Enkele jaren geleden speelde Standard Luik voor de Europa League tegen Feyenoord. Het werd een interessante ontmoeting in Rotterdam, waar de gasten uit België zorgden voor flink wat vermaak. Wij spreken met G. van RSCL Youth die samen met vele andere supporters naar Nederland kwam voor deze uitwedstrijd. Het was een beweeglijke avond in De Kuip! 

Standard Luik heeft supporters vanuit heel België. Aangezien het een Luikse ploeg uit Wallonië is, spreekt men daar Frans. Toch kent Standard ook veel Vlamingen als supporter. De supporters doen hun best om ondanks de taalbarrière een eenheid te creëren. Het bijzondere is dat de meeste kopstukken bij de Luikse firms mannen zijn die zelf niet uit Luik komen en dus nauwelijks Frans spreken.  Standard Luik kent gepassioneerde supporters en Luik wordt een van de vurige steden genoemd. De vuurwerkacties zijn een kenmerk van de ultras van de club: Ultras Inferno’96. Verder kent Standard de Hell Side, Publik Hysterik Kaos 2004 en RSCL Youth als firms.

Onopvallend mee

‘’We hadden eindelijk kaarten kunnen scoren voor de uitwedstrijd tegen Feyenoord. Een mooie loting tegen een team met een beruchte aanhang. Het werd een risicowedstrijd; een groot probleem voor ons. De meeste jongens van de RSCL Youth hebben een stadionverbod in België en de politie van Luik wilde ons ook niet zien in Rotterdam.

Maar we waren ze te slim af en konden onder een andere naam een ticket bemachtigen voor de wedstrijd. Toen kwam probleem nummer twee: de busreis naar het stadion. Alle bussen van de supportersclubs van Standard Luik vanuit heel België moesten op de parkeerplaats bij het benzinestation in Hazeldonk verzamelen. Iedereen was daar, onze vrienden van FC Den Bosch waren er ook met een volle bus met de M-Side, 4th, 5th en de oude garde.

Ook onze firm bestaat uit jongens vanuit heel België. Wij waren met de auto naar deze parkeerplaats gereden en kropen daar in de bus van de Ultras Inferno. Onze groep was verspreid over zeven verschillende bussen. De meesten van ons moesten zich hier zo onopvallend mogelijk gedragen want de spotters van de politie Luik en hun Nederlandse collega’s waren voltallig aanwezig en opzoek naar ongewenste gasten. Gelukkig zorgden verschillende sjallemannen (gewone supporters) voor afleiding, aangezien zij al genoeg dronken waren. Hierdoor konden de meegereisde leden van de firm wel een plekje vinden in een van de bussen die naar De Kuip vertrok.’’

Foto via Facebookpagina van Ultras Inferno 1996.

In het stadion

‘’In de bus vloeide de drank rijkelijk en werd er gulzig met genotsmiddelen omgegaan. De rij bij de ingang was erg lang, dus het duurde niet lang voordat het hek na wat duw- en trek werk op de grond lag. We konden naar binnen! We hingen snel onze banner op en namen plaats achter het doel. Links van ons stonden jongens van de SCF al te zwaaien. We hadden twee ringen, maar kozen ervoor om op de eerste ring te staan, waar ook de andere groepen van ons en FC Den Bosch stonden. De sfeer in het uitvak was op dat moment geweldig, ondanks dat we honger als paarden hadden.

Ineens merk ik dat onderaan het vak enkele mannen het hek stuk hebben gekregen. We gingen onmiddellijk naar het andere vak. We moesten door een klein gat kruipen en het moest vlug aangezien er veel van ons doorheen wilden. Al vlug kwamen er meer van ons doorheen en zochten we de confrontatie met jongens van Feyenoord, die er ook wel zin in hadden. In de pers werd later verteld dat dit een kindervak was, maar dan waren deze kinderen wel enorm ontwikkeld.

