Voetbal in Frankrijk

30 jaar Red Tigers; ultras Lens maken er schitterende dag van!

Bonne anniversaire, zeggen ze in Frankrijk dan. Van harte gefeliciteerd. Die gelukswens is het afgelopen weekend vaak gevallen in de Noord-Franse stad Lens. Daar vierde de meest toonaangevende groep van de lokale FC, de Red Tigers, een belangrijk jubileum. Drie decennia verven, zingen en stoken voor de club werd op grootste wijze gevierd in de thuiswedstrijd tegen AS Monaco.

Lens is dan ook een stad die heel trots is op haar lokale voetbalvereniging. De club beschikt over een stadion met meer capaciteit (ongeveer 40.000) dan dat de stad zelf inwoners heeft (ongeveer 32.000). Racing Lens is dan ook al decennialang dé club die Noord-Frankrijk vertegenwoordigt. Zoals Twente dat in Nederland heeft, is Les Sang et Or (het bloed en goud) bij uitstek een club die een regio vertegenwoordigt. Het leidt net als in Enschede tot een club die nationaal bekend staat om haar fantastische sfeer.

Red Tigers 1994

Een sfeer die grotendeels bepaald wordt door de Red Tigers. De fanatieke groepering, die werd opgericht in 1994, en de drie decennia sindsdien een gerespecteerde reputatie voor zichzelf heeft opgebouwd. Binnen de Franse supporterswereld kent iedereen de Red Tigers en er is veel respect voor de groep. Eerder dit jaar leerde ook de Nederlandse supporterswereld de groep kennen toen zij met een heerlijke pyroshow in het uitvak van PSV kwamen.

Voor het 30-jarig bestaan zijn de verwachtingen dus logischerwijs hooggespannen. Verwachtingen die de ultras zelf ook opbouwen, door eerder dit seizoen met een tifo aan te kondigen wanneer de viering plaats gaat vinden. In de weken voor de wedstrijd wordt tegen AS Monaco in 30 posts (eentje per jaar dat de groep bestaat) de hele geschiedenis van de Red Tigers in beeld gevangen. Een fantastische reeks die de zin in het jubileum alleen maar meer doet oplaaien.

Snelwandelatleet

Hoewel Lens goed aan te rijden is vanuit Nederland wordt, met het oog op een lekkere nachtrust, toch gekozen om niet al te vroeg richting Frankrijk te vertrekken. Later blijkt dat we hierdoor een Corteo hebben gemist, maar helaas kan je niet alles hebben. Na een plekje gevonden te hebben bij het Station van Lens lopen we richting het stadion. Goed te doen, niet verrassend gezien de grootte van de stad. 45 minuten voor de wedstrijd zijn we bij onze tribune, wanneer de eerste problemen zich voordoen.

De stewards bevestigen ons stereotype beeld van een Fransman weer door te weigeren veel Engels te praten en op enige manier mee te denken over de meegenomen rugzak. “In the car” is het maximale Engels dat er onze kant op komt. Er zit maar één optie op en dat is de hele route naar de parkeerplaats te herhalen terwijl de rest van het reisgezelschap alvast naar binnen gaat. In een tempo waar de gemiddelde snelwandelatleet jaloers op is wordt er een retourtje auto gemaakt. Om 12:54 (aftraptijd 13:00) betreed ik eindelijk de tribunes van het Stade Bollaert-Delelis.

Partout toujours

Hier zijn de ‘animations’ zoals de Red Tigers het zelf noemen in de vooraf verspreide info-flyer al begonnen. Het eerste doek waarop de naderende actie als zijnde “Loading” wordt aangekondigd heb ik gemist en ik val binnen tijdens de eerste grote sfeeractie van de avond. Met velletjes is op de ene korte zijde een 1994 gecreëerd en er tegenover een 2024. Op de lange zijde, waar de Red Tigers zelf ook staan, zijn aan beide kanten gigantische doeken gemaakt met verschillende ontwerpen/logo’s van de Red Tigers door de jaren heen. In het midden wordt met vlaggetjes en velletjes een tijger gemaakt. Een schitterende opener van deze jubileumpot.

De eerste pyro van de dag komt overigens verrassend genoeg uit het uitvak. Vooraf hebben we voor het uitvak van AS Monaco eigenlijk weinig verwachtingen. Niet alleen is de afstand tussen beide clubs zo’n 1150 kilometer, ook staan de supporters uit het Hertogdom nou niet bekend als een van de betere in Frankrijk. Toch zijn er, zo geschat, bijna duizend supporters aanwezig in het bezoekersvak. Ook hebben ze een doek mee met “Partout toujours” oftewel altijd en overal. Daarnaast wordt er dus ook een fakkel afgestoken bij de opkomst van de spelers. Zeer boven verwachting!

Tous ensemble

Bij Lens trappen ze de wedstrijd af met een traditionele “Tous ensemble” waarbij in een pogo op een neer wordt gesprongen door de hele tribune. De participatiegraad is extreem hoog en het hele stadion lijkt op en neer te springen. Het is een van de tradities waar Lens zo om bekend staat in Frankrijk. Helaas krijgt de sfeer na een kwartier spelen een flinke knauw te verwerken. Monaco komt op een 0-1 voorsprong in deze sportief belangrijke wedstrijd tussen twee teams die nog strijden voor een Champions League-ticket. Balen, maar de focus gaat op belangrijkere zaken. Nu zijn alle ogen gericht op de 30e minuut. Het jaartal van de viering moet toch zeker iets met zich meebrengen.

