FotoreportagesVoetbal in Spanje

Girona FC: volkse koploper in Spanje

Het viel al even op, maar ook in 2024 presteert Girona FC uitstekend. Ondanks dat de club uit de autonome regio Catalonië één wedstrijd meer heeft gespeeld dan nummer 2 Real Madrid, is het nog steeds bijzonder dat de ploeg koploper is in de Spaanse Primera División. Hoe zijn deze prestaties bewerkstelligd en hoe gaan de supporters hiermee om? Tijd om een bezoek te brengen aan Girona, op een uurtje rijden van Barcelona.

Girona Futbol Club, S.A.D., simpelweg bekend als Girona of Girona FC, speelt  in het seizoen 2018-2019 voor het eerst in La Liga. Door jarenlang op het tweede en derde niveau actief te zijn, heeft Girona nog niet echt haar stempel kunnen drukken op de Spaanse voetbalgeschiedenis. Daar hoopte ‘City Football Group’ in 2017 verandering in te brengen door voor ongeveer 50% eigenaar te worden van de club. Eerder schreven we over deze groep, die onder andere Manchester City, Palermo, New York FC en Lommel SK onder de vleugels heeft genomen.

Waar het voor Manchester City onderhand al vrij normaal is geworden om nationale en internationale successen te boeken, wacht Girona nog op een eerste grote succes. Dit seizoen jagen de blanquivermells – roodwitten in het Catalaans – op de eerste landstitel in de geschiedenis van de club. In speelronde 21 wacht het Andalusische Sevilla, dat dit seizoen teleurstellend presteert en de 16e plek bezet. Benieuwd naar hoe de sfeer is bij een relatief kleine club in La Liga waar veel geld in is gepompt, wordt op 21 januari dit jaar een wedstrijdbezoek gepland.

Cultuur snuiven

Aangezien het verblijf in Barcelona is geboekt en daar ook flink van de zon wordt genoten, wordt in de tussentijd gekeken hoe Girona makkelijk te bereiken is. Normaal gesproken zou dat per trein zijn, maar diverse websites en apps geven aan dat de laatste trein terug al rond 15.00 vanaf Girona Station vertrekt . Er wordt direct doorgeschakeld naar een huurauto en vlak voordat die wordt opgehaald, maken we een snelle wandeling langs de Sagrada Familia. Vanwege het massatoerisme, voelt het al als een overdosis aan cultuur snuiven. Dit maakt het dus nog makkelijker om de Catalaanse hoofdstad te “ontvluchten”. De palmbomen in de stad verdwijnen naarmate de snelweg in zicht komt.

Na een goed uur arriveren we in Girona, een stad met zo’n 150.000 inwoners. Het is zondagmiddag 17.00, bijna donker en er zijn weinig mensen op straat. Je zou totaal niet denken dat het “matchday” is. Zin en tijd om de stad te verkennen, hebben we niet. Van stevige trek is wel sprake en daarom wordt een lokale tapasbar aan een pleintje bezocht om de buiken te vullen. In die bar wordt één supporter betrapt, een oude man met een Girona-sjaaltje om de hals. Hij tikt snel een biertje weg voordat hij koers zet richting het stadion.

Ook wij consumeren het een en ander op hoog tempo om vervolgens richting het stadion te rijden. De lichtmasten laten niet lang op zich wachten. De auto’s worden door agenten en verkeersregelaars wijken ingestuurd, waardoor het laatste stukje naar het stadion lopend voltooid moet worden.

Montivili en Gerunda Sud

Eenmaal aangekomen bij het stadion, wordt zichtbaar dat het woord “vegetariër” nauwelijks in het Catalaanse woordenboek is opgenomen. Royale stukken vlees worden op de grillplaten gelegd en supporters staan er watertandend omheen.

