Het seizoen vanIn de actualiteit

Het seizoen van: Zwarte Leeuw

Het seizoen zit er weer op. De eerste speelschema’s voor volgend seizoen zijn inmiddels zelfs al gepubliceerd. Ondertussen blikken wij nog vrolijk terug op het afgelopen seizoen. En dat doen we met veel plezier. Want hieronder lees je een terugblik op het seizoen van, het in Nederland onbekende, Zwarte Leeuw.

De Leeuwen vechten altijd terug. Dat is wat speelt in ons hart, al jaren. We degradeerden vorig seizoen na het verlies in een barragewedstrijd op het veld van Pepingen-Halle. Dat zo’n barragewedstrijd niet op neutraal terrein wordt gespeeld is een weer ode aan de Belgische voetbalbond. Als thuisclub ben je altijd in het voordeel, zeker als je tegenstander nog eens meer dan 100 km op de bus moest zitten. Wat dat betreft won onze tegenstander dan wel die wedstrijd, maar degradeerde het ook door een hiaat in het reglement van de Belgische voetbalbond, of hoe onrechtvaardig men het moderne voetbal aan het maken is.

“Zwarte Leeuw is verplicht om kampioen te spelen” had ik gelezen in de krant. Het waren de woorden van onze doelman en publiekslieveling. De ambitie van de club was net wat minder, een plaatsje bij de eerste drie clubs zou al mooi zijn.

Dat heeft er eigenlijk nooit ingezeten, al in de voorbereiding scheurde de eerste speler zijn kruisbanden af. Dat werd een rode draad door ons seizoen of zeg maar een rood kruis…

In totaal hadden we op het einde van het seizoen 7 basisspelers aan de kant staan met dezelfde blessure en mogen we blij zijn dat we het in deze reeks nog hebben overleefd. Op het einde van het seizoen hadden we nog amper 16 fitte spelers met een gemiddelde leeftijd van 21 jaar.
Als supporter wil je jou club zo hoog mogelijk zien eindigen. Uiteindelijk hebben we het er het beste van gemaakt. Sterker nog, qua sfeer was het fantastisch.

Het begin van de competitie was magertjes, de technische staf moest weer eens een reeks nieuwe spelers inpassen, zoals elk seizoen en dat is wennen. De Leeuwen willen financieel geen stappen meer overslaan en terecht. Als men elders wat meer kan verdienen zijn de spelers vaak sneller weg, zo gaat het in het moderne voetbal.  Met amper drie punten uit drie wedstrijden trokken we naar Mechelen Noord met het mes op de keel, wat toch al wel als kantelwedstrijd kon gezien worden.

Bij aankomst in Mechelen stond de politie ons al op te wachten en kregen we een escort van de stewards tot in de tribune. Amper 40 meegereisde supporters werden in het oog gehouden door een peloton blauwhemden met dikke laarzen en van die jongens die je in zulke vesten ook achter een vuilkar ziet lopen. Zo’n fluohesje is nooit goed voor je ogen. “Ik ben 0 bang” riep ééntje in onze tribune en de eerste rookbom in het uitvak was een feit. Wat meteen de aandacht trok van het peloton agenten en stewards.

Enkele wedstrijden later trokken we naar Berlaar voor de wedstrijd tegen Lyra-Lierse, ondertussen met een derde speler zonder kruisbanden, want die scheurde hem af in één van de vorige wedstrijden. Het plannetje werd gesmeed onder de supporters om iets op poten te zetten. De pyro-shop net, over de grens, werd leeg gekocht en we kregen hiervoor nog eens een extra blikje Pepsi-max voor de verre reis van amper 10 km. Bij samenkomst een week later op de match dag werden de pyro’s vlot verdeeld onder elkaar. De busrit naar Lier was genieten.

Muziek en veel bier, bij zo’n verplaatsingen wordt immers niet gerekend in kilometers maar wel in aantal pinten. Tijdens een plaspauze op de rand van Lier besloot een halve gek van de ultra’s een rookbom af te steken bij het pissen, wat zorgde voor enorme rookontwikkeling in de bus. Hij had het schijnbaar koud en wilde zichzelf ermee verwarmen.

Bij aankomst op de parking zagen we de fluo-vesten met een overtal aan de inkom staan. De stewards en veiligheidsdiensten weten nog steeds niet tot op de dag van vandaag hoe we overtallig pyrotechnisch materiaal hebben binnen gesmokkeld. “Elk nadeel heb zijn voordeel” je moet er alleen gebruiken van maken.

