Feyenoord wint de Europa Cup I in 1970. Een jaar eerder starten de Rotterdammers het avontuur. Niemand in Rotterdam weet op dat moment dat het een memorabel jaar gaat worden. De kampioenen van IJsland, Italië, Duitsland en Schotland worden allemaal verslagen. Illustere namen als KR Reykjavik, Vorwarts Berlin, AC Milan en Celtic worden allemaal verslagen in een historisch jaar. We bespreken, vijftig jaar na dato, met oud-spelers en supporters die bij de wedstrijden aanwezig zijn geweest. In de finale wacht Celtic. 

Feyenoord – Celtic

Net zoals de vorige wedstrijden tegen KR Reykjavik, Vorwarts Berlin, AC Milan bespreken we ook deze wedstrijd met Piet Romeijn. Romeijn speelde als rechtsback in het legendarische elftal. Een elftal met onder andere Coen Moulijn, Willem van Hanegem, Rinus Israel, Wim Jansen en Eddy Pieters Graafland. Spelers die vandaag de dag nog steeds extreem gerespecteerd worden. Kijk maar naar het overlijden van Coen Moulijn. Die kreeg bij zijn afscheid door de stad 100.000 mensen op de been. En nog steeds wordt hij jaarlijk herdacht. Afijn, we laten Piet Romeijn aan het woord.

”Een week van te voren gingen wij al naar Milaan. Op trainingskamp. Allemaal goed geregeld, we zaten in een prachtig hotel. Ongelofelijk om mee te maken. We hoorden dat er bussen vol supporters mee gingen. Mensen gingen ook met de trein en het vliegtuig. Allemaal voor ons. Niet te bevatten. Het stadions was voor meer dan de helft bezet door Feyenoorders. Ik was stik nerveus, totdat de wedstrijd begon. Toen viel alles van mij af.”

Celtic komt in Milaan met 1-0 voor, maar al snel maakt Feyenoord via Rinus Israël weer gelijk. De Schotten zijn de grote favoriet, maar het Rotterdamse elftal zat uitstekend in elkaar. Vier minuten voor het einde maakte Ove Kindvall het wereldberoemde doelpunt. Rechtsback Piet Romeijn maakte dat doelpunt vanaf de bank mee, hij was inmiddels gewisseld.

 

Bekijk hier de eerdere interviews van Reykjavik, AC Milan en Vorwarts Berlin.

”In de laatste minuten gaven we die voorsprong niet meer weg. Toen de scheidsrechter affloot, gingen alle supporters het veld op. Geweldig. We hebben die nacht nog in een hotel doorgebracht. ‘s Morgens gaan we naar het vliegveld. Staan er duizend schotten voor het hotel. Allemaal applaudisseren. Prachtig.

We hadden op Zestienhoven (Rotterdam/The Hague Airport, red.) moeten landen. Toen we daar boven vlogen, stond het helemaal zwart van de mensen. Zijn we uitgeweken naar een ander vliegveld. In Amsterdam haha! In de bus van Schiphol naar Rotterdam stonden overal mensen langs de snelweg. Eenmaal op de Coolsingel aangekomen, zag het zwart van de mensen.

Vijftig jaar later ga ik nog steeds elke twee weken naar de Kuip. Maar deze tijden gaan we natuurlijk nooit meer meemaken. Mijn kleinzonen zijn fanatiek supporters. Met zo’n goldcard, weetje wel. Prachtig.”

Stefan van Leeuwen
Liefhebber van de supporterscultuur, regelmatig te vinden met camera op de tribunes in binnen- en buitenland.

    Ook leuk om te lezen

    Reageren is niet mogelijk.