Rogier Meijer: ‘’The non-special one’’

Bijlage 1 Spandoek Rogier Meijer

Het is niet altijd een pretje om met je favoriete club in de eerste divisie te moeten ploeteren, zwoegen en strijden. Zeker niet in deze tijden waarin deze vaak onvoorspelbare competitie is overgeleverd aan de heren in dure pakken, met dure auto’s en minstens twee huwelijken. Uitzonderingen daargelaten, maar deze heren hebben waarschijnlijk nooit in de hekken gehangen of op een op zondagmiddag in een schuur of hok dat dienst doet als kleedkamer koud moeten douchen na afgedroogd te zijn in een derby. Dat is verder niet zo erg, als ze maar van onze liefdes afblijven. Toch biedt de Eerste Divisie ook voordelen ten opzichte van Eredivisie. Zo hebben wij, Calimero’s uit eerste divisie, geen last van die verschrikkelijke interlandweekenden. Er wordt gewoon gevoetbald. Zo stonden er afgelopen weekend een paar leuke potjes op het programma. Eentje hiervan werd afgelopen zaterdag gespeeld in Doetinchem. De Achterhoek liep weer uit voor de plaatselijke trots. Om 18:45, nog niet eens zo’n hele gekke tijd, stond het affiche De Graafschap – Telstar op het programma.

Op het eerste gezicht een normaal potje, maar dat werd het uiteindelijk niet. Bij de Superboeren is het al een geruime tijd onrustig. Gepruts door het bestuur, tegenvallende resultaten, onrust op de tribunes en de kwestie Anco Jansen zorgen voor irritaties en ongenoegen bij de aanhang. Je zult vast denken: Wie? Anco Jansen? Huh? Precies, vergeet deze man. Deze wedstrijd stond min of meer in het teken van de terugkeer naar de top van de Eerste Divisie. Niet zozeer op sportief gebied, maar nog veel meer op het gebied van sfeer, D’ran voetbal en eindelijk weer eens een echte boerenbruiloft. Voorafgaande aan deze krachtmeting tussen deze twee subtoppers werd ‘’The non-special one’’ Rogier Meijer geëerd. Als het aan het bestuur had gelegen, had het net zo goed een afscheid kunnen zijn, maar gelukkig blijft dit kind van de club als laatste der Mohikanen het blauw-wit met passie en hartstocht verdedigen. Een maand of vier geleden kreeg deze doodnormale Doetinchemmer te horen dat zijn contract niet werd verlengd en dat hij op zoek kon naar een andere club. Onbegrijpelijk. De gehaalde vervangers voegen echt niet veel meer toe dan onze nummer 13. En bovendien, zo behandel je deze rasechte superboer niet. Op het kantoor had blijkbaar iemand bedacht dat het wel aardig zou zijn om Rogier Meijer een afscheid te geven tijdens een derderangs oefenwedstrijdje in de zomerstop tegen het tweede van Ajax. Wederom, onbegrijpelijk. Gelukkig lieten de sterkhouders van de club het hier niet bij zitten. De supporters, onder leiding van de Brigata Tifosi, waren vanaf begin tegen dit afscheid en zouden zelf zorgen voor een waardig afscheid.

Deze blunder werd nog net op tijd hersteld, waarschijnlijk om een verdere strijd met de supporters te voorkomen. Rogier Meijer zou uiteindelijk toch een waardig afscheid krijgen tegen Telstar. Natuurlijk gun je deze man een staande ovatie voorafgaande aan een wedstrijd tegen bijvoorbeeld Vitesse of FC Twente, maar de club is helaas afgezakt naar de eerste divisie. In de zomerstop ging de Graafschap op zoek naar versterkingen en Rogier Meijer ging op zoek naar nieuwe uitdaging. Hij zag onder andere een flirt met Achilles ’29 in Groesbeek en een avontuur bij het Deense Vejle Boldklub afketsen. Jammer, want ik zag mezelf al in de hekken hangen bij Vejle BK. Hij mocht mee blijven trainen bij de Graafschap en zo kon hij alsnog worden gestrikt voor een extra jaar bij zijn de Graafschap. Zijn clubliefde overwon zijn principes, want het was ongetwijfeld niet makkelijk om dit alles te accepteren. Hij is schandalig behandeld door het bestuur, dat onder leiding van Henk Bloemers blijkbaar nog veel heeft te leren. Zijn afscheid veranderde in een eerbetoon, ondanks dat hij niet is overleden of dat de club zou gaan verlaten. En zo gebeurde het dat Meijer op zaterdag 7 september rond 18:40 op de middenstip stond voor een welverdiend eerbetoon. En wie stond er naast hem? Juist, Henk Bloemers, de man die hem weg wilde hebben. Zo snel kan het gaan. Bij Rogier Meijer niks dat lijkt op wrok, wat een teamspeler. Daar kunnen veel omhoog gevallen voetballertjes, zoals Anco Jansen, best een voorbeeld aan nemen.

