Gisteravond beleefde Egypte en de voetbalwereld één van de zwartste avonden uit de geschiedenis. De onrustige periode in Egypte zet zich voort. Ondanks dat wij normaal gesproken liever over de mooie momenten van onze sport berichten is dit een gebeurtenis die we niet aan ons voorbij kunnen laten gaan. Het is andermaal een signaal dat politiek en voetbal los van elkaar moeten blijven staan. Helaas blijkt dat niet altijd mogelijk.
Ondanks dat het sinds het voorjaar geen moment echt rustig is geweest in Egypte, is besloten om de competitie toch doorgang te laten vinden. Voetbal brengt immers afleiding, en het is fijn om even te kunnen ontsnappen uit de beslommeringen van alledag. Het mooiste spel ter wereld biedt dan een goede uitlaatklep.
Gisteravond bleek helaas dat voetbal niet alleen een uitlaatklep is voor mensen die zich even willen onttrekken aan de misère. Onder het motto van een lang slepende vete tussen supportersgroeperingen van Al-Masry en Al-Ahly is gisteren een bloedbad aangericht in Port Saïd. Na een overwinning van Al-Masry op de eeuwige rivaal bestormden aanhangers van, ja van wat eigenlijk, het veld en moesten spelers en overige supporters het ontgelden. Het resultaat: Zeker 74 doden en liefst duizend gewonden. De meeste supporters komen om het leven door verdrukking en verstikking in de paniek die ontstond in het uitvak en de trappenhuizen. Op televisiebeelden is te zien hoe mensen vluchten voor hun leven, terwijl de aanwezige oproerpolitie geen vinger uitsteekt.
Ook in Nederland hebben we te maken gehad met excessen van geweld op supportersgebied. Maar dit gaat verder, veel verder. Dit is politiek, dit is de verdeeldheid van een land die tot uitbarsting komt op het voetbalveld. Boze tongen beweren zelfs dat dit een bewuste actie is geweest van het leger. Al-Ahly is de club van het volk en de ultras liepen voorop bij de protesten die de regering van Mubarak omver hebben geworpen. De gevestigde orde zint daarom op wraak.
The day after. De spelers van Al-Ahly hebben besloten nooit meer een wedstrijd te zullen voetballen. Onder hen ook oud-Feyenoorders Hossam Ghaly en Sherif Ekramy, tegenwoordig spelers van Al-Ahly. Ekramy zou daarnaast ook gewond zijn geraakt. In Caïro gingen mensen massaal de straat op om te protesteren tegen de houding van de politie in Port Saïd, die weinig deed om de onlusten te stoppen. De politietop van Port Saïd en het volledige bestuur van de voetbalbond is opgestapt.
Rinus Michels zei het ooit: Voetbal is oorlog. Gisteren was dat helaas waar. Wat een hel.
Supporters van Al-Ahly worden bij terugkomst in Caïro opgewacht door mede-supporters. Bron: Daily Mail
Het stadion in Port Said, vandaag. Bron: Daily Mail (klik voor meer foto’s)
Op In de Hekken staren we ons niet blind op op de “grote” clubs, we zijn supporter van alle supporters en daarom besteden we vandaag voor de derde keer aandacht aan onze vrienden van S.S. Sambenedettese Calcio. De club speelt in de Serie D in Italië, maar kan wekelijks rekenen op heel veel steun van de Ultras Samb!
De transferperiode zit er gelukkig weer op en dat betekent dat we eindelijk weer eventjes een beetje verlost zijn van het grootste tuig uit het voetbalwereldje: de zaakwaarnemers. Deze op persoonlijk financieel gewin uit zijnde maffiosi hebben de heren profvoetballers als ware marionettenspelers aan een touwtje en maken ze helemaal gek met hun babbeltjes over dikke auto’s, villa’s en andere materiële zaken die er niet echt toe doen in het leven. Een man steekt er met kop en schouders bovenuit en dat is onze vriend en ex-pizzabakker Mino R. Je kunt geen krant openslaan of voetbalgerelateerde website aanklikken zonder dat we de grote praatjes van deze vijand van het voetbal moeten lezen en daarom zijn we blij dat we er nu weer even vanaf zijn en gewoon weer even lekker naar een potje foebel kunnen kijken.
De supporters van Djurgårdens IF laten bij de eerste training van het nieuwe seizoen even zien hoe wij onszelf kunnen wapenen tegen de Zweedse koude waaronder wij nu gebukt gaan in Nederland.
Foto’s zijn afkomstig van jarnkaminerna.se
Nu de winterstop in de meeste competities weer is afgelopen, zijn we weer terug met een wekelijks rondje langs de velden:
Afgelopen week speelden aartsrivalen Boca Juniors en River Plate voor het eerst sinds de degradatie van River tegen elkaar en dat was voor de supporters van Boca genoeg reden om dat er nog even lekker in te wrijven.
De oefenwedstrijd, die 1000 kilometer ten noorden van Buenos Aires werd gespeeld werd gewonnen door Boca Juniors (2-0).
Foto’s zijn van Matias3K
We ontvingen een hele mooie tip (dank je wel Michel) in onze mailbox dit weekend, een oude aflevering van Andere Tijden met daarin aandacht voor het gedrag van de voetbalsupporters in de jaren ’20 van de vorige eeuw. Leuk om te zien is dat in die tijd ‘ons’ voetbal werd overheerst door de hogere klasse van de maatschappij. Voetbal was absoluut geen volkssport, maar daar kwam toen langzaam verandering in.
Het grote verschil met toen en nu komt ook uitgebreid aan bod, de politie had nauwelijks omkijken naar het voetbal, ondanks de enorme populariteit en massale bezoekjes aan uitwedstrijden. Maar de politie had in die jaren ook veel meer gezag, iets wat vanaf de jaren ’60 en ’70 volledig omsloeg. Precies de periode dat we ook in de stadions te maken kregen met verharding, rellen en hoge hekken.
En nu komen we langzaam weer terug bij het begin, ons voetbal is steeds meer een spel van en voor de rijken, tijd dus weer voor een omslag. Maar zonder geweld graag!
Geniet hier van de prachtige aflevering van Andere Tijden:
