Je suis fier d’être Lensois!

Nu Frankrijk zich alsnog naar Brazilië heeft weten te voetballen is het interessant om eens te kijken naar het Franse voetbal. Nee, niet naar de gelouterde ploegen maar naar Racing Club de Lens (RCL) bijvoorbeeld, een parel voor pure voetbalbeleving. Lens speelt in Lique 2, in het machtige Stade Félix Bollaert-Delelis. Een van de WK-stadions in 1998. Zo’n 42.000 supporters kunnen erin, maar nu in Lique 2, schommelt het aantal toeschouwers zo rond de 30.000. Een absoluut record voor de Franse Ligue 2 en vaak na Marseille, Parijs en Saint-Étienne volgt Lens qua toeschouwersaantallen.

Artikel-foto-1
Stade Félix Bollaert-Delelis, thuishaven van Racing Club de Lens ligt midden in Lens.

Lens zelf dankt vrijwel alles aan de steenkoolmijnen, zelfs de voetbalclub is hier in 1906 door ontstaan. De in de haast naar Lens vertrokken mijnwerkers moesten meer gaan bewegen en integreren binnen de gemeenschap. Door voetbal dus. Nog steeds wordt het rijke verleden van de club door de fans gekoesterd. Iedere thuiswedstrijd wordt – bij opkomst van de spelers ná de pauze – het laatste couplet van ‘Les Corons’ ingezet. Een Frans chanson, gezongen door Pierre Bachelet, over het ruige leven in het noorden van Frankrijk. Een schitterend chanson. Alle supporters zingen vol passie mee, jong en oud. Vrijwel iedere ‘lensois’ heeft wel een familielink met de mijnen. ‘Les Corons’ meezingen is iedere keer weer een fantastisch moment, vol respect en historie.

‘Les Corons’ tijdens mijn bezoek 1e bezoek, ik zat tijdens Lens – Stade Rennes (Coupe de France 06/01/2013) op de Delacourt-tribune.

Stade Félix Bollaert-Delelis ligt midden in Lens, voor het stadion is een enorme parking: het voormalige rangeerterrein van de mijnen. Al ver voor aanvang van iedere thuiswedstrijd verzamelen zich hier de fanatieke supporters. Ze komen uit heel noordwest Frankrijk, België en nu heel soms ook uit Nederland. Vroeger was het nog internationaler met supportersverenigingen in o.a. Londen en Rome. Het stadion wordt in de volksmond kortweg ‘Bollaert’ genoemd, vernoemd naar een lokale mijndirecteur. Bollaert heeft een typisch Engelse uitstraling. De vier tribunes staan stijf op het veld en tellen zoals gezegd samen bijna 42.000 zitplaatsen, fors meer dan het inwonersaantal van de stad Lens. Overigens wordt Bollaert na dit seizoen verbouwd, Lens is ook speelstad tijdens de EK-2016. De capaciteit zal worden teruggebracht naar 35.000 (richtlijnen UEFA kost zitplaatsen…), iets waar een groot deel van supporters zich fel tegen verzet. Komend seizoen zal Lens zijn thuiswedstrijden dan ook buiten Bollaert gaan afwerken. Waarschijnlijk bij aartsrivaal Lille of het kleinere Valenciennes. De tribunes in Bollaert zijn stuk-voor-stuk vernoemd naar belangrijke iconen uit de roemruchte clubgeschiedenis van Lens. De Tony-Marek tribune is daarbij veruit de meest befaamde tribune: de fanatieke harde kern en de ultra’s staan bij Lens aan de lange zijde van het veld (Kop Tony-Marek). Slechts een nietszeggend hekje scheidt hen van het gras en de spelers. Al ver voor aanvang van de wedstrijd staat de tribune vol. Zes capo’s zwepen de duizenden supporters op, negentig minuten lang voluit. Uniek en fantastisch om te zien en te horen. Marek is jaar-in-jaar-uit stijf uitverkocht.

Artikel-foto-3

Artikel-foto-4
Marek! (Lens – Nîmes: 1–0 ~ 19/10/2013)

Zelf ben ik dit jaar al vier keer in Lens geweest, de laatste wedstrijd (Lens – Nîmes) mocht ik tussen de fanatieke aanhang op Marek staan, zingen en springen. Een geweldige ervaring en dit eigenlijk allemaal naar aanleiding van het schrijven van mijn boek ‘Altijd Frankrijk’. In een van de hoofdstukken omschrijf ik mijn eerste bezoek aan Racing Club de Lens, op een kille januarimiddag van dit jaar. Samen met groundhopper Hugo van der Burgh ben ik toen afgereisd naar het grijze noorden van Frankrijk. Lens speelde voor een matig gevuld Bollaert (15.000 supporters) tegen Stade Rennes (L1) een bekerwedstrijd en won! Ruim 900 kilometer autorijden voor negentig minuten voetbal: voor mij toen heel bijzonder. Voor Lens-supporters is dat overigens minder bijzonder, ook de uitwedstrijden van Lens worden druk bezocht door supporters. Door heel Frankrijk zitten ze, maar ook vanuit het noorden zelf rijden ze kriskras door Frankrijk om hun Lens te ondersteunen. Bijna altijd overklast het Lens-uitvak de supporters van de thuisclub.

Artikel-foto-2
Lens-uitvak: ruim 2.000 supporters op verplaatsing naar Le Havre (14/09/2013)

Alles is bij Lens dit seizoen gericht op promotie. Na het dramatisch verlopen vorige seizoen (ook financieel) gloort er weer hoop in Du Nord. Hafiz Mammadov, een steenrijke zakenman uit Azerbeidzjan, heeft samen met alles wat Lens liefheeft, z’n peilen gericht op Lique 1. Na een eerste investering van € 20 miljoen, zal er nog meer kwaliteit worden ingekocht. Momenteel staat Lens tweede, dat is al een stuk beter dan vorig seizoen. Binnenkort volgen de twee belangrijke uitwedstrijden tegen Nancy en Angers. Dan weten we echt waar we staan: ‘Je suis fier d’être Lensois. Allez Lens!’

Hans van der Mey is auteur van het boek ‘Altijd Frankrijk’, een origineel geschreven verhalenbundel waarin pure beleving in Frankrijk centraal staat. Hans is al decennialang fervent Cambuur-supporter: vroeger staand (en hossend) op de fanatieke Zuid-tribune, nu uitrustend op West. Sinds dit jaar volgt hij alles over Racing Club de Lens en rijdt hij steeds vaker richting Du Nord.

Ook leuk om te lezen