Matchday in Newcastle

Na een vredige nacht op zee en nog met naweeën van de voorgaande avond wekt de intercom ons ‘s ochtends voor het ontbijt. De Engelse kust nadert en daarmee ook de wedstrijd. Het is rond negen uur dat ons schip Engeland binnenvaart en we voet zetten op Engelse bodem. Inmiddels hebben we een reis afgelegd van IJmuiden naar Newcastle.

N1

De vorige avond hebben we doorgebracht op de boot. Het heeft de reis een extra dimensie gegeven. Onder genot van live muziek, eten en natuurlijk ook drinken hebben we vooruitgekeken naar het duel van vandaag: Newcastle United – Norwich City. Op het oog een vrij gemiddelde wedstrijd in de Premier League tussen de Magpies en de Canaries, een treffen tussen een beoogd subtopper en een degradatiekandidaat.

Hoewel we deze middag op de tribune zullen zitten bij Newcastle United, kunnen we het niet laten een bezoek te brengen aan het Stadium of Light van Sunderland AFC. Vanaf het schip trekken we enkele kilometers zuidwaarts van de rivier de Tyne.

Ne1

Het is rustig rondom de thuishaven van Sunderland, de club speelt vanmiddag de uitwedstrijd tegen Stoke City. Alleen wat personeel is aanwezig in het stadion om ons rond te leiden. Ondanks de geringe geschiedenis die het stadion voor Engelse begrippen heeft – in 1997 werd het geopend – ademt het Stadium of Light wél geschiedenis en voetbal. Karakteristieke emblemen en foto’s binnen en buiten het stadion dragen hieraan bij. Inmiddels heeft het personeel bij Sunderland er lucht van gekregen dat we vanmiddag Newcastle United zullen bezoeken. Enig cynisme valt ons ten deel. De receptie wenst ons tot besluit wel een fijne dag, maar vooral geen overwinning voor hun rivaal.

Tot ergernis van de Sunderlanders trekken we noordelijker, passeren we de toeristische Angel of the North, de Tyne Bridges en zetten voet richting het heuvelachtige centrum van Newcastle. De wedstrijd zal pas over drie uren worden gespeeld, maar nu al zijn veel fans in de stad te vinden. Op straat dwarrelen tal van fans rond, maar de meeste van hen zitten verscholen in pubs en eetcafés.

Ne2

St. James’ Park werkt als een magneet. Het stadion is al sinds 1880 verbonden aan de stad en is zelfs ouder is dan stokoude bespeler Newcastle United (uit 1891). St. James’ Park is een zogenaamde city ground, het stadion staat niet in een woonwijk of aan de rand van de stad, maar pal in het centrum van de stad. Alsof de Amsterdam ArenA naast de Dam zou staan en de Utrechtse Galgenwaard een straat verder dan de Dom. St. James Park is hiermee een van de nog weinige uitzonderingen in het Engelse voetbal.

New1

Tegelijkertijd is het tekenend voor de club Newcastle United, stad en club zijn op deze manier onlosmakelijk aan elkaar verbonden: ‘United’. Iedere Geordie (een inwoner van Newcastle wordt een Geordie genoemd) kan niet om St. James’ Park heen. Vanaf vele plekken in de stad doemt het hoge St. James’ Park op in het zichtveld.

New2

Wij volgen inmiddels het voorbeeld van de fans en verzadigen ons met een lunch en een aantal pints. Voetbal is hier duidelijk meer dan alleen het wedstrijdbezoek, football begint al in de ochtend. In de pub maken we kennis met lokale fans, met enthousiaste gesprekken tot gevolg over Newcastle-keeper Tim Krul, andere Nederlandse voetballers in de Premier League en de rivaliteit met Sunderland. Dat we vanochtend nog in het Stadium of Light waren besluiten we dan ook maar niet te vertellen. Bovenal hangt er een ontspannen sfeer en heerst het algemene gevoel dat Newcastle gaat winnen.

New3

Na een afsluitende toost op de overwinning is het tijd naar het stadion te trekken. Opnieuw werkt St. James Park als een magneet, ditmaal voor de naderende aftrap. De pubs lopen uit voor de wedstrijd, op straat klinken zowel liederen van Newcastle als Norwich, enkelen groeten het standbeeld van Bobby Robson en anderen doen nog een bliksembezoekje aan de fanshop.

