Groundhopping

Genieten geblazen bij Berchem Sport

Het huidige seizoen loopt alweer bijna ten einde. Een mooie tijd omdat er beslissingen vallen ten aanzien van kampioenschappen, Europees voetbal, promoties en degradaties. En een minder mooie tijd omdat er ieder seizoen weer stadions zijn waar (gedeeltelijk)afscheid van genomen gaat worden. Groundhoppers kijken dan vaak welke stadions ze nog net op tijd mee kunnen pakken voordat de sloophamer zijn intrede doet, of omdat er op de valreep nog een wedstrijd bezocht kan worden op een niveau waar een redelijk bezoekersaantal op af komt.

Zodoende merk ik dat ik me vaak meer bekommer om renovaties, nieuwbouw en degradaties dan om kampioenschappen. Volgens mijn vrouw begint dit bij mij autistische vormen aan te nemen. Een veel voorkomende vraag van haar is bijvoorbeeld: Als je nou niet gaat, hoor je dan niet bij het clubje ofzo? Ik ben gestopt het voetbalspelletje uit te leggen dus gooi het dan maar op verzamelen.

Koninklijke Berchem Sport

Een club die ik al jaren volg is Koninklijke Berchem Sport. De derde club uit Antwerpen, na Beerschot Wilrijk en Royal Antwerp FC, speelt in het geweldige Ludo Coeckstadion ook wel ‘t Rooi genoemd. In de zomerstap wordt er begonnen aan de sloop van een aantal tribunes en bovendien bestaat de kans dat de club na dit seizoen degradeert. Hoog tijd voor een bezoek dus! In de jaren dat ik Berchem Sport volg heb ik waarschijnlijk al honderden foto’s gezien van het stadion zodoende keek ik dan ook erg uit naar mijn bezoek.

De club is makkelijk te bereiken vanuit Breda. Rijdend over de ring, waar ik altijd kijk naar de lichtmasten van de Bosuil en ’t Kiel, neem ik de afslag Berchem. Vanaf daar is het nog ongeveer drie kilometer rijden. Ik was vergeten om vooraf te pinnen maar dat zal toch geen probleem zijn anno 2018 dacht ik nog. Aangekomen bij de loketten werd er verbaasd gereageerd door een vrijwilliger van de kaartverkoop. Ah welnee jongen, zo rijk zijn we hier niet. We hebben net onze Belgische franken omgeruild naar euro’s voegde een tweede er aan toe. Logisch bedacht ik mij. Pinnen in een stadion van bijna honderd jaar oud hoort ook gewoon niet. Het naastgelegen tankstation bood uitkomst. Na het ticket te hebben gekocht kon het rondje stadion beginnen.

Ludo Coeckstadion

Ik geloof niet dat ik hiervoor ooit zoveel tijd nodig had als vandaag en schoot mijn geheugenkaartje van mijn camera nagenoeg vol. Wat een prachtige vervallen bende! En die crash barriers? Heerlijk zeg! Ik hoor mezelf denken: veel beter dan dit wordt het niet. De curves zien groen van het alg en mos en het lijkt wel of er niets meer intact is. Een hoop betonrot en kapotte golfplaten om nog maar niet over de bladerende verf te spreken. Door de jaren heen zijn er aardig wat kleuren gebruikt zo te zien. Inmiddels schijnt er een heerlijk voorjaarszonnetje en is er nog maar één ding wat ontbreekt. Bier!

In De Chalet zoals de plaatselijke kantine daar heet hadden zich inmiddels aardig wat supporters verzameld en stond er een lokale drive in show ouderwets plaatjes te draaien. Op de tap stonden verschillende speciaalbieren die geserveerd werden in een bijbehorend glas want een standaard glas gebruiken is bij onze zuiderburen als vloeken in de kerk. Genieten optima forma dit.

Degradatie komt steeds dichter bij…

Ik werd aangesproken door een supporter die me meeneemt in de spanning van de laatste speelronde van de Eerste klasse A(de Belgische Eredivisie). Ik werd uitgebreid bijgepraat over wie er nog play-off 1 zou kunnen halen en de degradatiestrijd tussen Eupen en KV Mechelen. Gemoedelijkheid is nog een reden waarom ik graag voetbal kijk bij onze zuiderburen. Terwijl de deejay enthousiast door de microfoon schreeuwt dat Anderlecht tegen Antwerp al na een paar minuten met tien man verder moet loop ik naar de tribune.

Er zijn vandaag ongeveer driehonderd toeschouwers afgekomen op de wedstrijd tegen Oudenaarde. Ondanks het lage aantal werd er wel bijna continu gezongen door de aanhang van de thuisploeg. Ondersteund met een trommel wat vlaggen en een bel zoals John Westwood van Portsmouth moedigden zij hun ploeg aan. Hier hebben deze supporters geen keke naam als ultras of tifosi maar worden ze nog gewoon ouderwets zware aanhang genoemd. Berchem Sport had vandaag misschien wel tachtig procent balbezit en creëert meerdere goeie kansen.

Groot is dan ook de telleurstelling als Oudenaarde vlak voor rust de 0 – 1 scoort. In de tweede helft is het nagenoeg hetzelfde spelbeeld met hetzelfde resultaat. Oudenaarde countert naar 0 – 2 en Berchem Sport ziet degradatie weer wat dichterbij komen. Het publiek droop teleurgesteld af op één na die met een smile van oor tot oor het Ludo Coeckstadion verliet en dat is ondergetekende.

Foto’s

Benieuwd naar meer foto’s. Bezoek dan Robert zijn website door hier te klikken.

Bij PGWEAR kan je altijd terecht voor een unieke kledinglijn voor fanatieke supporters. Kijk nu voor onze grote zomersale op PGWEAR.nl, de officiële webshop van het merk in Nederland. Alle bestellingen binnen Nederland en België worden vanaf 50 euro gratis verzonden!

Robert Vermanen
Over de schrijver

Geboren in Sneek, maar woonachting in Brabant bezoekt Robert voornamelijk wedstrijden in het buitenland. De eerste wedstrijden waren in een tijd dat er nog geen navigatie was(?) en hij aangewezen was op een routebeschrijving van de ANWB. Dit leverde soms hachelijke avonturen op in grote steden met de stress van de aftrap die steeds dichterbij kwam. Heeft ook een eigen website, waar hij verslagen plaatst van zijn tripjes.
    Ook leuk om te lezen...
    Derby DaysIn de actualiteitIn de Boeken

    In de Boeken: Derby Days

    In de actualiteit

    Promotie/degradatie kraker in Kroatië

    GroundhoppingUltras/fanatieke supporters

    Avondje vertoeven in de krochten van het Belgische amateurvoetbal

    Groundhopping

    De groundhop: Afscheid nemen van T2