In de actualiteit

TOGB en het moderne voetbal

Onlangs ging ik na lange tijd weer eens naar een wedstrijd van mijn broer kijken. Hij speelt ondertussen in een van de zogenaamde veteranen elftallen bij TOGB, in Berkel en Rodenrijs. De club waar mijn vader en ook mijn broer (beiden tweebenig) best wel aardige successen gehad hebben.

Als ik aan TOGB denk, dan zie ik foto’s van mijn vader voor me waar hij boven alles en iedereen op het veld uittorent om een bal te koppen en van het kampioenschap van mijn vader. Ze werden zoals het ware kampioenen beaamt, in een koets door het centrum gereden waarbij, met een beetje fantasie het hele dorp voor was uitgelopen. Ook denk ik aan mijn broer, hoe hij in de jeugd een uitzonderlijke rechtsbuiten was. Speelde in de Rotterdamse selectie en won vele kampioenschappen. Hij heeft zelfs nog training gekregen van Dennis Neville, die illustere trainer die Sparta kampioen maakte. Later werd hij trainer van het Nederlands Elftal en ook, nadat hij in Berkel en Rodenrijs was gaan wonen, trainer van TOGB. En soms denk ik ook een beetje aan mezelf, als ik aan TOGB denk. De eerste en enige club waar ik mijn zwarte kicksen heb aangetrokken. Ik heb het vele jaren volgehouden, maar uiteindelijk werd het hem gewoon niet. Mijn  voeten waren niet uit hetzelfde hout gesneden als die van mijn vader en broer.

TOGB, de club met de zwarte kousen met aan de bovenkant een gele rand, het zwarte broekje en daarboven het zwarte shirt met in het midden een verticale gele baan. Heel, heel lang geleden, in de begindagen van de club (1928) waren de shirts anders. Het shirt had toen rood/zwarte horizontale banen. Tenminste, voor wie het kon betalen.

Foto via svslikkerveer.nl

Toen ik op zondagochtend vroeg Sportpark Het Hoge Land opliep, zag ik tot mijn verbazing dat de shirts veranderd waren. In plaats van een gele verticale baan op de voor- en achterkant van het shirt, was het nu alleen nog maar aan de voorkant. De achterkant was geheel zwart. Nieuwsgierig als ik ben, vroeg ik aan een van de spelers van mijn broer’s elftal waarom dat zo was. Ik hoorde iets over een nieuwe kledingsponsor. Het zal toch niet zo zijn, dat een voetbalclub zijn shirt verandert voor een kledingsponsor? Alhoewel, toen ik nog voetbalde speelde het eerste elftal in afwijkende shirts. Deze vrijheid kreeg de shirtsponsor van het bestuur. Het enige waar het aan moest voldoen, was dat het tenue overwegend geel/zwart zou zijn. De commercie in het voetbal zat er al vroeg in, in Berkel en Rodenrijs.

Foto via TOGB.nl

Door de aanblijvende verbazing die uit mijn bezoek aan de plaatselijke voetbalvelden voortkwam, besloot ik om contact op te nemen met het bestuur van de club. Ik wilde weleens weten hoe dit nu allemaal zo gegaan is.

Wil van Velzen, de secretaris van de club, wist mij te vertellen dat het inderdaad om een nieuwe shirtleverancier ging. Na een commissie aangesteld te hebben, hebben ze uit een aantal modernere shirts het huidige shirt gekozen, welke later is voorgelegd tijdens de Algemene Ledenvergadering. Op mijn vraag hoe de reacties waren, kreeg ik te horen dat ze over het algemeen positief waren. De oudere leden hadden er wel wat moeite mee, maar konden zich uiteindelijk schikken in het voorstel. Of het oude shirt terugkomt, is moeilijk te voorspellen volgens de secretaris. De “oude garde” wil zeker iets van het oude shirt terug blijven zien, maar kleine aanpassingen zullen altijd blijven voorkomen. En net als de leden van de club, moest toch ook het bestuur er wel even aan wennen, maar gezien het herkenbare zwart/geel is volgens hem iedereen wel tevreden.

Nou, ik niet dus. Eigenlijk zegt meneer Van Velzen hier dat het shirt helemaal niet democratisch is gekozen. Er is namelijk pas een eerlijke keuze, als het oude shirt een van de shirts is waaruit je kan kiezen. En dan begrijp ik ook wel dat de oudere leden zich uiteindelijk wel konden vinden in het voorstel. De andere shirts weken waarschijnlijk nóg meer af. Maar gelukkig was dit maar een “kleine aanpassing”.

Nog steeds zijn er clubs die niet begrijpen dat de liefhebbers van het spel, de fans, niets met het moderne voetbal te maken willen hebben. Shirts hoeven niet gemoderniseerd te worden om met hun tijd mee te kunnen gaan. Gelukkig is een bestuur een tijdelijk iets. De fans en leden van clubs zullen er altijd blijven. Zij zijn net als de shirts tijdloos.

De nieuwe collectie van PGWEAR is vanaf nu verkrijgbaar op PGWEAR.nl, de officiële webshop van het merk in Nederland. Alle bestellingen binnen Nederland en België worden vanaf 50 euro gratis verzonden!

Mark Boninsegna
Over de schrijver

Mark Boninsegna is vanaf zijn geboorte Feyenoordsupporter. Het was dat, of te vondeling gelegd worden. Heeft sinds 20 jaar een seizoenkaart en gaat minimaal één keer per jaar naar zijn favoriete Italiaanse club Hellas Verona. Hij heeft een zwak voor oude stadions waar “de pijn” vanaf straalt. Verder is hij gemeentedichter van Lansingerland en poëzieambassadeur van bibliotheek Oostland.