Welke groundhopper houdt er niet van lost grounds? In het noordwesten van Charleroi staat nog een prachtige lost ground met een interessante geschiedenis. Officieel op grondgebied van Heppignies, maar de naburige gemeentes Lambusart en Fleurus zijn er ook bij betrokken.

Fleurus en Heppignies

Voor de volledigheid gaan we door een kort overzicht van alle betrokken partijen. Het allerbegin vinden we terug in 1909 in Fleurus. Etoile Sportive Fleurusienne wordt dan opgericht, maar het duurde nog tot 1914 voor ze zich aansloten bij de Belgische voetbalbond. Niet lang daarna kregen ze stamnummer 99 toegewezen. ES Fleurusienne zou altijd provinciaal blijven spelen, zelfs nadat ze hun naam in 1962 wijzigden naar Royale Union Sportive Fleurusienne.

Die naamsverandering viel niet toevallig samen met het verdwijnen van stamnummer 1451. Die behoorde tot Royal Fleurus Sports dat in 1929 werd opgericht. Ook die ploeg bleef slechts actief in de provinciale reeksen. Ongetwijfeld wierp het nieuwe RUS Fleurusienne zich op als ploeg van de gemeente, of er stapten enkele bestuursleden van het oude R Fleurus Sports mee in de RUS. Maar van een fusie kunnen kan allerminst worden gesproken.

Intussen was er in 1927 in Heppignies zelf nog een ploegje opgericht dat het niet lang zou uithouden. Football Club Heppignois scheerde nooit hoge toppen, maar de oranje/zwarte kleuren waren wel alvast geboren. In 1939 vroeg de club het ontslag aan. Kort voor WOII dus. Maar enkele jaren later zou er een nieuwe ploeg ontstaan in de gemeente. Jeunesse Sportive Heppignies werd in 1944 geboren en nam dezelfde clubkleuren aan. Het is evenwel niet zeker of ze op hetzelfde terrein verder aan het voetballen gingen.

Lambusart springt mee in de dans

Maar opnieuw zou het zich allemaal op provinciaal niveau blijven afspelen. Tot in 2002. Want dat jaar zou JS Heppignies een fusie aangaan met RSC Lambusart-Fleurus. Het stamnummer van JSH verdween. Dat van Lambusart-Fleurus bleef bestaan. Die ploeg begon in 1949 als Sporting Club Lambusart. Tot in 1978 zou het ook daar enkel regionaal voetbal zijn. Dat jaar ondergingen ze hun eerste fusie, met het eerder vernoemde RUS Fleurusienne. SC Lambusart-Fleurus kreeg in 1999 nog het koninklijk predicaat, maar de nieuwe naam werd in 2002 dus Royal Jeunesse Sporting Club Heppignies-Lambusart-Fleurus.

Net voor die fusie, gedurende de jaren 90, wist SC Lambusart-Fleurus al wel de nationale reeksen te halen, de vierde klasse. Na de fusie gingen ze daar verder, maar dan wel met het stadion van Heppignies als nieuwe thuisbasis. In 2003 haalden ze daar hun beste resultaat ooit – de vijfde plek. Maar een jaartje later was het alweer provinciaal voetbal. Tot in 2010 was het op en neer gaan tussen de vierde klasse en de eerste provinciale. Maar dat jaar wist RJSCHLF (wow) te promoveren naar de derde klasse.

Maar financieel werd het steeds moeilijker. In 2013 was het zelfs zo moeilijk dat het helemaal voorbij was voor de ploeg. Zet je nu maar schrap voor een staaltje typisch Belgisch voetbalhandelen. In het naburige Couillet speelde decennia lang RACS Couillet. Van 2009 tot 2011 verhuisde de ploeg even naar La Louvière, maar uiteindelijk keerden ze toch terug naar de regio van Charleroi. In 2013 kocht de ploeg het stamnummer van Heppignies-Lambusart-Fleurus over, maar behield beide teams.

Charleroi slokt alles op

Het eerste team werd ondergebracht onder het stamnummer van de oranje/zwarten, maar ze verhuisden wel naar Charleroi. De prachtige oranje tribune werd een lost ground en heeft sindsdien geen voetbal meer gezien. Onder stamnummer 94 werd eerst ook nog een team opgesteld (in de vierde klasse), maar tegelijk werd het te koop aangeboden.

Een laatste stamnummerwissel vond plaats in 2014. RFC Sérésien (met stamnummer 23) verkocht zijn stamnummer aan de nieuwe fusieploeg uit Charleroi (die over twee stamnummers beschikten). Die laatsten verkochten dan weer stamnummer 5192 aan Boussu Dour Borinage. Die verkochten op hun beurt weer hun stamnummer 167 aan RFC Sérésien. Stamnummer 23 fusioneerde dan met stamnummer 94 (die andere van Charleroi) en verdween uiteindelijk. Boussu Dour Borinage veranderde dan haar naam nog in Francs Borains. Kan je het nog volgen?

Wat er ook van zij, alles wat met voetbal te maken had in Heppignies is intussen al zo’n acht jaar verdwenen en het vrijgekomen stadionnetje is al enkele jaren helemaal ingepalmd door de manège die vlak naast het terrein lag. Een bezoek aan dit stadion is een absolute must, maar kan nooit de complexe historie van al deze teams uitleggen. En dat hoeft ook niet. Geniet gewoon van wat ooit was daar…

Je kan alle artikelen van Pitchd natuurlijk ook lezen op de Pitchd website, zoals dit artikel hier.

PitchD.TV
Wij zijn PitchD.TV. Voor In de Hekken maken we zowel foto- als videoverslagen. Neem een kijkje op ons Instagram of Facebook account voor veel meer!

Ook leuk om te lezen

Reageren is niet mogelijk.