Ten oosten van de luchthaven in Charleroi heb je Heppignies met een prachtige lost ground. Ten westen ervan staat een min of meer gelijkaardige tribune, wel nog in gebruik. Royal Gosselies Sports speelt er al 113 jaar in alle stilte…

Amper één constante ploeg

In de kleine gemeente – tot 1977 een zelfstandige gemeente, maar sindsdien een deelgemeente van Charleroi – hebben verschillende ploegen het geprobeerd, maar een voor een faalden ze. Sporting Club Transports Unis Gosselies hield het eind jaren 60 maar twee jaar vol. SABCA Football Club Gosselies bleef 43 jaar bestaan, maar verdween in 1999. Union Sportive Gosselies bestond amper 13 jaar tussen 1923 en 1936. En Cercle Sportif Avenir Gosselies zong 9 jaar lang het voetballiedje, maar moest in 1931 ook de boeken dicht doen.

Allen faalden ze… Of niet? Nee. Eén klein ploegje bleef koppig weerstand bieden aan het beestje genaamd faillissement. De allereerste club in de gemeente zag het levenslicht in 1908. Gosselies Sports speelde eerst in een lokale bond, maar stapte in 1912 alsnog over naar de Belgische voetbalbond. Door een administratieve fout (de KBVB had een officiële inschrijven in 1916 genoteerd terwijl dat wel degelijk 1912 was) kregen ze in 1926 niet stamnummer 56, maar het net iets mooiere 69.

Met nationale successen

Terwijl ze aan hun weg naar de nationale reeks timmerden, ondergingen ze wel eerst nog enkele wijzigingen in clubkleuren. Van vol rood naar zwart/wit om dan weer via rood/zwart naar rood/wit te gaan. In 1938 bereikten ze dan uiteindelijk voor het eerst die nationale reeksen, de derde klasse. Geruchten vertellen het verhaal dat kort daarop (1939 of 1940) de overblijvende leden van de heengegane CS Avenir Gosselies en US Gosselies Gosselies Sports vervoegden, maar daar zijn geen bewijzen van gevonden. Uiteindelijk begon in 1941 hun avontuur dan in de uiteindelijke rood/gele kleuren.

In 1947 promoveerde Gosselies Sports (dat intussen al het koninklijk predicaat had gekregen) naar de tweede klasse, maar dat bleef maar drie jaar het geval. In 1951 zakten ze zelfs nog verder door naar de regionale reeksen. Van 1962 tot 1966 en daarna nog eens tussen 1970 en 1972 wisten ze nog de vierde klasse te bereiken, maar daarna werden ze voor enkele jaren verbannen naar de provinciale divisies.

Terug waar ze thuis horen

Kort na de laatste ronde in de nationale reeksen scheurde de vrouwenploeg van RGS zich af om zelfstandig verder te gaan. Dat gebeurde in 1974. Zij waren overigens, naar eigen zeggen, de eersten die een vrouwenploeg oprichtten in België. Jammer genoeg hield die vrouwenploeg in 1998 op te bestaan. Intussen zou RGS verwoede pogingen ondernemen om weer naar die nationale reeksen te stijgen.

Een queeste die uiteindelijk 47 jaar zou duren. Want in 2019 wisten ze eindelijk weer te promoveren, dit keer naar de derde nationale (het vijfde niveau). Daar zitten ze nu nog steeds, maar daar zorgde het Covid-19 beestje misschien een beetje voor. Nu, in 2021, gaan ze eindelijk de kansen krijgen zich weer te bewijzen… in hun prachtige Stade Alphonse Bardet.

Je kan alle artikelen van Pitchd natuurlijk ook lezen op de Pitchd website, zoals dit artikel hier.

PitchD.TV
Wij zijn PitchD.TV. Voor In de Hekken maken we zowel foto- als videoverslagen. Neem een kijkje op ons Instagram of Facebook account voor veel meer!

Ook leuk om te lezen

Reageren is niet mogelijk.