Voor deze wedstrijd gaf de Graafschap ieder seizoenkaarthouder die na de diepe ellende van vorig jaar had besloten om dan liever met liefdesverdriet thuis op de bank te gaan zitten dan met pijn in de ogen te kijken naar clubje dat zijn clubje niet meer was, twee kaartjes te geven. Voor velen vast geen makkelijke beslissing. Een supporter heeft eigenlijk als enige optie om dan maar niet meer te gaan. Het was een kwestie van slikken of stikken. Supporters werden niet vertrouwd, kapot gemaakt en er werd onrust gezaaid op de tribune. De heers en verdeel tactiek van Bloemers werpt op de dag van vandaag nog steeds zijn vruchten af. Sommige supportersgroepen lijken verder van elkaar verwijderd te zijn dan ooit te voren. Hier vloeide onder andere de hetze tegen de Brigata Tifosi uit voort. Nu lijkt de tactiek op het kantoor anders. Daar blijken ze ook gedacht te hebben dat ze sfeer, samenhorigheid en supporters nodig hebben om resultaten te halen. En daaruit voor vloeit natuurlijk een grotere commerciële waarde, meer geld en een dikker salaris. Zo werkt dat nu eenmaal. Enfin, een grote groep ‘’stakers’’ kreeg dus twee kaartjes thuis bezorgd. Een redelijk vol stadion, eindelijk. Het zou de Graafschap niet zijn als ook hier fouten gemaakt zouden worden. Ook de seizoenskaarthouders met stadionverbod kregen een  van de club om deze wedstrijd te bezoeken. Immers, ze hadden alle steun nodig. Supporters met een terecht stadionverbod horen eigenlijk niet thuis in het stadion, maar als jouw club je nodig heeft, je vol zit met clubliefde een uitnodiging krijgt: Wat doe je dan? Juist…

De Brigata Tifosi kwam na het gedonder van vorig seizoen ook weer keihard terug. Deze groep had een prachtig spandoek van en voor Rogier Meijer himself gemaakt. De meeste supporters stonden op en gaven Rogier Meijer een staande ovatie. Voor al zijn jaren ploeteren, zweten en strijden voor zijn en onze club. Gelukkig is de Brigata weer terug waar ze horen, niet op Roodbergen tussen de gewone en hondstrouwe supporters, maar op de Spinnekop tussen de heethoofden. Het wordt tijd om het gedonder, ook tussen de supportersgroepen onderling achter ons te laten. Zoals de man met de baard en ex-Superboer Stephan Keller het een paar jaar geleden al verwoordde: ‘’ We moeten verder, niet zo’n lullenweek als vorige week”. We moeten met zijn allen verder, het verleden laten zitten en samen strijden voor onze liefde, passie en club. Dan komt de rest vanzelf.

Over de wedstrijd hoeven we het niet lang te hebben. Rogier Meijer begon op de bank. Anco Jansen op de tribune zodat hij kon horen wat men van hem vindt. Het bleef opvallend vriendelijk, maar de boodschap was duidelijk: “We don’t need no Anco Jansen”. En dat bleek. De Graafschap heerste ouderwets op de Vijverberg. De eerste helft was nog ietwat gezapig, maar met twee goals kort voor de theepauze viel alles op zijn plek. De eerste goal kwam uiteraard op naam van topschutter Tim Bakens. Pieter Huistra moet het toch maar eens gaan overwegen om met Bakens in de spits te beginnen. Alleen wie houdt dan achterin dan de boel dicht? Meijer misschien? De tweede helft speelde de Graafschap richting de ouderwets goed gevulde Spinnekop. Dit gaf kennelijk vleugels want Telstar werd overlopen. Er is maar één Badibanga, maar onze nieuwe Afrikaan van Anderlecht kan er ook wat van. Kabasale liet even zien hoe je een tegenstander gek maakt en tegelijk het pulbliek op de banken krijgt. Er waren wat problemen met de afwerking, maar met een 3-0 op het scorebord kon iedereen tevreden naar huis. Maar niet voordat de spelers hun welverdiende applaus in ontvangst konden nemen. Eindelijk, kippenvel op Vijverberg. Dat was lang geleden. Daarvoor maak je iedere twee weken de reis naar jouw stadion. Om helden te zien ontstaan, verhalen te horen en te genieten.

En Rogier Meijer? Van Rogier Meijer had het allemaal wel iets minder gemogen. Teleurgesteld dat hij niet mocht invallen van Pieter Huistra zocht hij na wat applaus richting de Spinnekop en de overige supporters uiteindelijk de kleedkamer op. Zijn kleedkamer, zijn thuis. Henk Bloemers, lever een beetje van je vorstelijke salaris in betaal deze superboer normaal. Of moeten we jou soms ook af proberen te schepen met een amateurcontractje? Beste Rogier, het had allemaal niet wat minder gemogen. Je hebt dit verdiend. Dit willen wij graag zien. Een prof met totale inzet, maximale toewijding en geen gedoe met roze schoenen en 3 kapsels per helft. Daarin ben je echt uniek. Blijf alsjeblieft bij ons. We don’t need no Anco Jansen, We do need you Rogier Meijer!

(Foto en actie met dank aan Brigata Tifosi)

Ook leuk om te lezen