New4

De buitenkant van St. James Park oogt, met charmante wisselende tribunehoogtes, al imposant. Binnen is dit niets minder, de reusachtige twee tribunes doen je nietig voelen. Onze plaatsen bevinden zich op de Milburn Stand, de hoge tribune aan de lange zijde met een prima zicht op het veld en andere tribunes.

New6

Wanneer de elftallen van Tim Krul (Newcastle United) en Leroy Fer (Norwich City) de grasmat betreden klinkt een luid applaus en gezang. Newcastle schiet uit de startblokken en al in de tweede minuut brengt Remy het thuispubliek op de banken: 1-0. De wedstrijd is harder van aard dan we in Nederland gewend zijn, fans morren af en toe op de scheidsrechter en spelers van de tegenpartij. Voorts reageert men vooral op het spel, stille momenten wisselen elkaar af met massale ondersteuning in de vorm van gezang of een oorverdovend geluid bij een aanval. Engelsen hebben dit tot akoestische kunst verheven.

Het vak met fans van Norwich City is goed gevuld en laat zich af en toe horen, maar heeft weinig reden tot vreugde. Als in de 38e minuut Gouffran voor de 2-0 zorgt, lijkt de wedstrijd voorgoed gesloten. In de rust worden tussenstanden doorgegeven: “Stoke City – Sunderland 1-0”. De fans om ons heen juichen alsof ze zelf een strafschop krijgen, als de speaker eraan toevoegt dat er aan de kant van Sunderland een rode kaart is gevallen zwelt het geluid nogmaals aan.

De tweede helft is bovenal saai, het vermaak is vooral op de tribunes te vinden. Wanneer Tioté (ex-FC Twente) een bal huizenhoog overschiet – de Jaap Stam-penalty valt hierbij in het niets -, klinkt achter het doel een cynisch gejuich, wat normaliter enkel bestemd is voor een gemiste doelpoging van de tegenstander.

In de laatste tien minuten maakt ontspannenheid en een vleugje cynisme plaats voor massale steun. Zojuist heeft Fer de bal tegen de touwen gekopt: 2-1. Newcastle-fans scharen zich hierop massaal achter de ploeg en het ‘Newcastle, Newcastle, Newcastle!’ klonk vanmiddag nog niet zo massaal. Het eensgezinde publiek draagt hun elftal naar het verlossende fluitsignaal.

Newcastle United kan op deze manier weer naar boven kijken, fans kunnen met een zege op zak de weg naar huis of pub afleggen. De speaker maakt de exodus uit St. James’ Park nog wat aangenamer: “Stoke City – Sunderland 1-0”.

Terwijl vele fans hun matchday in de pub voortzetten, loopt de voetbalsfeer geleidelijk aan over in het nachtleven van Newcastle. Voetbalfans maken plaats voor uitgaanspubliek. Het uitgaansleven in Newcastle is niet voor niets berucht. Televisiezender MTV maakte er het programma Geordie Shore over. Het dragen van korte rokjes is voor vrouwelijke bezoekers eerder regel dan uitzondering, lijkt het. De historische binnenstad is het decor waarin tal van nachtclubs het uitgaanspubliek ontvangen. De sfeer is moeilijk te duiden en anders dan in andere Engelse steden. Een mix van de platheid van de Zwarte Cross en Haagse directheid, maar dan op z’n Engels.

New9

Terwijl we ons laatste biertje drinken in een van de hippe clubs op de Bigg Market overdenken we onze matchday. Alle indrukken hebben ervoor gezorgd dat het lijkt alsof deze dag wel drie weken geduurd heeft. Newcastle is op vele gebieden een soort cultuurshock, maar in alle opzichten een hele aangename. Als het uitgaanspubliek stilaan huiswaarts keert, is het tijd om het hotel op te zoeken. Ons wacht de volgende dag een overtocht naar de Nederlandse kust.

Onze dank voor deze reis en de uitmuntende zorgen gaat uit naar zowel DFDS en Newcastle United, die ons de kans gaven om mee op reis te gaan met ze. #GoNewcastle

Ook leuk om te lezen