Daar staan we dan in de stromende regen op zondagmiddag 14:30. Een tribune is in geen velden op wegen te bekennen en dankzij de weilanden rondom het sportpark heeft de wind vrij spel. Het is hondenweer. De wedstrijd zelf speelt zich af in de middenmoot van de Vijfde Klasse voor niks meer dan de eer. Langs de lijn staan ongeveer 10 supporters, op ons na zo goed als zeker allemaal afkomstig uit het Limburgse dorpje waar we ons nu bevinden. Hoe zijn we hier dan weer beland?

Het plan was eigenlijk heel anders. We stapten deze zondag de auto in met de navigatie ingesteld op Deurne. Daar staat vandaag de altijd heetgebakerde Kranenmortelderby tussen ZSV en Deurne op het programma. Maar eenmaal halverwege slaat het noodlot toe en blijkt dat de wedstrijd vanwege het slechte weer is afgelast. Nu we toch eenmaal de camera’s hebben opgeladen en de auto hebben gepakt willen we ergens voetbal zien ook. In blinde paniek wordt er via voetbal.nl gezocht naar een haalbare wedstrijd in de omgeving. Veel blijkt afgelast, maar uiteindelijk valt ons oog op een compleet onbekende club in een dorpje boven in Limburg. RKTVV Crescentia uit Tungelroy. Op naar Sportpark ut Veldje!

Intiem wedstrijdbezoek

RKTVV Crescentia werd op 28 maart 1943 opgericht, midden tijdens de Tweede Wereldoorlog. Tegenwoordig is het een vereniging met slechts een handjevol elftallen. Niet gek ook, want Tungelroy is een kerkdorpje met slechts 1.000 inwoners. Actief in de zondag vijfde klasse en vol met de echte charme van het dorpsvoetbal. Het soort club waar spelers na de wedstrijd even rustig een sigaretje kunnen opsteken. Op de wedstrijd van vandaag tegen Egchel zijn zo’n tien andere supporters afgekomen. Veel intiemer gaat een wedstrijdbezoekje niet gauw worden.

Ook op het sportpark zelf barst het van de charme. De kerk, het centrale punt van het dorp is goed te zien achter het hoofdveld. Naast het met de hand geverfde, oude scorebord zie je een molen. Veel Nederlandser gaat het allemaal niet worden. Ook de mooie stenen dug-outs, de door de wind wapperende reclameborden en de supporters die hun heil zoeken onder een paraplu of capuchon laten het hart van de voetballiefhebber sneller kloppen. Op het veld doen de spelers er alles aan om hun witte broekjes een andere kleur te geven.

In de rust bestel ik tot grote verbazing van de medewerker een flesje water in de kantine. “Ik weet niet of we dat wel hebben”. Op de bestelling van een biertje wordt een stuk zekerder gereageerd. Schuilend voor de regen kijken we hier vanuit de gezellige kantine samen met nog een paar andere mensen de wedstrijd af. Zo komt er een einde aan een onverwachts gezellige middag. Anderen zullen ons ongetwijfeld voor gek verklaren na dit obscure wedstrijdbezoekje, maar wij hadden onze zondag nergens anders liever doorgebracht!

Lars Smit
Geboren in 1996 en een leven lang verliefd op NEC en voetbal in het algemeen. Helemaal gek van groundhoppen, vergane glorie en amateurvoetbal. Actief als zeer matige spits in de reserve vijfde klasse.

Ook leuk om te lezen

Reageren is niet mogelijk.