Against Modern FootballIn de actualiteit

Lokeren. Tussen trots en verdriet.

Vrijdag 28 februari 2020. In de striemende regen manoeuvreren we ons door de Antwerpse avondspits. We zijn op weg naar Lokeren. Naar het Daknamstadion. Thuishaven van de Koninklijke Sporting Club Lokeren. Een club in problemen. Financiële problemen. Waar tot gisteren onduidelijk was of de wedstrijd tegen de mogelijke periodekampioenen Beerschot door zou gaan door de financiële perikelen werd het een bewogen avond. Een avond vol vreugde, verdriet, frustratie en woede. Een avond die ik me nog zal zal herinneren.

De laatste match?

Het is al een hele tour om aan kaarten te komen. Het is een zogenaamde combi wedstrijd. Dat betekent dat je alleen kaarten kunt kopen als je dat al eerder hebt gedaan. En dan nog maar 1 per account. Als het ons om vijf voor twee in de middag, met dank aan twitter, alsnog lukt om kaarten te halen kijken we toch wel uit naar vanavond. Hoe leef je als supporter toe naar mogelijk de laatste wedstrijd van je club? Hoe zal het contrast zijn tussen verdriet en vreugde op enkele meters afstand? Waar ik als Ajacied slechts de vreugde van de overwinning of het verdriet van de nederlaag ken gaat het hier om iets veel wezenlijkers. Het voortbestaan van datgene dat je zo lief is. Dat onderdeel is van je identiteit.

Lichtmasten

We rijden Lokeren binnen via de Antwerpse Steenweg en naderen de stadionlampen. Een bal van licht in de verder pikzwarte Lokerse lucht. We parkeren op de oude Heerweg, ongeveer een kilometer van het stadion. Door steegjes en langs huizen lopen we in de miezer achter in capuchon gehulde locals. Waar normaal gesproken de wandeling naar een stadion bruist, is het hier stil. Mensen kijken voor zich uit. In gedachten gezonken over dat wat komen gaat. Misschien voor de laatste keer? Of de laatste keer als betaald voetbalclub? Niemand die het weet.

Veiligheid

Buiten het stadion is meteen duidelijk dat de belangen vanavond groot zijn en de emoties hoog op kunnen lopen. De gemeente heeft aangekondigd meer dan honderdtwintig agenten in te zetten. Blijkbaar is bedacht er meteen een statement bij te maken en de aanwezige agenten zichtbaar te formeren. Als we ons e-ticket scannen bij de ingang tussen tribune twee en tribune drie in lopen we tegen een linie oproerpolitie aan. De aanwezige stewards, deels door de gemeente betaald, staan ons een stuk vriendelijker te woord. Ze wijzen ons de weg naar de fanshop waar we een pinnetje scoren. Na een rondje om het Daknamstadion lopen we tegen de hekken bij het uitvak aan. Vanachter de met zeilen bedekte hekken komen de vrolijke en opgewonden klanken van positief gestemde Beerschot supporters ons tegemoet. We draaien ons om en lopen naar tribune twee.

Historie

In de supportersbar scoren we een biertje en een cola. Geen warme dranken vandaag wordt ons medegedeeld. Het hangt er vol met stickers. Vooral van Lokeren. En van NAC. Waar de Waaslanders al vanaf 1993 een vriendschappelijke band mee hebben. Op de muur tegenover de bar staat de geschiedenis van de club geschilderd. 1907 Racing Club Lokeren “Blauw-Wit”, 1908 football Club Lokeren “ Wit”, 1922 Racing Club Lokeren “Zwart-Wit”, 1931 Standaard football Club Lokeren “ Zwart-Geel”, 1951 Koninklijke Racing Club Lokeren “ Zwart-Wit” en 1970 Koninklijke Sport Club Lokeren. Links van de bar siert een grote geschilderde Belgische beker, een prijs die de club in 2012 en 2014 won, de muur. De mensen drinken hier een biertje. Eten een broodje. En zijn met elkaar in gesprek. De sfeer voelt bijna gemoedelijk aan. Alsof de problemen niet bestaan.

Financiën

Problemen die de club langzaam zijn ingeslopen. In maart vorig jaar degradeerde de club, na 23 jaar, uit de Eerste Klasse, het hoogste niveau van België. In juni werd de club overgenomen door Louis de Vries. Een spelersmakelaar en zakenman. In december vorig jaar bleek het financieel niet goed te gaan. Het Laatste nieuws bracht naar buiten dat een hotel waar spelers in afwachting van een woonadres verbleven geen geld van de club kreeg. En dat de ontslagen Glen de Boeck, Lorenzo Staelens en Freddy Heirman niet werden betaald. Op 17 februari voegde Sporza daar aan toe dat spelers en personeel inmiddels bij elkaar waren geroepen en dat Louis de Vries nog een week de tijd nam om het tekort van 1,5 tot 2,5 miljoen te dichten. Mocht dat niet lukken, dan zou faillissement worden aangevraagd.

