ColumnsIn de actualiteit

Zolang Messi het voetbal maar gerust laat

De Spaanse krant El Mundo pakte uit met ‘details’ over het contract van ene Lionel Messi. De Argentijn verdiende bij FC Barcelona de afgelopen vier jaar een slordige 555 miljoen euro. Zou het niet beter zijn mochten we simpelweg niet weten hoeveel geld er in het voetbal circuleert?

Een econoom

Hoef je alvast niet te zijn om te begrijpen dat het toch wel over enorm veel geld gaat. Als je het jaarsalaris, zonder bonussen, van die kleine Argentijn in een breuk zou gieten dan heb je meteen de uitkomst hoe groot de kans is dat jij het winnend lot van Euromillions in handen hebt. 1 op 138000000. Laat dat even binnenkomen. Of toch maar niet, niemand wordt er echt beter van om te weten hoeveel geld er in het voetbal circuleert. We kijken allemaal niet meer op van enkele miljoenen meer of minder. Bedragen die ons zo wereldvreemd lijken dat een soort gevoel van onverschilligheid lijkt te overheersen. Onwetendheid is een zegen.

Failliet

Als het aan mij lag, werd elke voetbalsupporter verplicht om ooit eens een wedstrijd van FC Barcelona te bezoeken. Stadiontour inbegrepen. Verplicht worden om negentig minuten lang te huiveren terwijl je op zoek naar bent naar de sfeer. Negentig minuten pijn aan je ogen als je de toeristen mag aanschouwen. Negentig minuten bloed uit je oren als je ze ook nog eens hoort praten tussen al die sfeer door. Negentig dagen failliet omdat je een glas bier hebt gedronken op de Ramblas. De geheelonthouders zullen smekende partij zijn voor een vaccinatie.

Ik zou het zo verplichten dat je de toegang ontnomen kan worden als je eens een pot echt voetbal wilt aanschouwen. “Heb je ooit eens een wedstrijd van FC Barcelona bijgewoond? Nee? Dan kom je er niet in, simpel!”

Nettowinst

Ik zou mijn expertise niet delen mocht deze niet gestaafd zijn aan een persoonlijk onderzoek over de Spaanse grootmacht. Het was lang geleden, toen voetbal ook al naar de klote was, dat ik de eer had om een wedstrijd van FC Barcelona te mogen bijwonen. Bij deze ben ik dus al geringe tijd vrijwaard van een mogelijk discussierondje aan de inkom van andere voetbalstadions.

Slapen deden we nabij Lloret de Mar. Het idyllisch, nog nooit ontdekte, dorpje aan de Costa Brava was de plek waar de batterijen werden opgeladen na de vlucht vanuit België. Het was net hier dat ik mijn belegging, na de wedstrijd, zag omgezet worden in een nettowinst waar de schuldenlast van FC Barcelona nog niet in de buurt komt. Zuipen, kotsen en muilen met een Franse schone (lelijke kan ook). Dan heb je uiteindelijk als liefhebber van de sport geen recht tot klagen.

Negentig dagen failliet met nog steeds een scheut azijn in mijn ogen en stollend bloed aan beide oren ben ik als herbronnen bewonderaar teruggekeerd. Ik heb mijn inzichten geïnventariseerd en besloten dat FC Barcelona en zijn Argentijnse lilliputter met eens zoveel duizelingwekkende cijfers mogen gooien. Zolang ze het voetbal maar gerust laten.

 

 

 

 

Header: El Mundo

Over de schrijver

Een alleenstaande papa die, als de kans zich voordoet graag proeft van de voetbalcultuur. Het verloop van de wedstrijd en resultaat speelt niet zo een rol. Alles wat er rond gebeurt, des te meer. Omdat de kansen zich niet altijd voordoen door mijn werk en werelds mooiste, geniet ik er dus des te meer van. Ondanks alles ben ik fan van Lierse. Fiere erevoorzitter van FC Eulegoem, spelend in de voorlaatste klasse van het Belgische cafévoetbal. Ik onderhoud zelf ook een blog waarin mijn alter ego ”de essentiële Bart van Vlaanderen” de bovenhand neemt.
Ook leuk om te lezen...
Against Modern Football

Wees blij dat wij de Mickey Mouse-competitie nog hebben

Voetbal ultras

De Boixos Nois: de extreemrechtse ultras van FC Barcelona

Columns

Voetbal, het kan zo mooi zijn!

Columns

De Duitsers van Lloret