Quick Boys na spannende titelstrijd opnieuw de beste van Nederland
Quick Boys is voor de tweede keer op rij kampioen van Nederland. Op een bloedstollende laatste speeldag in de Tweede Divisie kan het kampioenschap nog alle kanten op. Het Zeeuwse Hoek dat vanaf het begin van de competitie lang aan kop stond. De Treffers van Theo Janssen dat na de winterstop aan een ongekende opmars bezig is. En natuurlijk Quick Boys. Koploper op dat moment, winnen betekent een zekere titel. En dat laatste gebeurde dan ook, in Werkendam werd Kozakken Boys ternauwernood verslagen met 1-2. Waarmee de schaal voor het tweede jaar op rij naar de blauwwitte Narren gaat. ‘Nobody said it was easy’. En dat is misschien wel hoe het seizoen van Quick Boys samengevat kan worden. Maar aan het eind van de rit is de beloning zoet.
Blauwwitte bril
Ik zeg bij voorbaat alvast sorry. Dit artikel is een tikkie met een blauwwitte bril geschreven. En laat het ‘tikkie’ maar gewoon weg ook eigenlijk. Wie mijn eerdere artikelen over het kampioenschap en het bekeravontuur van Quick Boys heeft gelezen, heeft dat waarschijnlijk dus al lang door. Heb je daar moeite mee, lees dan vooral een van de vele mooie artikelen van de andere schrijvers op ons platform. Maar vergeet dan niet eerst nog even naar de mooie foto’s van Sander in dit artikel te kijken, die zijn meer dan de moeite waard.
Jeugdherinneringen
En laten we vooral ook eerlijk zijn, we zijn toch ook allemaal bij ons eigen ‘cluppie’ begonnen? De tijd dat je als vijfjarig jochie of meisje meeging met je vader en moeder naar jouw club? Bierflesjes ophalen in de kantine en van het statiegeld stiekem teveel snoep kopen? Onbevangen een balletje trappen op het hoofdveld. Voor even dromen dat je als klein jochie Marco van Basten bent die de EK finale van ‘88 beslist (zo oud ben ik dus)? Tot de bal in duin ligt en je weer even realistisch moet beseffen dat een grote voetbalcarrière er niet in zal zitten. Heerlijke jeugd herinneringen.
Voor mij begon die liefde voor het voetbal dus bij mijn club Quick Boys. Voor het eerst naar Nieuw Zuid in de jaren tachtig. De periode van hunkering. Droogte. En dan daarna de successen. Het zijn die momenten die je altijd bijblijven en nooit meer vergeet. Ook de jaren daarna van teleurstellingen. Net niet. Bijna degradatie. Jarenlang op het tweede niveau. Ieder jaar opnieuw weer die hunkering, ieder jaar weer hoop en teleurstelling. Juist die ups en downs maken daarmee onvoorwaardelijke clubliefde. Juist die momenten maken dat voetbal de allermooiste en allergrootste bijzaak is. Het zijn de momenten dat je opnieuw verliefd wordt. En met mij heel, heel veel anderen.
Kampioen uitwedstrijden
En zo wordt 23 mei 2026 een nieuwe dag van eeuwige herinneringen voor een Quick Boyzer. Na de deceptie van de voorlaatste speelronde, een verloren rechtszaak tegen de KNVB om het ‘gestolen punt’ en een week van hoop en vrees, moest het dan maar gebeuren in Werkendam. En gelukkig hielden de statistieken veel blauwwitten die week op de been. Quick Boys en kampioen worden in uitwedstrijden. Tot nu toe een ‘clean sheet’. Dat biedt hoop. Een week lang werd alles uit de kast gehaald. Van een vuurwerk onthaal bij de laatste training tot een enorme operatie om 2.750 Katwijkers naar Werkendam te krijgen. Omdat de thuisclub dat mogelijk had gemaakt, daar kom ik zo nog even op.
Met ruim 30 bussen vertrekt het blauwwitte legioen naar Kozakken Boys. Uitgezwaaid door een blauwwitte menigte. Vol hoop, een (gezonde) dosis spanning en een buslading confetti, slingers en trommels, heel veel bier en vuurwerk. Het grote rekenen is begonnen. Concurrenten De Treffers en Hoek spelen tegen elkaar. Wat als……… Eigenlijk is de opdracht gewoon simpel. Winnen. Een opdracht die de Quick Boys fans wel begrijpen en maakt dat ze er werkelijk alles aan doen om hun team naar de overwinning te schreeuwen.
Uitstekend gastheer
Bij aankomst in Werkendam blijkt alles tot in de puntjes voorbereid door Kozakken Boys. Echt een heel groot compliment naar een uitstekend gastheer. Dit is een schoolvoorbeeld hoe het moet kunnen. Een eigen fanzone met DJ, voldoende eet- en drinkgelegenheden en een slim muntjessysteem. Het barpersoneel dat, ondanks de enorme hitte die dag, vriendelijk blijft lachen. Iedereen op tijd aan een ‘natje en droogje’ helpt en je ook nog even heel veel plezier en succes wenst. Zo hoort het. Laat iedereen een voorbeeld nemen aan Kozakken Boys hoe je als goed gastheer met uitsupporters omgaat. Chapeau.
