Voetbal ultras

De Boixos Nois: de extreemrechtse ultras van FC Barcelona

De Boixos Nois doen niet aan sfeeracties

Als je denkt aan de support van FC Barcelona denk je waarschijnlijk aan de duizenden toeristen van over de hele wereld die zonder enige echte voetballiefde naar het sterrenensemble op het veld zitten te kijken. Meer bezig met hun mobieltje dan met de wedstrijd. Als er straks maar een foto van Lionel Messi op Instagram geplaatst kan worden om het thuisfront jaloers te maken. Je denkt waarschijnlijk niet aan ultras, hooligans, vechtpartijen, spreekkoren en corteos. Toch is dat waar de Boixos Nois, Catalaans voor gekke jongens, allemaal voor staat. De extreemrechtse groepering heeft door de jaren heen een bedenkelijke reputatie opgebouwd en onderhoudt een haat-liefde verhouding met FC Barcelona zelf.

Officieel staat de Boixos Nois bekend als een ultragroepering, maar in feite lijkt het meer op een hooligangroep. Sfeeracties? Daar doen ze eigenlijk niet aan. En spandoeken maken is niet hun favoriete hobby. Protesteren, vechten en ver over de schreef gaan zijn dat eerder. Van origine was de in 1981 opgerichte groep erg links georiënteerd en liet ze zich horen voor Catalaanse onafhankelijkheid. In de jaren 80 kwam echter in Barcelona, zoals in vele andere steden, de skinheadbeweging steeds meer naar voren. De Boixos Nois werden vervolgens langzaamaan overgenomen door de skinheads. Hiermee verschoof de groep van links georiënteerd door de jaren heen naar extreemrechts. Geïnspireerd door de Engelse hooligancultuur werd extreem geweld het uitgangspunt van de gekke jongens.

Frederic Rouquier; doodgestoken door Boixos Nois

In de jaren 80 bouwde de Boixos Nois een reputatie op als gewelddadige fascisten die regelmatig in gevecht waren met de Penya Almogàvers, een antifascistische organisatie die strijdt voor Catalaanse onafhankelijkheid. In 1985 laten de ultras zich  van hun beste kant zien. In 1985 overleden bij het Heizeldrama, tijdens de wedstrijd tussen Liverpool en Juventus, 39 supporters. Waarvan het grootste deel supporters van Juventus. De Boixos Nois lieten in reactie hierop een spandoek met de tekst: ¡Gracias Liverpool! Ook vervingen ze de Catalaanse vlag met een swastika. Hierna beloofden ze aan de president van de club om vanaf dat moment het geweld alleen nog buiten het stadion te gebruiken in plaats van er binnen. In ruil hiervoor kregen ze gratis kaarten , vrijheid van beweging en een ruimte om hun vlaggen in te bewaren.

Op 22 augustus 1991 bereikte de Boixos Nois een nieuw dieptepunt. De 20-jarige Frederic Rouguier was supporter van rivaal Espanyol en werd hierom doodgestoken. Hij was hiermee de eerste voetbaldode van Spanje. De 16-jarige José Maria Arbolés kwam er genadiger van af en bleef slechts zwaargewond achter. De rechter omschreef de daden van Boixos Nois als primitief en beestachtig. Vijf leden van de groep werden allemaal veroordeeld tot meer dan 100 jaar in de gevangenis. Inmiddels zijn ze allemaal weer vrij. Niet lang na dit incident werd een travestiet vermoord in Barcelona en ook hiervoor werden rechts-extremisten met banden bij de Boixos Nois veroordeeld. Bij de club spreken zowel voorzitter Josep Núñez als zijn latere opvolger Joan Gaspart zich positief uit over de groep. Laatstgenoemde zegt zelf dat hij na zijn aftreden absoluut lid zal worden van de Boixos Nois.

Varkenskop

Ook op het voetbalveld laten de supporters in negatieve zin weer eens van zich horen. In 2000 maakte de Portugees Luis Figo een van de meest controversiële transfers in het voetbal. De middenvelder maakte de directe stap van FC Barcelona naar Real Madrid. Toen hij vervolgens in november 2002 terugkeerde in Camp Nou in het heilige wit van Real Madrid waren de fans woedend. Behalve veel schelden, schreeuwen gingen de Boixos Nois een stapje verder en gooiden een afgehakt varkenshoofd richting Figo die klaar staat om een corner te nemen. Een iconisch voetbalbeeld wat iedere voetballiefhebber bekend voorkomt. De wedstrijd werd 13 minuten lang gestaakt omdat gevreesd werd voor de veiligheid van de spelers.

Ook op toeristen zijn de Boixos Nois niet gek. Zo vertelt Joris van der Wier in zijn nieuwste boek Voetbalstad Buenos Aires over een toevallige ontmoeting met deze supporters tijdens een oefenwedstrijd in 2003: “We zaten op de plekken van de Boixos Nois, een extreemrechtse (en gek genoeg pro-Spaanse, anti-Catalaanse) groep ultras van Barcelona. (…). Ze begonnen mensen te verwijderen van hun plekken en wij besloten een stukje verderop te gaan zitten. We waren op tijd weggegaan, want degenen die bleven zitten werden met geweld van hun plek geslagen. Een meisje werd zelfs aan haar haren meegetrokken. De Boixos Nois waren geen deugers.