Geel – Wit – Zwart

Maar ondanks alle onduidelijkheid én dat er pas donderdag definitief groen licht kwam over het wel of niet doorgaan van de wedstrijd stroomt tribune twee, een staantribune achter de goal, langzaam vol. Ook de staantribune op de lange zijde en de hoofdtribune zijn redelijk bezet. 4.500 Toeschouwers, waaronder een vol uitvak, zien iets voor half negen de spelers het veld opkomen. De spionkop kleurt wit – geel en zwart met grote en kleinere vlaggen en tientallen sjaals. Het uit twee delen bestaande uitvak, twee ringen achter dezelfde goal en een noodtribune om de hoek, kleurt paars met wat rookpotten en een stroboscoop.

Support

Ondanks de grote problemen is de support vanaf V2 groot. De capo zweept, gehuld in zwart jack en ondersteund met drums en megafoon, zijn medesupporters op en vooral pro Lokeren songs rollen richting speelveld. In de zevende minuut klinkt er een minuut lang applaus. De schermen in het stadion tonen een foto van Killian Overmeire met rugnummer zeven. De aanvoerder wordt toegezongen. Kippenvel. Het uitvak is slechts af en toe te horen en krijgt dan meteen de volle laag. Teksten als ‘Wat is de volgende fusie’, ‘nog liever boer dan fusiehoer’ en ‘ratten horen in het riool’ worden afgevuurd richting uitvak. Bijna uiteraard gevolgd door de nodige soepele en bij elke voetbalsupporter herkende polsbewegingen. Als halverwege de eerste helft Beerschot op 0-1 komt begrint de frustratie van de fans zich te richten op de voorzitter. Het ‘Ratten buiten’ wordt vervangen door ‘Louis buiten’, doelend op Lokeren voorzitter Louis de Vries.

Louis buiten!

Na rust schiet de vlam in de pan. In de eerste tien minuten vallen twee rode kaarten voor Lokeren en scoort Beerschot de 0-2. Als Lokeren een vrije trap krijgt aan de zijde van de fanatieke supporters zien die hun kans schoon om ludiek hun ongenoegen te uiten. A4 tjes met het hoofd van Louis de Vries in een verbodsbord worden omhoog gehouden. Plastic vlaggen en bekers worden op het veld gegooid. Een enkele beker bier doorkruist de lucht en landt in het strafschopgebied. De al in het buffervakje opgestelde oproerpolitie doet helmpjes op en komt het veld op. Een bizar gezicht. De keeper staat letterlijk naast al in het veld opgestelde oproerpolitie.

Escalatie

De Lokeren fans reageren hun frustratie af met wegwerpgebaren en gescheld. ‘Flikken Buiten’ rolt van de tribunes. Ook op de lange zijdes wordt dit ondersteund. De oproerpolitie reageert in mijn optiek volledig verkeerd. Terwijl enkele lokale agenten in burger de rust doen wederkeren beginnen zij met de lange lat en traangas op de groep supporters in te werken. Voor de duidelijkheid, het zijn supporters die gewoon op hun vak staan. Het enige wat er gebeurt is dat daarop weer de reactie komt dat er aan een hek langs het veld wordt getrokken. De scheidsrechter legt de wedstrijd stil en verlaat het veld. Spelers van Lokeren gaan in gesprek met de oproerpolitie en nemen het voor hun fans op. Ook de ballenjongen blijft tussen tribune en oproerpolitie staan.

Periodekampioen

Na een minuut of tien wordt de wedstrijd hervat. Beerschot lijkt het allemaal wel te geloven. De fans van Lokeren laten zich nog geregeld horen. ‘Come on Lokeren’ en ‘Lokeren is van ons’ klinken hard. Soms heel hard. Ondanks de doodsstrijd steunen de supporters hun club. Ook de voor mij bekende melodieën als 90 minuten lang rollen richting speelveld. Als het uitvak het heeft over de ‘ homo’s van Breda’ beantwoorden de Lokeren fans bevestigend. Heerlijk cynisme dat het uitvak de mond snoert. De tussenstand bij Union tegen Westerlo zorgt voor een feeststemming in het uitvak. Beerschot lijkt hard op weg naar de periodetitel. Een titel die ervoor zorgt dat de nummers twee en vijf over het hele seizoen mogen spelen om promotie. Ik blijf het een raar systeem vinden. Wel een systeem dat me vorig jaar bij Mechelen tegen Beerschot een heerlijke middag heeft bezorgd.

You make me happy, when skies are grey!

