Het is koude, gure zaterdag eind februari. Het is een inhaaldag met maar één wedstrijd GHVV-VDL, een minuscuul amateurclubje. Maar wel op een heerlijk old-school voetbalterrein met een knollenveld, een bruine kantine en los zittende tegels. Puur voetbal.

GHVV’13

En dat terwijl GHVV eigenlijk een fusieclub is. De twee voetbalclubs uit Heenvliet en Geervliet fuseerden in 2013 de jeugd waarna enkele seizoenen later ook de senioren samengingen. De bouw van het nieuwe hypermoderne sportpark liep flinke vertraging op waardoor de fusieclub anno 2020 nog altijd op twee terreinen acteert.

Sportpark Toldijk

Voor deze inhaalwedstrijd is gekozen voor het Sportpark Toldijk. Deze ligt in het dorp Geervliet, waar zo’n 1600 mensen wonen. De vereniging ligt in het oude centrum waardoor parkeren een drama is en je midden in een woonwijk je auto moet neerzetten. Tussen de scheefstaande huisjes door, loop je naar de ouderwetse ingang van het voormalige PFC terrein.

 

PFC

De Puttense voetbalclub is in 1917 opgericht en heeft net het 100-jarig bestaan niet gehaald. Ondanks dat hangen vier jaar na definitieve fusie nog altijd enkel PFC vaantjes en andere prullaria in de bruine, donkere kantine. De mevrouwen achter de bar zullen inmiddels tot het meubilair behoren.

Iets na half drie wordt de wedstrijd GHVV – VDL afgetrapt. Een harde wedstrijd volgt. Goed voetbal zien we mede door een gure wind en een voetbalveld c.q akker niet. De wedstrijd kent een hoge amusementswaarde omdat de arbiter het spoor na een kwartier al helemaal bijster is. Zo laat hij een verzorgde VDL speler zonder toestemming in het veld komen, een fopduik maken, een vrije trap meekrijgen om hem vervolgens weer buiten het veld te sturen omdat hij nog geen toestemming had om terug te komen. De vrije trap voor VDL blijft staan. Tot groot gelach én irritatie op de tribune.

Goed is het allemaal niet, leuk wel. Na 90 minuten kou lijden staat er een 0-2 eindstand op het scoreboard.

Update 2022: de ondergang van Toldijk

Zoals hierboven te lezen is was er tijdens ons bezoek nog levendigheid zat in Geervliet. Tegenwoordig is de echte schade van de fusie echter pijnlijk zichtbaar. Sportpark Toldijk is niet langer het toonbeeld van heerlijk dorpsvoetbal, maar is verworden tot een lost ground die langzaamaan aan het afbreken is. Overgeleverd aan de natuur. Een tragisch einde voor een sportpark met karakter.

Stefan van Leeuwen
Liefhebber van de supporterscultuur, regelmatig te vinden met camera op de tribunes in binnen- en buitenland.

    Ook leuk om te lezen

    Reageren is niet mogelijk.