Tijdens de opkomst van de spelers werd de boel letterlijk in de fik gezet, ze hadden dat blijkbaar niet verwacht en we kregen meteen de hele wedstrijd stewards, veiligheidschef en politie bij ons, het was een warm welkom. Later zouden we online België rond gaan en werden we omgedoopt tot “fietskot – hooligans” verwijzend naar de kleine tribune in Berlaar. Alsof ze helemaal in vuur opging. Nauwelijks gezien.

De week later stonden we voor de derby tegen onze buren van St-Lenaarts, we verbroederden met onze vrienden van Moedig-voorwaarts 078 van FC Dordrecht. Een stelletje gozers uit Nederland die houden van Belgische Pils, stadions met gore pisbakken en Belgische friet van Frituur Boemerang in het centrum van Rijkevorsel. Bij ons geen hekken zoals in Dordt maar we hebben dan wel een lekker Old-school stadion waarvoor mening Hollander naar Rijkevorsel komt. In onze App-groep wordt nauwelijks over beide clubs gepraat maar vooral veel Belgische en Hollandse zever onder elkaar uitgewisseld.

Zwarte leeuw speelde in de derby de slechtste wedstrijd van het seizoen maar dat was bijzaak voor de fans. De strijd op de tribunes werd wel gewonnen. Heen en weer gezangen en af en toe wat verbale scheldwoorden zorgden voor een leuk derbysfeertje. Al is er over St-Lenaarts weinig of geen kwaad woord te zeggen. De gebruikelijke Pyro’s in het Leeuwen vak zorgden voor een warm sfeertje en ook aan de andere kant werden er één of twee rookfakkels boven gehaald. Ze wisten schijnbaar bij St-Lenaarts niet dat ze er boetes voor konden krijgen. De scheidsrechter nam het op in zijn verslag en beide clubs kregen respectievelijk 50 en 250 euro boete. De bondskas werd weer eens gespijsd.

Het seizoen modderde voort met kruisbandletsel na kruisbandletsel. Overal ging minimum een groepje van 15 man mee op verplaatsing. Van Betekom tot Ternesse, verplaatsingen van minstens 6 pinten. Het was op sommige momenten ons meer te doen om de vriendschap, genieten, wat de uitslag ook was.

Ondertussen verzekerde Zwarte leeuw zich quasi van het behoud en moesten we thuis Lyra-Lierse nog ontvangen. In aantal en vocaal namen de pallieters ons stadion helemaal over. Een voetbalwedstrijd tussen 2 traditie-clubs en aanhang. In een old-school stadion in het hartje van de provincie Antwerpen, op de grens met Nederland. Dat zorgde voor een invasie Hollanders met fototoestellen in de hand. De wedstrijd eindigde in een sfeervol en kolkend Louis Van Roey Stadion op 0-0. Lyra -Lierse nam onze kantine over met de nodige gezangen, bier vloeide rijkelijk het werd een topavond voor ons en de mannen uit Lier. Onze Tifo: “ALLES OP EIGEN KRACHT” was een mooi spektakel, verwijzend naar de mensen binnen de club die er alles aan doen om Zwarte Leeuw draaiende te houden. Stiekem was het ook een kleine sneer aan Lyra-Lierse, maar daar lagen de Pallieters niet wakker van.

Ondertussen liep de competitie op zijn einde en Zwarte Leeuw zat duidelijk in een betere periode, het maakte nog steeds kans op een plaats in de eindronde voor promotie. Dat zou absoluut onverhoopt zijn voor de spelers en fans na een seizoen vol blessures. We deden mee tot de laatste wedstrijd maar moesten hopen op een misstap van Betekom op het veld van verdiende kampioen Tienen. 25 minuten zaten we virtueel in de eindronde. Onze supporters bleven de hoop koesteren en ééntje stond zelfs te dansen op de tribune alsof het al binnen was.

Zeven kruisbandletsels, een zesde plek, 43 punten, liters bier, veel pyro en kilo’s friet, Het was ons een seizoen om opnieuw nooit te vergeten.
Zwarte leeuw zag alweer vele spelers vertrekken, het bestuur deed het nodige werk maar de supporters zullen altijd blijven zingen.

Voor altijd Zwarte leeuw!

De nieuwe collectie van PGWEAR is vanaf nu verkrijgbaar op PGWEAR.nl, de officiële webshop van het merk in Nederland. Alle bestellingen binnen Nederland en België worden vanaf 50 euro gratis verzonden!

In de Hekken
Over de schrijver

In de Hekken brengt vanaf 2010 een doorlopende ode aan de voetbalsupporter, en is sinds die tijd één van de grootste websites voor (fanatieke) voetbalsupporters in Nederland en België.
    Ook leuk om te lezen...
    GroundhoppingUltras/fanatieke supporters

    Avondje vertoeven in de krochten van het Belgische amateurvoetbal

    In de actualiteit

    Rondje langs de velden (week 46)