Vlak voor het eindsignaal komt de oproerpolitie weer van twee kanten het veld op. Waarschijnlijk om te voorkomen dat de fanatieke fans het veld op gaan. Weer met onnodig machtsvertoon. Trek een linie richting uitvak maar laat supporters hun emoties tonen. Ze hebben mogelijk de laatste wedstrijd gezien van de club die ze soms tientallen jaren steunen. Terwijl de spelers van Beerschot feestvieren voor het uitvak lopen die van Lokeren tussen de oproerpolitie door richting hun supporters. Tranen. Bij spelers en bij supporters. Knuffels. Op de tribune, maar ook tussen spelers en fans.

Nog een keer zingen. ‘You make me happy, when skies are grey. You never noticed, how much I love you. Please don’t take my sporting away.’ Langzaam komt ook Stijn Vreven naar het vak. Even geen anti voorzitter teksten. Even gewoon onder elkaar zijn. De mensen die de club zijn. De mensen die vragen hebben. En emoties een plek proberen te geven.

Traangas

Als de spelers weg zijn gaat het weer mis. Zodra er ook maar een hand op het hek ligt gaat de oproerpolitie helemaal los. Met meerdere lange latten op supporters die gewoon op het vak staan. Aan de andere kant is het misschien nog wel schrijnender. Een hek dat open staat en waar supporters al minutenlang geen aanstalten maken om het veld op te gaan moet blijkbaar dicht. Prima. Kan iedereen begrijpen. Achter het dichtdraaiende hek lopen vijf agenten die zodra het hek dicht is de aanwezige supporters een volle lading traangas geven. Daar waar net een vrouw haar ogen met een natte doek aan het deppen was. Daar waar kinderen stonden. Op de achtergrond staat een van de vrouwelijke agenten met haar smartphone beelden te maken. Vast en zeker leuk voor de appgroep.

Stillen

Als een van de agenten in burger zijn ongenoegen duidelijk maakt en de agenten verder van de tribunes wil dirigeren krijgt ook hij te maken met de agressie. Hij duwt de agressieve college van zich weg en ontploft bijna van woede. Hij trekt zijn oranje band van zijn arm en loopt weg. Onder luid applaus van de supporters. Zijn collega’s in burger proberen hem niet tegen te houden. Enkele minuten later keert hij in het belang van de fans en hun veiligheid terug. Hij en zijn collega’s zijn continue in staat geweest de veiligheid te waarborgen. Alleen zijn ze door het optreden van hun in gevechtstenue gehulde collega’s meer bezig met damagecontrol. Een groot compliment voor de betreffende agenten in burger en een groot compliment aan de fanatieke fans van Lokeren die zich maar deels hebben laten provoceren.

Lokeren will be back!

Vrijdagavond‬ 28 februari. Elf uur. Het Daknamstadion loopt langzaam leeg. Vlaggetjes liggen langs het veld en op de trappen. Ook lopen de donkere nacht in. Terug naar onze auto. Meegeleefd met supporters waarvan hun liefde in doodsstrijd is. Supporters die zich niet hebben laten kennen en achter hun club zijn blijven staan. Op een avond waar tranen rolden. Van emotie. Bij spelers en supporters. Maar ook van traangas. Dat volledig onnodig werd ingezet. Maar vooral een avond waarop de aanwezige Lokeren fans me hebben geleerd hoeveel ze van hun club houden.

De kans is groots dat maandag faillissement wordt aangevraagd. Op twitter lees ik dat het stamnummer behouden blijft. En dat de club als amateurclub door kan gaan. Of dat het geval is weet ik niet. Dat zal de komende dagen en weken moeten blijken. Maar als ze terugkomen dan zullen ze ons nog wel eens terug zien. Samen met de fanatieke Lokeren fans. Genietend van dat waar ze zoveel van houden. Hopend en werkend aan een mooie toekomst. Fans van Lokeren. Heel veel succes!

https://twitter.com/JensVDVoorden/status/1233684819466477568

In de Hekken Shop is terug! Met bijna 600 artikelen van COPA en PGWEAR valt er genoeg te kiezen. Bestel nu voor 25 euro en krijg een In de Hekken mondkapje cadeau!

van Pogo tot Popo
Over de schrijver

Van Pogo tot Popo houdt van Ajax, uit en thuis, nationaal en Europees, en heeft een zwak voor alles wat met sfeer rondom voetbalwedstrijden te maken heeft. Is bezig met een boek over derby's en wil de hypocrisie en stemmingmakerij rondom (fanatieke) voetbalsupporters en vooral uitwedstrijden bevechten.
    Ook leuk om te lezen...
    Special

    ''Echte die-hard Lokeren supporters zullen blijven komen''

    In de geschiedenisboeken

    In De Geschiedenisboeken: Lokeren in Europa

    In de actualiteit

    Lokeren failliet: RIP SKB

    In de actualiteit

    Start de normalisatie: ook Belgische club neemt het op voor supporters