Schoonebeek, de bron van het hedendaags voetbal

Het is zomer ook al is dat nog niet te merken aan het weer. Een typische Hollandse zomer waarbij het woord “zomer” pas in augustus “trending” wordt op Twitter. Voor de sportliefhebber staat er elke zomer wel een vol programma voor de boeg, Tour de France, Wimbledon, Champions Trophy en de TT in Assen. Voor de voetballiefhebbers onder ons is de zomer een tijd van transfers. Een tijd waarbij de Balkenende-norm als vermenigvuldigingsfactor wordt gebruikt door verschillende betaald voetbal organisaties in Europa. In de voetballerij is het nooit stil. De schijnwerpers lijken zich ditmaal niet op de topspelers te richten, het oog van de wereld kijkt minachtend neer op Zürich.

Voetbal wordt tegenwoordig gespeeld op de rug van Spinoza. De filosoof van 1972 tot 2002 prijkte op het briefje van ƒ 1000,-. Baruch Spinoza onderscheidde zich door als eerste de wonderen en het bovennatuurlijke ter discussie te stellen. De FIFA lijkt nu slachtoffer te worden in een onderzoek naar ethische verantwoordelijkheid. De federale voetbalorganisatie lijkt al jaren bezig te zijn zich onaantastbaar te maken. Aan hun goddelijke bestaan lijkt een einde te komen.

Sinds 2 december 2010 heeft de FIFA mij aan het denken gezet. Een organisatie die zich baas van het federale voetbal noemt. In Zürich stellen zij het spelreglement op, maken criteria voor internationale voetbaltoernooien en treedt op in arbitraire kwesties. Normale taken voor een federale organisatie op mondiaal niveau. Waarom zet het toch menig voetballiefhebber aan het twijfelen? De woorden ethiek en integriteit schieten me te binnen, het kan toch niet zo zijn dat de FIFA de essentie van een mondiale organisatie schendt, de belangen behartigen van de miljoenen voetballiefhebbers ter wereld?

Dertien procent van alle zoekmachine resultaten over de FIFA gaat over corruptie. Het getal dertien is ook het atoomnummer van aluminium. Ironisch genoeg lijkt de FIFA de laatste jaren op het metaal met nummer dertien: Buigzaam en honderd procent herbruikbaar. Ik vraag me af hoe het mogelijk is dat ondanks de het aroma van corruptie FIFA-topman Sepp Blatter nog steeds in zijn pluche stoel zit. Sinds het najaar van 2010 zijn verschillende onderzoeksjournalisten op zoek naar de bron van bedorvenheid. De schreeuw van verandering is nog nooit zo hard aangekomen in Zürich.

Verschillende leden zijn “vrijwillig” uit de FIFA gestapt nadat ze bijna waren gestikt in de stank van bederf. Ondanks het vertrek van de van corruptie verdachte leden blijft verder onderzoek uit. Is dit een strategie van Sepp Blatter om “schoon” verder te gaan met zijn voorzitterschap? Hoe kan het dat de FIFA-preses voor de derde keer wordt herkozen ondanks de het aura van corruptie om zich heen?

Na kritiek op Sepp Blatter neemt de Zwitser weer de eigenschap van aluminium aan. Hij wilde geen technische hulpmiddelen bij voetbal wedstrijden omdat je daarmee de emotie van het spelletje afneemt. Na het wereldkampioenschap in Zuid-Afrika waarbij Engeland ten onrechte een doelpunt werd ontzegd in de wedstrijd tegen Duitsland en het incident in de wedstrijd Argentinië – Mexico, waarbij Argentinië vanuit een buitenspelpositie scoorde bewoog Sepp Blatter vrolijk mee, zo flexibel als hij is. Ook Blatters ingeving omwille van de “Silvergoal” verkreeg hevige kritiek na het Europeeskampioenschap voetbal in Portugal, Sepp twijfelde geen moment en boog zo hard mogelijk mee met de massa.

De aanleiding van de commotie omtrent de FIFA is het WK Bid van Qatar en op de achtergrond Rusland. In de strijd om het mondiale eindtoernooi werden al snel verontrustende berichten verspreid. Van de 24 FIFA leden zijn er acht in verband gebracht met geur van bedorvenheid, waaronder Mohammed bin Hammam. De Qatari die er van verdacht wordt stemmen heeft gekocht om zo het WK naar zijn land te lokken. Een WK in Qatar, een landschap van kaal woestijngebied, artesische bronnen langs de kust en zoutmoerassen in het zuiden. Op het oog een land van verdoemenis en antipathie. Gelukkig kunnen de Qatari zich prijzen met een overvloed van het “zwarte goud”. Dankzij een overvloed van de grondstof en van ’s werelds vraag naar olie hebben de Qatari de 24 FIFA-leden overtuigend verworven voor een succesvol WK in de Perzische Golf.

Waarbij het voetbal in begin 20e eeuw bestond uit lokale helden, baarden en snorren, potje bier in het weekend en een veldje met een viertal palen is het voetbal tegenwoordig een plek voor bezigheidstherapie van oliesjeiks, handelshuizen en voetballers die de catwalk lijken in hebben geruild voor een bestaan op kicksen.

Clubs in Europa lijken overspoeld te worden door golf van nouveau riche uit het rijke Oosten. Voetbal is niet meer de sport die het geweest lijkt te zijn. Een academie die jeugd de kans geeft om aan het betaalde voetbal te ruiken of een club met een deugdelijk en solide beleid lijken er niet meer aan te pas te komen. Alles wat je nodig hebt is olie, gas of een gefortuneerde erflater in de familie. Rijkdom boven ambitie en durf. Op het trainingsveld van SVV’04 Schoonebeek komt de schooljeugd na het klinken van de schoolbel bijeen. Partijtjes worden gemaakt door de twee beste voetballers, de toppers in spe kiezen de namen van hun idolen. Erik Regtop, de Schoonebeekse voetballer die furore maakte als eeuwig talent bij Ajax in 1985 werd vanaf de komst van Schoonebeeks eerste oliebaron vervangen als idool door uitheemse voetballers. SVV’04 is door de vondst van olie onder het dorp, de volgende club die op jacht gaat naar “sterren” boven het clublogo. Schoonebeek is de bron van het hedendaagse voetbal.

De voetbalcultuur lijkt te worden geregisseerd door geld, macht, en corruptie. Het voetbalveld van weleer word vervangen door een olieveld. Macht bij de voorzitter, omringt door jaknikkers in het veld.

Mark de Vet
Goirle

Ook leuk om te lezen