We are staying up!

That Final Day-taferelen in Barnet afgelopen zaterdag, als de plaatselijke FC op de laatste speeldag van het seizoen strijdt tegen degradatie naar de Conference. Een verslaggever van In de Hekken was aanwezig en kwam terug met het volgende sfeerverslag.

Voor het tweede opeenvolgende jaar strijdt het Londense Barnet FC op de laatste speeldag om lijfsbehoud in League Two. Verschil met vorig jaar is dat de club haar lot niet in eigen handen heeft. Lincoln City zal thuis niet mogen winnen van Aldershot Town, terwijl Barnet thuis moet winnen van Port Vale. Hoewel Lincoln de beste papieren heeft voor lijfsbehoud, kan Barnet hoop putten uit de povere vorm van The Imps. In de laatste elf wedstrijden haalde Lincoln slechts twee punten.

Voorafgaand aan de wedstrijd is de spanning voelbaar in de dorps aandoende Barnet in Noord-Londen. Supporters drinken zich moed in de naastgelegen kantine van de cricketclub. Het stadion is voor het eerst dit seizoen zo goed als uitverkocht. Een kleine 5.000 supporters persen zich in het knusse Underhill, gelegen in de groene heuvels van High Barnet. Terwijl de laatste supporters nog binnendruppelen uit de lange rijen voor de loketten start Barnet uphill. Het veld loopt licht maar toch duidelijk zichtbaar af naar beneden, een unicum in het voetbal.

Barnet speelt vanaf de eerste seconde met de volle overtuiging er alles aan te doen om de League-status te behouden. Tegenstander Port Vale daarentegen lijkt vooraf al besloten te hebben weinig te gaan doen voor de in theorie nog haalbare plaats in de play-offs. Onder de hartstochtelijke aanmoedigingen van de jonge harde kern op de East Terrace op de lange zijde krijgen The Bees steeds betere kansen de score te openen. Het team begint steeds beter te spelen en zelfs vlot te combineren. ‘It’s like we’re watching Brazil!’ roept iemand dan ook na een knappe één-twee op de vierkante meter. Toch is het bij rust zowel in Londen als in Lincoln 0-0. Barnet is net als voor aanvang virtueel gedegradeerd.

De tweede helft had niet mooier kunnen beginnen. Een penalty voor Barnet wordt benut, en Underhill ontploft van vreugde en opluchting. Nu is het vooral hopen dat Aldershot gaat scoren. Als even later een steeds harder wordend gejuich zich over de tribunes verspreidt is het duidelijk: 1-0 to the Alderhot! Barnet bevindt zich bij deze stand aan de goede kant van de streep. Het eerst nog wat aarzelend gezongen ‘We are staying up’ klinkt nu keihard en vol vertrouwen door het klassieke stadion. Twee nieuwe oprispingen van supporters op de diverse tribunes maken duidelijk dat Aldershot afstand heeft genomen van Lincoln. Nu is het alleen Barnet nog dat de 1-0 moet zien vast te houden.

Als de supporters al naar het hek zijn gestroomd om zich – ondanks de herhaaldelijke oproep van de stadionspeaker – vast op te stellen voor de pitch invasion, wordt het nog spannend in de liefst zes minuten blessuretijd. Barnet rekt tijd, schiet ballen lukraak naar voren of het stadion uit, maar kan even voor vijf uur dan eindelijk opgelucht ademhalen: Barnet are staying up!

Na het laatste fluitsignaal bestormen de vele jongeren die Barnet negentig minuten lang hebben ondersteund het veld. Kinderen maken buikslidings en koprollen, andere supporters kussen de middenstip, het gras of omhelzen iedereen in hun nabijheid. De spelers zijn even dolenthousiast als de supporters, en het duurt niet lang voor de spelers op de schouders gaan en even later ontdaan worden van shirts en andere memorabilia. Het gezongen ‘Let’s go fucking mental‘ is dan ook wel toepasselijk als de deinende massa op het veld het lijfsbehoud viert. Barnet blijft – ten minste voor nog een jaar – behouden voor het Engelse profvoetbal.

We hebben uiteraard ook nog een filmpje gemaakt:

Ook leuk om te lezen