Sfeeracties
En die 2.750 uitsupporters zorgen voor een heerlijke sfeer. Al het hele seizoen pakt de blauwwitte aanhang groots uit. Met mooie spandoeken, gezang en veel vuurwerk wordt Quick Boys 1 gesteund. Ook vandaag weer. Over de gehele korte zijde wordt een groot spandoek onthuld en met confettikanonnen het hele veld voorzien van blauwwitte slierten. Dat in combinatie met de fakkels die afgestoken worden, zorgt voor een magische kampioenssfeer. De temperatuur, voor zover nog niet door de brandende zon veroorzaakt, stijgt naar het kookpunt. Quick Boys nog negentig minuten verwijderd van de titel. Je voelt de spanning.
Zenuwslopend
En dan de wedstrijd zelf. Kozakken Boys is een uitstekend gastheer, maar geeft op het veld wel duidelijk het signaal af dat ze Quick Boys de titel niet cadeau gaan doen. Het wordt een zenuwslopende wedstrijd. Op het veld. En op de telefoons, waar ondertussen met spanning wordt meegekeken naar het scoreverloop van die andere kraker, tussen De Treffers – Hoek. En zoals het een beetje hoort bij een kampioenswedstrijd, maar ook een groot deel van het seizoen van Quick Boys, is het voetbal niet best. Het is vooral de spanning die veel goedmaakt. Wanneer De Treffers in Groesbeek op 1-0 komt, slaat de paniek voor even toe. Virtueel is Quick Boys de koppositie kwijt en gaat de schaal naar Groesbeek. Het blauwwitte legioen wordt stil. Houdt de adem in. Het zal toch niet?
Quick Boys op rozen
En dan is het net voor de rust binnen drie minuten twee keer raak. Eerst de 0-1 en vlak daarna de 0-2. Niet alleen fraaie aanvallen uit het boekje, maar zoals Quick Boys het dus al zo vaak dit seizoen doet. Op karakter. Sportpark De Zwaaier ontploft. Quick Boys ontploft. Net voor de pauze komen de blauwwitten op een comfortabele voorsprong en ziet de wereld van de Quick Boys supporter er weer heel anders uit. En al helemaal als vrijwel gelijktijdig Hoek in Groesbeek de gelijkmaker scoort. Quick Boys op rozen. De titel ligt nu echt voor het grijpen. Supporters die hun adem inhielden laten zich weer horen, het feest kan nu ook echt in volle gang worden gezet.
Waanzinnig afstandsschot
De tweede helft lijkt dan ook een formaliteit. Zeker met deze tropische omstandigheden. Uitspelen en wachten tot het laatste fluitsignaal. Dat zou je verwachten tot, met nog een klein halfuurtje te spelen, een waanzinnig afstandsschot van de thuisploeg de spanning weer volledig terugbrengt. Kozakken Boys wil nog wel even en heeft nieuwe energie teruggevonden na de aansluitingstreffer. Het wordt, inclusief acht minuten blessuretijd, nog flink bibberen en nagelbijten voor de meegereisde blauwwitte aanhang.
Pitch Invasion
Na het allerlaatste en bevrijdende fluitsignaal komt alle emotie eruit. Quick Boys supporters vliegen elkaar in de armen. Het veld wordt met een Pitch Invasion massaal ingenomen door de blauwwitte aanhang. Spelers en trainer gaan op de schouder, Quick Boys is opnieuw de beste van Nederland. En dat willen ze weten ook. Het feest barst los, met als hoogtepunt de uitreiking van de kampioensschaal aan aanvoerder Luka Prljic. De schaal blijft nog een jaartje in Katwijk.
Afgeladen volle tuin van het gemeentehuis
Na de wedstrijd en de huldiging is het al snel tijd om in een bus cordon terug te gaan naar Katwijk. Want daar wacht alweer het volgende hoogtepunt, de huldiging op het gemeentehuis. Nog voor de eerste bus aankomt, is het al flink druk met de in Katwijk achtergebleven supporters. Aangevuld met de supporters die er in Werkendam bij waren, is de tuin van het gemeentehuis afgeladen vol. Opnieuw fakkels, blauwe rookpotten en veel vuurwerk. De stemming is uitgelaten. Kartonnen kampioensschalen worden uitgedeeld. Wachtend op dat ene magische moment, de kampioenen op het bordes. De kroon op een mooi seizoen, en ook een nieuw hoofdstuk in de clubgeschiedenis.
Tot in de vroege uurtjes
Na de huldiging op het bordes volgt nog een korte rondrit op een open bus door het dorp. Het is inmiddels schemerig, het maakt het beeld met al het vuurwerk en de vele fans langs de kant van de weg alleen maar mooier. Quick Boys geeft Katwijk kleur. Blauwwit in dit geval. En rood. Heel veel rood van alle fakkels. De rondrit eindigt op het eigen Sportpark Nieuw Zuid. Afgeladen vol met een feestende menigte. Het bier vloeit rijkelijk, op het podium en het plein wordt het feest groots gevierd. En opnieuw veel vuurwerk, de lucht kleurt niet voor het eerst die dag rood van alle fakkels. ‘Quick Boys on fire’. Tot in de vroege uurtjes gaat het feest door. Een mooi einde van een bewogen slotfase van het seizoen.
[Foto’s: Sander Wesdijk, tekst: Willem Schuitemaker]
