Enkele jaren geleden, in een tijd ver voor corona, namen wij een kijkje bij de wedstrijd in de Regionalliga West tussen Alemannia Aachen en SV Straelen. Een hele bijzondere wedstrijd, want een veel groter contrast is er waarschijnlijk niet mogelijk in de Regionalliga West. Alemannia Aachen speelde in 2004/05 nog Europees voetbal en in 2007 voor het laatst in de Bundesliga. De club heeft een stadion met plaats voor 32.000 supporters en is in alles behalve sportieve resultaten nog altijd een profclub. SV Straelen is juist de kleine dorpsclub bij uitstek, die na enkele promoties al trots is dat er Regionalliga-voetbal gespeeld wordt. Dat voor de strijd van vandaag beide clubs bijna dezelfde positie op de ranglijst innemen maakt dat wij besluiten om een bezoek aan dit duel nog eens dunnetjes over doen!

Het is er sinds ons laatste bezoek namelijk allesbehalve beter op geworden in Aachen. Waar we toen nog schreven over de jarenlange vruchteloze jacht op promotie naar de 3. Liga van Alemannia, is er vandaag de dag sprake van een realistische kans op degradatie naar de Oberliga. Het zogeheten rock bottom leek al jaren geleden bereikt met het spelen in de Regionalliga, maar de club weet zichzelf in negatieve zin opnieuw te overtreffen. Voorafgaand aan de naderende wedstrijd tegen SV Straelen staat de club op een plaats die goed is voor play-offs tegen degradatie. Er zijn weliswaar nog een paar wedstrijden minder gespeeld, maar het is duidelijk dat er vanmiddag gewonnen moet worden. Zeker omdat tegenstander SV Straelen zich in dezelfde contreien bevindt. Er staat vandaag een onvervalste degradatiekraker op het programma. Straelen kan zich voorbereiden op een geel-zwarte invasie.

Gegen den Abstieg

Dat een eventuele degradatie ook in de hoofden van de supporters speelt is gelijk duidelijk. Over het reclamebord waarachter zij hun vak hebben hangt een doek met de tekst “Gegen den Abstieg” (vrij vertaald: tegen degradatie) en daarnaast een kickbokser die deze zin kapot schopt. Tevens blijkt dat de Ultras van Alemannia Aachen een sfeeractie hebben voorbereid voor deze degradatiekraker. Op een groot spandoek staat in koeienletters de tekst “Wir steigen niemals ab!”. Wij degraderen nooit! In het midden staat het logo van Alemannia Aachen; eronder staat in het klein “Gemeinsam zum Klassenerhalt” oftewel samen voor lijfsbehoud. Dit moet toch een duidelijke boodschap zijn voor de spelers. Degradatie is geen optie en vandaag moet het keerpunt ingezet gaan worden. Vlak voor de opkomst gaan er wat gele doekjes over de hoofden heen om de aanwezige camera’s het zicht te ontnemen. Zo kan er precies bij de opkomst een mooie vuurwerkactie achter het spandoek ontstaan. Dankzij meerdere rookbommen krijgen de aanwezige supporters en spelers een mooi beeld voorgeschoteld. Als de rookwolken zijn opgetrokken blijft er een zee aan geel-zwarte vlaggen over. Een nette, mooi uitgevoerde sfeeractie!

Verrassend is het niet dat de Ultras van Alemannia Aachen met zo’n prima sfeeractie komen. Met de Yellow Connection en Karlsbande Ultras zijn er momenteel twee prima groepen actief. Als geheel hebben de fanatieke supporters van Aachen al meer dan 30 jaar een goede vriendschap met de supporters van Roda JC, een feit dat enkele weken terug nog werd gevierd met een schitterende gezamenlijke tifo. Ook tijdens de wedstrijd vandaag zijn de ultras non-stop bezig. Het uitvak is doorlopend een allegaartje van verschillende vlaggen en bandieri’s. Ook hangen er enkele kleine doekjes tegen RB Leipzig en pro de 50+1 regel voor het vak. Toch een beetje de paradepaardjes van de Duitse ultras. Een ander gevolg van hun aanwezigheid is een zichtbare grote politie-inzet rondom het veld. Overal lopen agenten over het sportpark om een oogje in het zeil te houden.

Klappen, zingen, inhaken

Behalve visueel is het ook vocaal weer genieten. Het is duidelijk dat er vandaag daadwerkelijk iets op het spel staat en de supporters uit Aachen laten de gehele tijd goed van zich horen. Hun steun wordt op slag van rust eindelijk beloond als er, geheel volgens de verhoudingen, een 0-1 voorsprong valt. Een bierdouche volgt en supporters gaan ouderwets de hekken in. Dit alles wordt overigens niet meer vastgelegd door de camera van de ultras die vlak voor onze neus is neergezet om 90 minuten lang het uitvak te filmen. Bij een ingooi is een speler van Aachen iets te wild langs de lijn gerend en sindsdien ligt de camera heel zielig op zijn zij in het gras. Weg mooie juichbeelden… Het kan de pret niet verstieren, want dankzij het doelpunt gaat Aachen rusten met een hele belangrijke voorsprong.

Maar de een zijn brood is natuurlijk de ander zijn dood. De achterstand betekent dat de situatie voor Straelen dit seizoen nijpender wordt. Hoewel een eventuele degradatie geen ramp zou zijn voor de club, zou het wel jammer zijn om deze gemoedelijke club te verliezen. SV Straelen straalt in alles uit dat het een dorpsclub is. Mensen staan langs de lijn met hun hond in de armen. Er lopen veel vrouwelijke supporters en hoewel er wel een groepje fanatieke supporters is, voelt ook dit meer gemoedelijk dan wat anders. Het Stadion an der Römerstraẞe straalt ook het ultieme sportparkgevoel uit wat hier bij hoort. Het doet weinig onder voor de gemiddelde Tweedeklasser in Nederland. Met als enige verschil dat de catering hier, met vele braadworsten op de grill, iets beter geregeld is! Het zou mooi zijn als de club handhaving veilig weet te stellen, ondanks dat het vandaag op het veld niet lijkt te lukken om een puntje te redden.

Aan het einde wordt het nog wel even spannend, maar de mannen in geel-zwart geven het niet meer uit handen en trekken met hangen en wurgen de belangrijke punten over de streep. Het is reden voor groot feest in het uitvak, dat op deze manier lijfsbehoud weer een stapje dichterbij ziet komen. De ultras gaan massaal de hekken in. Onder leiding van de capo wordt vervolgens nog minutenlang een feestje met de spelers gevierd. Springen, klappen, juichen, inhaken. Alle klassiekers komen voorbij op het sportpark in Straelen. Laten we hopen dat deze mooie Duitse voetbalmiddag het keerpunt gaat zijn voor de prachtige club Alemannia Aachen. Deze supporters verdienen namelijk vele malen meer dan een degradatiestrijd op het vierde niveau…

Lars Smit
Geboren in 1996 en een leven lang verliefd op NEC en voetbal in het algemeen. Helemaal gek van groundhoppen, vergane glorie en amateurvoetbal. Actief als zeer matige spits in de reserve vijfde klasse.

Ook leuk om te lezen

Reageren is niet mogelijk.