Antisemitisme

Niet lang na bovenstaand incident werden er nieuwe presidentsverkiezingen gehouden bij de Blaugrana. De steun van de Boixos Nois ging naar Joan Laporta, een kandidaat die niet om deze steun had gevraagd en dit zelfs onwenselijk vond. Hij krijg de steun echter omdat stemmen op zijn tegenstander Luís Bassat al helemaal geen optie was. Bassat was namelijk van Joodse afkomst en de Boixos Nois wilde koste wat het kost voorkomen dat een jood de leiding over hun club kreeg. Dit staaltje van onvervalst antisemitisme kwam de groep echter nog duur te staan. Laporta was namelijk, op zijn zachtst gezegd, geen supporter van de gekke jongens.

Een van zijn eerste beslissingen was om de Boixos Nois de toegang tot het stadion te ontzeggen. De gehele groep mocht niet langer aanwezig zijn bij wedstrijden van FC Barcelona. In ruil hiervoor betaalde Laporta een hoge prijs. De muren van zijn huis werden beklad met doodsbedreigingen. In februari 2004 werd hij buiten zijn huis aangevallen door twee leden van de groep en er kwamen serieuze geruchten dat er een plan was om de president van de club om te leggen. Zo ver kwam het gelukkig niet en ook in het stadion bleef het dankzij de beslissing van Laporta een tijdlang rustig.

De jaren 10 van Boixos Nois

Met die rust was het gedaan toen in 2010 opnieuw verkiezingen plaatsvonden voor de macht over de Blaugrana. De nieuwe president Sandro Rosell zocht namelijk steun bij onder meer de Boixos Nois. Als beloning voor hun steun kneep Rosell, die de groep omschreef als “aardige gasten”, een oogje toe en konden de supporter officieus weer terugkomen in het stadion. Ongeveer rond dezelfde tijd werden enkele van deze “aardige gasten” opgepakt door de politie vanwege het rippen van drugsdealers met de intentie om deze drugs vervolgens weer verder te verkopen. Vanaf deze beslissing van Rosell zijn de narigheden ook weer terug rond de wedstrijden van Barcelona. Het afgelopen decennium was de wederopstanding van de Boixos Nois.

In 2014 koppelde de loting voor de Champions League Barcelona en PSG aan elkaar. De Franse supporters reisden natuurlijk ook met hun club mee naar Spanje en het resultaat was een neergestoken Parijse supporter in de buurt van Camp Nou. Vier jaar later merkten ook supporters van PSV dat je bij een bezoekje aan Barcelona de Boixos Nois liever niet wilt tegenkomen. Een groep Nederlandse supporters wordt door de Spanjaarden op de vlucht gejaagd, waarbij één achterblijvende supporter door meerder leden van de Boixos Nois nog flink wordt toegetakeld met stoelen.

Spookdoelpunt

Ook in 2020 gaan de Boixos Nois vrolijk verder om hun reputatie waar te maken. Het jaar is nog geen vier dagen oud of de ultras hebben alweer krantenkoppen gemaakt. Ze weten binnen te komen bij de wedstrijd tussen Barcelona B en Espanyol B en maken daar nazi-gebaren en schreeuwen kwetsende spreekkoren. Zo maken ze Dani Jarque belachelijk, de in 2009 overleden aanvoerder van Espanyol die zijn hele leven voor de club speelde. “Als Dani Jarque scoort, is het een spookdoelpunt” was een van de spreekkoren die te horen was op het Estadi Johan Cruyff.

Enkele weken later loopt het bij de wedstrijd tussen Valencia en Barcelona wederom compleet uit de hand. Een gigantische rel tussen tientallen supporters maakt van de straten rondom Mestalla een slagveld. Tijdens de coronaperiode krijgt vervolgens de voormalig leider van de ultras van Getafe klappen van enkele leden van de Boixos Nois in het ziekenhuis waar de supporters zijn om steun te betuigen aan de zorgmedewerkers.

Het lijkt er dus op dat ze bij FC Barcelona nog lang niet af zijn van de Boixos Nois. De extreemrechtse ultras zijn bezig aan een wederopstanding en zullen waarschijnlijk alleen maar meer krantenkoppen gaan maken in de komende jaren.

Over de schrijver

Geboren in 1996 en een leven lang verliefd op NEC en voetbal in het algemeen. Helemaal gek van groundhoppen, vergane glorie en amateurvoetbal. Actief als zeer matige spits in de reserve vijfde klasse.
Ook leuk om te lezen...
Against Modern Football

Wees blij dat wij de Mickey Mouse-competitie nog hebben

ColumnsIn de actualiteit

Zolang Messi het voetbal maar gerust laat

In de actualiteit

120 piek voor een uitkaartje

Against Modern Football

Stop absurde ticketprijzen!