hij in de bloei van zijn leven is.
Hij heeft nog maar net het kampioenschap gevierd met Liverpool, waarbij Jota een cruciale rol heeft gespeeld. Veelal als invaller. Vaak beslissend. Het feest en de enorme ontlading op Anfield dat volgt en waar Jota zichtbaar van geniet. Het is nog maar het begin van een geweldige zomer. De winst van de Nations League met Portugal is het volgende (sportieve) hoogtepunt. Maar het echte hoogtepunt moet nog volgen. De bruiloft met zijn jeugdliefde Rute. Jota leeft op een roze wolk, tot het fatale auto ongeluk abrupt een einde maakt aan al dat geluk.
De voetbalwereld is één
Wat volgt is een rollercoaster van emoties. Voor zijn familie. Voor zijn vrienden. Voor zijn teamgenoten. De Liverpool family wordt diep geraakt.
Fans van over de hele wereld rouwen. In Liverpool. In Portugal. In Wolverhampton waar Jota voor het eerst zijn voeten liet spreken op Engelse bodem. Op de meest tragische momenten laat de voetbalwereld zien dat zij één is. Fans en clubvertegenwoordigers van stadgenoot Everton, maar ook van de grote aartsrivaal Manchester United. Ze zijn er allemaal om Jota en zijn broer André te gedenken. Behalve… ach, laten we die vooral geen podium geven in dit verhaal.
Bloemenzee op Anfield
De dagen na het overlijden van Jota ontstaat spontaan een enorme bloemenzee rond Anfield. Supporters, spelers en staf komen samen met duizenden belangstellenden om bloemen, shirts, en andere gedenktekens neer te leggen. Anfield verandert in een gedenkplek waar voor iedereen ruimte is voor zijn of haar emoties. De beelden zijn indrukwekkend.
Voetballen onder onmogelijke omstandigheden
In Portugal vindt de uitvaart van Jota en André plaats. De voetbalwereld is ruim vertegenwoordigd. We zien een hevig geëmotioneerde Bruno Fernandes die zijn boezemvriend moet missen. Spelers en staf van Liverpool die de gang moeten maken naar de begraafplaats om hun maatje en ploeggenoot een laatste rustplaats te geven. De beelden zijn hartverscheurend. Voetbal is ineens bijzaak geworden.
En dat op het moment dat de kampioen van Engeland eigenlijk zou gaan beginnen aan de voorbereiding op een nieuw seizoen. De titel moet verdedigd worden. De spelers van Liverpool krijgen wel wat langer vrij, maar moeten uiteindelijk toch het seizoen opstarten. Voetballen onder onmogelijke omstandigheden.
Geknakt
Ondanks de haast onmogelijke start van het seizoen is het schema van de Premier League echter onverbiddelijk. Geen ruimte voor tranen. Geen ruimte voor rouwen. Het speelschema is moordend. En toch wordt ook hier de warmte van het voetbal zichtbaar. Meerdere clubs staan op indrukwekkende wijze stil bij het overlijden van Jota en zijn broer André. De allereerste thuiswedstrijd op Anfield wordt een aaneenschakeling van emoties, eerbetoon en liefde voor de intens gewaardeerde Jota. Liverpool FC op z’n mooist.
En tegelijkertijd is er een loden last op de schouders van de spelers en staf beland. Ondanks de grote aankopen, en daarmee vers bloed in de selectie, blijkt het voor de spelers van Liverpool nagenoeg onmogelijk om de knop om te zetten. Voetballen onder deze omstandigheden blijkt haast niet te doen. Liverpool is geknakt. En in de resultaten is dat terug te zien. Meer nederlagen dan winstpartijen. Arne Slot die een half jaar geleden nog bewierookt werd, staat dus ineens onder zware druk. Dat laatste is vooral een beeld dat door de media wordt gecreëerd.
Presteren? Donder op. Boeien. Als je emotioneel niet in balans bent, is het onmogelijk je gedachten volledig op het voetballen te zetten.
Vanuit de voetbalwereld ontstaat echter vooral begrip voor de situatie. Voormalig voetballer Khalid Bouhlarouz heeft een soortgelijke ervaring opgedaan wanneer hij in 2008 in korte tijd een kind en ploeggenoot verlies en vertelt openhartig tegen VI dat voetballen dan eigenlijk onmogelijk is.
