KVC Westerlo, de grootste in de regio werd In de Hekken

In de zuidelijke streek van de Kempen is een ploegje als Westerlo traag maar gestaag uit kunnen groeien tot de nummer één ploeg in diezelfde regio. Maar het karakter en de stijl van de ploeg is onveranderd gebleven. De lokale charme spat van een ploeg dat al jaren in de eerste en tweede divisie van het Belgische voetbal speelt.

Veel pogingen

Gebruikelijk geven we de voorkeur aan ploegjes op lager niveau, maar af en toe maken we graag een uitzondering. KVC Westerlo is één van die uitzonderingen. In Westerlo was er al vrij vroeg voetbalactiviteit te bespeuren. In 1917 richtten enkele studenten Sportkring De Bist Westerlo op. Amper vijf jaar later – en nooit officieel lid van de KBVB – verdween de ploeg alweer. Maar in 1924 was daar Westerloo Football Club. De eerste die wel lid werd van de voetbalbond. Maar in 1930 waren ze er al niet meer.

In de jaren ’30 probeerden verschillende ploegen voor opvolging te zorgen. In 1933 werd Kaaistraat Sport Westerloo opgericht, maar drie jaar later stopten ook zij. Ook in 1933 ontstond Rosalia Football Club Westerloo, maar ook zij stopten drie jaar later. Nog in 1933 ontstonden Westerloo Sport, Sportkring Westerloo en Scrapnel Sport Westerloo. Ook die laatste verdween in 1936. Maar de andere twee hielden het langer vol.

De echte start

In 1942 besloten Westerloo Sport en SK Westerloo de krachten de bundelen. Officieel kwam het niet tot een fusie aangezien SK Westerloo zich terugtrok als lid van de KBVB en de boeken dicht deed. Westerloo Sport behield haar stamnummer, maar veranderde wel van naam tot Voetbalclub Westerlo. Wat betreft kleuren werd er doorheen de jaren een mengelmoes gebruikt. Westerloo Sport startte in blauw/geel, en ging via rood/geel, wit/zwart, opnieuw rood/geel, geel/groen opnieuw naar het huidige blauw/geel.

Succes had de officieuze fusie wel, want in 1968 bereikte VC Westerlo voor het eerst de nationale divisies. Een jaartje later stonden ze plots al in de derde klasse, maar in 1971 zakten ze weer naar de vierde klasse. Exact tien jaar later moesten ze weer in de provinciale reeksen gaan spelen. In 1984 echter stonden ze weer paraat in de vierde klasse en opnieuw wisten ze onmiddellijk naar de derde klasse door te stoten.

De grootste

Deze keer zouden ze nooit meer uit de nationale divisies wegzakken. Integendeel zelfs. In 1992 wisten ze zelfs voor het eerste naar de tweede klasse door te stoten. In 1997 werd dat zelfs nog beter; promotie – als KVC Westerlo dan – naar de eerste klasse. En wie dacht dat ze een vogel voor de kat gingen worden, was mooi mis. Maar liefst vijftien jaar lang wisten ze zich te handhaven en tussendoor wisten ze in 2001 nog de Beker te winnen en in 2011 tot in de finale van de Beker door te stoten. Ze wisten ook een patent te nemen op onbekende exotische voetballers die vreemd genoeg doelpuntenmachines werden in Westerlo.

Na twee jaar tweede klasse stonden de Kemphanen in 2014 opnieuw in de eerste klasse. Jammer genoeg was het ditmaal voor amper drie jaar en spelen ze sindsdien in de nieuw opgestelde 1B reeks (het tweede niveau). Al gaan ze dit jaar helemaal los aan kop van het klassement en lijkt niets hen nog in de weg te staan om terug naar de hoogste reeks te promoveren.

In al die tijd speelde de club altijd op dezelfde locatie, ’t Kuipje. Al is dat pas echt een stadion geworden sinds de jaren ’90. Een stadion waar ploegen als RSC Anderlecht, KV Mechelen, Club Brugge en Standard al met zware cijfers naar huis werden gestuurd. Europees voetbal werd ook hun deel en tal van relatief grote namen passeerden er de revue. Maar Jef Delen mag zonder twijfel Mister Westerlo genoemd worden met zijn twaalf jaren dienst, allemaal in de eerste klasse, inclusief bekerfinales en Europees voetbal.