Aangezien wij al gegeten hebben, lopen we direct door naar de poorten. Van een fouillering is nauwelijks sprake. Nog voordat de steward met een vinger mijn jas aanraakt, geeft hij al een seintje dat ik door kan lopen. Wat vrijwel direct opvalt aan Estadi Montilivi is dat de vier hoeken van het stadion open zijn, maar dat je alle tribunes op kan lopen zonder dat je ook maar wordt tegengehouden.

De warming-up zit er al bijna op en we nemen plaats achter de goal met links van ons het uitvak. Enkele tientallen Sevilla-supporters zingen en proberen contact te zoeken met thuissupporters. Genoeg energie in ieder geval, ook na een reis van zo’n krappe 1.100 kilometer.

Recht aan de overkant is de harde kern van Girona FC te zien. Een doek met daarop Joven is goed te zien. Hieruit kun je opmaken dat daar de ‘Youth’ is gevestigd, tussen andere fanatieke supporters van Gerunda Sud die veel herrie proberen te maken. Enkele jaren geleden kwamen enkelen van deze supporters nog negatief in het nieuws. Een tiental extreemrechtse ultra’s bestormden een half uur voor aanvang van een wedstrijd in het promotieseizoen de bar “A 1/2 camí”, in de buurt van het Montilivi-stadion. Ze toonden fascistische groeten en riepen ‘sieg heil’ en vielen vier jongeren aan met vuisten en glazen flessen.

Vandaag gaat het er in ieder geval minder grimmig aan toe. Aangezien mijn Catalaans en Spaans beneden peil is, versta ik niet precies wat de thuissupporters richting Sevilla-aanvoerder en Spaans recordinternational Sergio Ramos roepen. Het klinkt in ieder geval niet vrolijk en de spelers duiken de catacomben in voordat de wedstrijd echt gaat beginnen.

Passie en sensatie

Het goed gevulde stadion zorgt tegen alle verwachtingen in voor een volkse sfeer. Supporters houden hun sjaaltje alvast omhoog en vele mensen groeten of knuffelen elkaar op de tribune als ze elkaar tegenkomen en herkennen. De spelers lopen het veld op en supporters zingen mee met liederen die uit de stadionspeakers klinken. Het uitvak probeert met gezang de boel de overtreffen, maar dit lukt met enkele tientallen niet.

De scheidsrechter geeft het startsignaal en bij elk balcontact van Ramos wordt hard door het publiek gefloten. Vrij onverwachts wordt de 0-1 binnengeschoven waardoor de uitsupporters elkaar in de armen vliegen. Enkele spelers van Sevilla ballen hun vuist richting de meegereisde supporters. Dat krachtige gebaar wordt in zes minuten (!) tenietgedaan door een onvervalste hattrick van spits en La Liga-topscorer Artem Dovbyk. Zijn naam wordt gescandeerd door het thuispubliek. Enkele supporters staan letterlijk met de mond open of slaan de hand voor de mond om geen vliegen te vangen.

Na de 3-1 geeft Girona geen enkel moment meer het gevoel aan Sevilla dat er iets te halen valt. Daley Blind en zijn ploeggenoten spelen de wedstrijd kalmpjes uit en rijgen er zelfs nog twee goals aan. De sfeer wordt hierdoor ook wat gemoedelijker waarna de supporters rustig napratend de tribunes verlaten na het laatste fluitsignaal.

Girona FC verrast positief. Niet door de prestaties of (externe) geldinjecties, maar door de gepassioneerde en volkse supporters die de club heeft. Dit geeft een dubbel gevoel. Succes kopen zorgt voor charmeverlies. Tegelijkertijd verdient het fanatisme van de roodwitten misschien wel een mooie ontknoping aan het einde van dit seizoen.

 

In de Hekken
In de Hekken brengt vanaf 2010 een doorlopende ode aan de voetbalsupporter, en is sinds die tijd één van de grootste websites voor (fanatieke) voetbalsupporters in Nederland en België.

Reageren is niet mogelijk.

0 %