De stewards in het stadion verhinderden een zware clash en iets later stormde de ME binnen en werd het schoon gemept. Omdat het gat niet zo groot was, ontstond er een opstopping. Daardoor kregen de laatste mensen flinke klappen van de ME. Ik voelde er ook een paar, want mijn rugzak was volgepropt met spullen van anderen en mijn tas bleef hangen in het gat. Waarschijnlijk vonden ze het niet leuk dat ik een bivakmuts op had, want ze sloegen me tot ik weer op mijn plek was. Ik keek om me heen en zag alle kopstukken van onze firm en de andere jongens om me heen. Als eerste buitenlandse ploeg breken wij uit in De Kuip, hoe mooi is dat?’’

Foto via Facebookpagina van Ultras Inferno 1996.

Wedstrijd begonnen

‘’De strijd op de tribunes was begonnen, maar de wedstrijd was inmiddels ook afgetrapt. De sfeer kon niet meer stuk bij ons. Ik geef toe dat het niet de gehele harde kern was van Feyenoord, maar toch was het vet. Bovendien was het onmogelijk om bij het vak van de harde kern te komen. In het vak links van ons werd het ook al drukker en drukker, de supporters waren zich aan het verzamelen. In vak S en vak W waren duidelijk lege plekken te zien: er waren zichtbaar hele groepen supporters vanuit daar vertrokken naar waar de SCF stond. Zij werden nu ook enorm goed door de ME in de gaten gehouden.

De wedstrijd was voor de meesten een bijzaak geworden. Omdat ik in het zicht was gekomen van de ME, besloot ik een andere polo aan te trekken en een pet op te doen om uit het zicht te blijven van de ME en de politie. Bij het omkleden trof ik nog een fakkel aan in mijn rugzak. Een vriend stak deze aan en vanwege de rook konden wij ons onopvallend verplaatsen naar een ander plek in het vak.’’

Terug naar huis

‘’Uiteindelijk won Feyenoord de wedstrijd op het veld, maar hebben wij ons op de kaart gezet met onze actie. Om nog meer rellen te voorkomen, werden we urenlang opgesloten in ons vak. Dit maakt ook de gewone supporter woedend. Er waren kinderen in het vak met dorst en trek, maar de ME, agenten en stewards reageerden niet op deze reacties. Dit schepte nog meer woede bij onze supporters.

Als we dan uiteindelijk het vak uit mogen, gaat het al los met de ME. Ze meppen er stevig op in en ook onschuldige supporters, vrouwen en kinderen moeten er aan geloven. Het arrestatieteam laat zich weer van zijn beste kant zien, want een aantal van ons verdwijnen in de cel. Ikzelf kan gelukkig enkele keren uit hun handen ontglippen, maar kreeg weer de pak slaag van mijn leven.

Eenmaal in de bussen zien we dat we een aantal van onze jongens missen. We krijgen nergens informatie over de gasten die zijn opgepakt en mogen blij zijn dat we in de bus zitten richting België. We worden begeleid tot iets buiten Rotterdam, waarna de Belgische politie het overneemt. Op de parkeerplaats in Hazeldonk waren we voorbereid op Feyenoordsupporters die ons op stonden te wachten, maar we zagen niemand. Later vernomen we wel dat ze een tijdje op deze plek werden gespot.’’

Geslaagde dag

‘’Het was weer een mooie dag voor het hooliganisme van de lage landen. We maakten ons al op voor de thuiswedstrijd in Luik, want dat beloofde veel moois. Nadien leerde ik persoonlijk Youri van de harde kern van Feyenoord kennen en was er sprake van wederzijds respect. Hij signeerde mijn boek met de woorden: ‘Standard Liège is het Feyenoord van België’.’’

‘’Na contact met een redacteur van In De Hekken, hebben we dit artikel gemaakt om het verhaal in beeld te brengen. Ik wil hierbij zeker geen haatreacties uitlokken of een internetoorlog starten. Ik heb respect voor de Rotterdamse hooligans. Wij zullen nooit hun daden en aantal evenaren, maar toch ben ik trots op mijn ploeg en haar firms: Ultras Inferno ’96, Hell-Side’81, PHK en RSCL Youth!’’

Meer foto’s:

Olav
Altijd op zoek naar de mooiste wedstrijden en stadions. Sfeer staat op één. Reist graag naar Oost-Europa. Against Modern Football!

Ook leuk om te lezen

Reageren is niet mogelijk.