In tegenstelling tot vrijwel alle landen om ons heen kennen we in Nederland niet echt grote stadsderby’s. In ons kikkerlandje zijn de grootste wedstrijden juist stad tegen stad. Nijmegen tegen Arnhem. Leeuwarden tegen Heerenveen. Én Tilburg tegen Breda. Laatstgenoemde derby keerde dit weekend na bijna 4 jaar afwezigheid weer terug. Het werd een on-Nederlands goede dag in Tilburg. De Brabantse derby hoort eigenlijk thuis in de Eredivisie!

Een maand voor de wedstrijd wordt helaas wel duidelijk dat er een flinke smet komt op de eerste derby tussen beide clubs in bijna vier jaar. Ondanks dat er de laatste jaren geen noemenswaardige incidenten zijn geweest tussen de supportersgroepen uit Tilburg en Breda besluiten de autoriteiten om uitsupporters te weigeren. Een beslissing die past in een recente trend van verboden. Ondanks dat de sjeu er zo wel een beetje vanaf is, blijft de Brabantse derby een van de beste wedstrijden van ons land. Eentje die het bezoeken altijd waard is.

Vrienden van Tilburg

Op zondag 11 december, terwijl de ogen van de wereld jammer genoeg gericht zijn op het schandelijke WK in Qatar, is het eindelijk zo ver. Uiteraard is gekozen voor een supportersonvriendelijke tijd van 12:15, waardoor de Tilburgers vandaag vroeg moeten beginnen. Om 07:00 komen al een paar honderd supporters bij de Willem II passage samen om het begin van de derby day aan te kondigen met het nodige vuurwerk. Als echte schoonheidsslapers laten we deze ontmoeting nog even aan ons voorbij gaan.

Wij sluiten een paar uur later aan als het geheel zich heeft verzameld bij de Vrienden van Tilburg, een kroeg in het centrum. Hier hebben honderden supporters zich binnen en buiten de kroeg verzameld om alvast wat pilsjes te nuttigen. Op de stoep voor het café wordt het eerste vuurwerk al afgestoken. Onder de rook van de Heuvelse kerk kleurt het rood door tientallen fakkels. Siervuurwerk, rookpotten en oorverdovend harde knallers laten de hele omgeving merken dat hier vandaag een derby op het programma staat!

Bakker Bart

De vrienden van Tilburg is tevens het startpunt van de corteo richting het stadion. Onder leiding van de capo komt het geheel rond kwart voor 11 in beweging. Even later schalt het ‘Breda dood’ uit honderden kelen door de Tilburgse winkelstraten. De winkels in het centrum mogen misschien gesloten zijn, maar het is allesbehalve rustig in het hart van Tilburg. Waar normaal mensen een broodje halen bij de Bakker Bart of gaan shoppen bij de Van Haren, lopen nu honderden supporters met fakkels in de hand.

Als we het centrum verlaten verdwijnen we richting de Tilburgse woonwijken die naar het stadion leiden. Ook hier wordt nog meerdere malen gestopt voor het afsteken van het nodige vuurwerk. Verder wordt er ingehaakt, geklapt, gesprongen en gezongen. Vanuit menig raam en deuropening wordt er meegekeken. Jong en oud staat te genieten van deze corteo die uiteindelijk om half 12 in de ochtend het Koning Willem II stadion bereikt.

Heel ons leven lang

De mannen van Tilburg Tifosi zijn niet aanwezig bij de corteo, zij zijn namelijk al vroeg in het stadion om de laatste hand te leggen aan hun sfeeractie. De hele Kingside is gevuld met vlaggetjes die bij de opkomst een mooie zee aan rood-wit-blauw creëren. Hierna wordt weer een schitterend spandoek omhoog getakeld. Heel ons leven lang staat er met de logo’s van Kingside en Willem II gebroederlijk naast een doodskop. Helaas laat het logo van Willem II bij het omhoog takelen van het spandoek los, maar verder is de sfeeractie weer zeer geslaagd.

Achter het spandoek is veel levendigheid. Een rood-wit-blauw doek verdwijnt over een deel van de Kingside, waar vervolgens meerdere supporters onherkenbaar onder vandaan komen. Hierna wordt het nodige vuurwerk afgestoken. Veel rode en blauwe rookpotten en ook een tiental fakkels. Wat verder nog een mooi beeld geeft zijn de vele shooters die pijlen vol licht de lucht inschieten. De vrienden van Royal Antwerp helpen vandaag weer flink mee en steken het nodige vuurwerk af.

Niet de beste…

Na het eerste fluitsignaal, dat vanwege de pyro even wordt uitgesteld, is het meteen tijd voor een klassieker van het Willem II-publiek. Terwijl het halve stadion inhaakt wordt “niet de beste, maar wel de gekste” ingezet. Het Koning Willem II stadion schudt op de grondvesten. Dat schudt het weer na enkele minuten voetbal wanneer scheidsrechter Serdar Gözübüyük naar de stip wijst voor een penalty. Jeremy Bokila twijfelt geen seconde, schiet de bal vastberaden binnen en de Kingside ontploft van vreugde. Een droomstart voor de Tilburgenaren.

In de rest van de eerste helft krijgen de Tricolores nog de nodige kansen om de voorsprong te vergroten. Tweemaal wordt op een haar na de kans gemist om de voorsprong te verdubbelen. De sfeer op de tribune is logischerwijs uitzinnig. Regelmatig gaat de hele Kingside tekeer, waardoor er een heerlijke sfeer ontstaat. Mooi is ook de interactie tussen de Kingside op de korte zijde en Vakkie E op de lange zijde. Als de rust aanbreekt lijkt er geen vuiltje aan de lucht. Niks staat een legendarische dag nog in de weg.

Kevin rot op

Totdat de spelers in de tweede helft binnen vijf minuten alles weggeven. Uit het niets staat NAC op een 1-2 voorsprong. Over de rest van de tweede helft kunnen we beter zwijgen. De spelers van Willem II laten het na om enige passie en strijd op de mat te leggen en de sfeer op de tribune daalt tot onder het vriespunt. Dat “Kevin rot op” – profetische woorden gezien het ontslag van Hofland een dag later – de tekst is die het hardste van de tribunes knalt tijdens de tweede helft zegt eigenlijk alles. Bij het laatste fluitsignaal mogen de spelers en staf rekenen op middelvingers en boegeroep.

Zo zit er voor de supporters niks anders op dan de rest van de dag (en week) te balen van dit pijnlijke verlies. Het is het dieptepunt van een toch al teleurstellend seizoen. Promotie terug naar de Eredivisie lijkt mijlenver weg. Terwijl het hele stadion leegloopt stropen de mannen van de Tilburg Tifosi de mouwen weer op. Zij zijn het komende uur nog zoet met het opruimen van alle sfeerartikelen. De supporters hebben vandaag weer alles gegeven voor de club. Hetzelfde kan helaas niet worden gezegd over de spelers…

Dank aan Eveline van Hamond voor een deel van de foto’s. Zij is ook te vinden op Instagram.

Lars Smit
Leven lang verliefd op NEC. Helemaal gek van supporterscultuur, vergane glorie en amateurvoetbal.

Ook leuk om te lezen

Reageren is niet mogelijk.