Lyn – Valerenga: na 15 jaar keert de Battle of Oslo terug

Het voetbal in Noorwegen kan op supportersgebied nog niet in de buurt komen van de aandacht die buurlanden Denemarken en Zweden krijgen. Dat terwijl het Scandinavische land genoeg interessante clubs kent. De iconische club Rosenborg, de nieuwe topclub aan de poolcirkel Bodø/Glimt en het idyllisch gelegen SK Brann. En sinds dit jaar staat weer de traditioneel grootste derby van het land op het programma: the battle of Oslo tussen Lyn en Valeranga!

Maar de derby van Oslo gaat toch tussen Lillestrom en Valeranga, hoor ik de echte kenner denken. Hoewel die wedstrijd zich de laatste jaren wel heeft ontwikkeld tot de belangrijkste en grootste derby van Noorwegen is het van origine niet dé Oslo derby. Al helemaal niet doordat Lillestrom technisch gezien niet in Oslo ligt, maar in het nabijgelegen Lillestrom. De Battle of Oslo gaat van oudsher tussen Lyn en Valeranga. En dankzij de onverwachtse degradatie van laatstgenoemde keert die wedstrijd dit seizoen na 15 jaar afwezigheid weer terug.

Lyn-Valerenga, de terugkeer van de Oslo derby

Vooral voor Lyn is het terugkeren van de derby iets heel moois. De club ging in 2010 namelijk failliet en heeft zichzelf door middel van meerdere promoties terug geknokt naar het tweede niveau. Daar heeft het inmiddels wel een beetje haar plafond bereikt lijkt het, want de club kent toch meer traditionele support vanuit haar reputatie als voormalig topclub dan dat het echt mag rekenen op een talrijke, fanatieke achterban. Iets dat Valeranga wel heeft. Dat is gelijk de reden dat de aanwezigheid op het tweede niveau en de terugkeer van de derby voor die club vooral beschamend voelt.

Wat overigens niet betekent dat de derby niet serieus genomen wordt. Beide supportersgroepen hebben een corteo georganiseerd voorafgaand aan de derby. Als die elkaar tegenkomen rondom het stadion krijg ik gelijk een glimp van de rivaliteit tussen beide supportersgroepen. Middelvingers worden opgestoken en blikken bier – gezien de torenhoge prijs per blik geen kleinigheidje – vliegen over en weer. De politie staat er bij en kijkt er rustig naar, want echt uit de hand loopt het verder ook niet echt. Zoals al verwacht lijkt Valerenga hierbij over de meest fanatieke groep te beschikken.

Eén club in de stad

Lyn speelt haar thuiswedstrijden vanwege allerlei redenen in drie verschillende stadions. Voor de derby tegen Valerenga is gekozen voor het nationale stadion. Met capaciteit van 25.000 mensen geeft dit mooi veel ruimte voor een gigantisch uitvak, wat mogelijkheid biedt voor Valerenga om (hopelijk) groots uit te pakken. Zij hebben officieel de hele korte zijde gekregen, maar ook in de rest van het uitverkochte stadion zitten veel supporters van de uitploeg.

Bij de opkomst hebben beide supportersgroepen een sfeeractie voorbereid. Aan de zijde van Lyn is er een actie die verwijst naar de wederopstanding van de club na het faillissement 13 jaar geleden. Een wederopstanding die nooit mogelijk was geweest zonder de passie van de supporters. Bij Valerenga hebben ze een actie die wat meer gericht is op de derby zelf. “Det er kun ett lag i by’n” staat er naast een portret. Oftewel: Er is slechts één club in de stad! Aan de zijde van FK Lyn wordt ook nog eens flink wat pyro afgestoken.

Tijdens de eerste helft komt Valerenga nog met een flinke pyroshow en een tweede sfeeractie. Van de tweede ring wappert een spandoek in de vorm van een sjaal met de volledige naam van de uitclub “Vålerengen Idrettsforening”. Een tekst die ook staat op de paar duizend sjaals die tegelijkertijd omhoog worden gehouden. Een mooi beeld vanuit het goed gevulde uitvak.

De SLO bij Lyn – Valerenga

Waar de acties natuurlijk schitterend zijn, valt het vocaal wat tegen tijdens de wedstrijd. Het geluid dat de supporters produceren valt gezien de grote opkomst wat tegen. Hoewel Valerenga uit speelt zijn ze wel de veel aanwezigere support en Lyn wordt vrijwel de gehele wedstrijd vocaal overklast. Zoals verwacht heeft Valerenga gewoon de betere groep en support. Het verschil met Lyn is groot en dat heeft ook effect op de sfeer. Er hangt zeker wel een derbysfeer, maar echte haat en nijd lijkt er tussen beide clubs niet te hangen vanwege het grote verschil in kwaliteit van support.

Wat wel mooi is om te zien – en zeker een les kan zijn van Nederland – is hoe er wordt omgegaan met pyro in Noorwegen. De SLO loopt de pyro zelf uit te delen en hoewel het wellicht niet volledig legaal is, wordt het in de praktijk zwaar gedoogd. Er staan genoeg mensen semi-herkenbaar vuurwerk af te steken zonder bivaks. Hierdoor zijn er ook prima voorzorgsmaatregelen en kunnen uitgebrande fakkels volledig en veilig worden gedoofd in emmers met zand. Een hele andere houding dan in Nederland en een houding die alleen maar leidt tot een veiligere situatie!

Graffiti

Daarnaast biedt het voor de supporters weer kansen om groots en mooi uit te pakken (iets waar clubs en andere supporters natuurlijk gewoon baat bij hebben). Begin tweede helft tovert Valerenga het vak met kleurrijke linten en ballonnen om tot een Zuid-Amerikaans vak. Dit wordt hierna afgemaakt met blauwe en rode rookpotten en smoke shooters.

Gedurende de tweede helft volgt de vierde en laatste actie van Valerenga. Er wordt over de tweede ring een doek uitgelegd met een trein erop. Op de treinstellen zijn vervolgens weer graffiti pieces gezet die te maken hebben met de stad, club en supporters. Op de eerste ring onder dit doek worden vervolgens tientallen fakkels afgestoken om het plaatje compleet te maken.

Op het veld is de wedstrijd weinig spectaculair met een 1-1 ruststand die halverwege al bereikt is. Opvallendste man is de Nederlandse spits Mees Rijks, die deze zomer de overstap maakte van Jong Utrecht naar Valerenga. Hij pakt voor rust nog een rode kaart en haalt zich dusdanig de woede op de hals van de supporters en voorzitter dat hij later in een interview zijn excuses moet aanbieden. Zo belangrijk is de derby ook voor Valeranga wel degelijk. Iets dat vandaag ook zeker op de tribune wel te zien was. Met vijf sfeeracties en drie pyroshows was het een knallende terugkeer voor de Battle of Oslo, Lyn – Valerenga. Een wedstrijd die zeker nog vaker op het programma mag staan!