En inderdaad iets voor de dertigste minuut gaat er bij het deel van de tribune waar de Red Tigers staan een doek over de koppen. Een ronde banner met Red Tigers Lens als opdruk. Opzichzelfstaand niet echt een hele grote actie, waardoor gelijk het gevoel ontstaat dat dit doekje een andere functie heeft en dient als manier om ongezien van kleding te veranderen. Na enkele minuten gaat het doekje weer naar beneden en wanneer we dan verwachten dat alles in de brand vliegt blijft de gehoopte climax wat uit. We moeten genoegen nemen met enkel 2/3 losse fakkels en een rookpotje. Een kleine teleurstelling kan niet ontkend worden.

Misschien helpen de ontwikkelingen op het veld ook niet mee. Uitgerekend in de 30e minuut – alsof ze het erom doen – scoort Monaco de tweede treffer van de avond. Ook niet echt het moment voor een pyroshow. Een minuut later ziet de wereld er overigens al weer compleet anders uit. Vrijwel direct vanuit de aftrap maakt Lens in de 31e minuut de aansluitingstreffer en ligt de wedstrijd weer compleet open. Hoewel dit weer wel voelt als een moment voor pyro is het momentum misschien toch wat weg. Andere noemenswaardige dingen in de eerste helft? Veel felicitaties vanuit de andere groepen bij Lens richting de Red Tigers.

Les Corons

Net na de rust is het tijd voor een andere traditie waar ze in Lens beroemd om zijn door heel Frankrijk. Vanuit tienduizenden kelen klinkt het ‘Les Corons’. Een nummer van de Franse zanger Pierre Bachelet is een ode aan Noord-Frankrijk en de mijnwerkers. De regio die Lens vertegenwoordigt en die door de rest van Frankrijk vaak belachelijk wordt gemaakt. Nergens zie je de liefde voor de streek zo goed als tijdens het zingen van dit nummer. Vanuit het Monegaskische uitvak staan tientallen supporters de thuistribunes te filmen. De zee aan sjaals boven de hoofden maken het geheel af.

Bij de ultras zien we trouwens geen sjaals boven het hoofd. Niet uit onwil, maar omdat zij bezig zijn met de derde sfeeractie van de dag. Een schitterend doek vol details met 30 ANS • Red Tigers Ultras Lens. Een tribunevullend doek, waardoor het nu toch wel tijd moet zijn voor de pryroshow. Deze keer geen teleurstelling. Het doek gaat weer omhoog en ditmaal gaan er tientallen fakkels en rookpotten af. Inclusief enkele smokeshooters is het een soort allegaartje aan verschillende types vuurwerk. De hele tribune verandert in een mix aan kleuren, rook en vuur. De eventuele teleurstelling is officieel weggespoeld.

Gelijkmaker

Daarna is het de beurt aan de spelers om wat bij te dragen aan het feest. Aan de support zal het in ieder geval niet liggen. De supporters van Lens maken haar reputatie vandaag weer waar. Aan 3 zijdes zijn fanatieke groepen aanwezig, inclusief vlaggen en capo’s. Hoewel het wel de Red Tigers zijn die het meest actief zijn, is het vooral de hoeveelheid aan groepen die Lens zo uniek maakt. Op het veld wordt het na 75 minuten beloond met een terechte gelijkmaker. Het Stade Bollaert-Delelis ontploft en droomt van een winst.

Een paar minuten later ziet de situatie er weer compleet anders uit. Het gaat vandaag in ongekend tempo op en neer tussen beide elftallen en nu is het weer het uitvak dat mag juichen, want de scheidsrechter wijst naar de stip na een ongekend domme overtreding van de keeper. Weg is de droom. Tenminste dat zou je zeggen, met toptalent Folarin Balogin achter de bal. Maar zowel de inzet als de rebound zijn van dramatisch niveau. De 2-2 blijft op het scorebord staan en Racing Lens mag blijven dromen.

Uitstekend feest

In een van de meest attractieve duels die we dit seizoen gezien hebben, lijkt het ook in de resterende 10 minuten alsof er ieder moment een doelpunt kan vallen. Net nu iedereen er genoegen mee neemt dat het zo gek niet meer gaat worden vandaag, gebeurt het toch. Voormalig Liverpool-aanvaller Takumi Minamino neemt de bal op de slof en schiet hem strak de kruising in. Winst voor AS Monaco en feest voor de bijna duizend bezoekers.

Het is een domper in de kansen voor een Champions League ticket en terwijl de Monegasken er een klein feestje van maken, vertrekken de Lens-supporters licht mopperend naar huis. Het zijn de ultras die als laatste nog aanwezig zijn. Zij bedanken met de sjaals uitgestoken boven hun hoofd uitgebreid de spelers voor de geleverde strijd. Helaas heeft de selectie er vandaag niet het feestje van kunnen maken dat de Red Tigers verdienden. Maar in Lens is de club zowel meer dan de 90 minuten voetbal. En al helemaal voor de Red Tigers, die er vandaag een uitstekend feest van maakten in Noord-Frankrijk!

Lars Smit
Leven lang verliefd op NEC. Helemaal gek van supporterscultuur, vergane glorie en amateurvoetbal.

Reageren is niet mogelijk.

0 %