Anfield huilt
Inmiddels zijn we bijna vijf maanden verder na het tragische ongeval en ik ben vooral benieuwd of de impact nog steeds zo voelbaar is op Anfield. Ik bezoek de wedstrijd van Liverpool tegen Nottingham Forest. Om de kampioen te zien spelen. Om de heerlijke voetbalsfeer van Liverpool in en rondom het stadion te proeven. Ik ben benieuwd naar de (ver)nieuw(d)e Anfield Road Stand.
Maar ik ben ook vooral ook benieuwd hoe Liverpool de herinnering aan Jota in stand houdt. En dat het verlies van Jota nog steeds diep zit bij de supporters van Liverpool, blijkt al direct bij het stadion. Schuin tegenover het Hillsborough memorial is nog steeds een enorme bloemenzee aanwezig. Sjaals om bomen geknoopt. Een Playstation controller met een boodschap erop. Foto’s van Jota en André. Kaarsjes die aangestoken worden. Groepjes supporters staan samen en rouwen. Anfield huilt. Iedere zaterdag weer.
Forever 20
Even verderop, op Sybil Road, is een indrukwekkende Mural geschilderd van Diogo Jota. Op de muurschildering zien we Jota op de rug. De handen boven zijn hoofd in de vorm van een hartje. De liefde is wederzijds. Het rugnummer 20 op het shirt. ‘Forever 20’. Nooit meer zal een speler van Liverpool het rugnummer twintig dragen. Voor altijd is dit nummer verbonden aan Jota. Supporters hebben boodschappen geschreven rondom de tekening van Jota. Het laat daarmee zien hoe geliefd Jota is in Liverpool.
Diep verbonden met Liverpool
Ook binnen de stadionmuren wordt de herinnering aan Jota nog altijd zorgvuldig vastgehouden. Jota en nummer 20 als bedrukking is nog altijd ongekend populair op de shirts van supporters. De vlaggen met Diogo Jota erop. Diogo Jota is en blijft voor altijd diep verbonden met Liverpool. Het is een erfenis waar Anfield mee moet dealen. Een nieuwe tragedie na het Heizeldrama en Hillsborough. Opnieuw wordt veerkracht gevraagd in Liverpool.
Je voelt direct dat You Never Walk Alone na afgelopen zomer een andere vibe heeft. YNWA, waarvoor menig Liverpool fan en iedere voetballiefhebber naar Anfield gaat, verbleekt soms bij het tweewekelijkse eerbetoon aan Jota.
Vastberaden blik
Wanneer de stadionklok twintig minuten aangeeft staat heel Anfield op om hun held te eren. Iedere thuiswedstrijd opnieuw. Een minuut lang wordt geklapt, gehuild en voel en zie je de emotie in het stadion. Supporters tonen hun shirt met nummer twintig, Diogo J.
Voor mij zit een jochie samen met zijn vader. Hij zal hooguit een jaar of tien zijn. Gedecideerd trekt hij zijn shirt met rugnummer twintig uit. Je ziet hem rillen van de kou, maar het doet hem niks. Met een vastberaden blik houdt hij zijn shirt strak als eerbetoon voor zich. Alsof hij het signaal afgeeft dat hij dit voor altijd zal doen. Om kippenvel van te krijgen. ‘Diogo Jota will never be forgotten’.
Draak van een wedstrijd
Over de wedstrijd van Liverpool tegen Notttingham Forest zal ik het verder maar niet te lang hebben. Liverpool begint uitstekend, krijgt veel kansen maar spelers als Mohammed Salah hebben het gewoon niet meer. En daarmee lijkt het wel of het eerbetoon in de twintigste minuut nog eens een extra loden last legt op de schouders van de spelers. Liverpool probeert nog wel, maar speelt een draak van een wedstrijd. En verliest uiteindelijk ook verdiend met 0-3 van een counterend maar uiterst effectief Nottingham Forest.
Voor de meeste fans van Liverpool FC is dit toch maar bijzaak. Anfield huilt, Anfield rouwt. Dit seizoen staat vooral in het teken van het verwerken van het grote verlies van hun held Jota. Voetbal doet er voor de supporter dan even niet meer toe. Voor Arne Slot zal dat anders voelen wanneer de druk van de media toe blijft nemen. Al zal ook hij, samen met zijn staf en de spelersgroep, vooral de mens Diogo Jota iedere dag weer opnieuw missen.
André Silva
Dit verhaal is geschreven vanuit perspectief van Liverpool FC en de impact die het verlies van Diogo Jota heeft gehad op de club en de fans. Daarmee is het verhaal van zijn broer André Silva onderbelicht gebleven. Ook André was voetballer, liet een partner achter, en is op vijfentwintigjarige leeftijd veel te vroeg overleden. Ook André mag nooit vergeten worden.
