We hebben er even op moeten wachten, maar bij Ierland-Kroatië was er dan eindelijk wat te genieten op de tribunes. De Ieren zongen zich van begin tot eind schor, terwijl de Kroaten zich met vuurwerk en fanatieke spreekkoren lieten horen en zien.
Kroaten in het centrum van Poznan
Kroatische supporters voor aanvang
Kroaten vieren de 1-0
Kroaten vieren de 1-0
De wedstrijd moet na de 3-1 even worden stilgelegd vanwege de rook
De Ieren doen de ‘huddle’, op een enkeling na
Na afloop weer terug met de bus
En een stand-off in het centrum
De mannen van de FC Würzburger Kickers promoveerden gisteren naar de Regionalliga (Bayern) en de supporters toonden voor de wedstrijd al aan dat zij in ieder geval al helemaal klaar zijn voor een hoger niveau.
Afgelopen week zond Omrop Fryslan een prachtig portret uit over Cambuur clubman Sandor van der Heide die na afgelopen seizoen afscheid nam van zijn Cambuur en het betaalde voetbal. Sandor had genoeg talent om miljonair te worden, maar verkoos het plezier in het spelletje altijd boven de gevulde portemonnee.
Mocht je het filmpje niet goed kunnen bekijken (is in Silverlight) dan kan je het altijd nog proberen via Uitzending Gemist.
(Dank aan Joost voor de heerlijke tip)
Begin mei kwam ineens het nieuws dat Vincent Tan, de Maleisische eigenaar van Cardiff City, de clubkleuren na 104 jaar van blauw naar rood wilden veranderen. Ook moest de bijnaam The Bluebirds na 101 jaar verdwijnen en veranderen in The Red Dragons. De hoofdstad van Wales ontplofte van woede en de actie “Keep Cardiff City Blue” werd opgezet. De Maleisiërs trokken snel hun keutel in. De fans hoefden zich geen zorgen te maken volgens hen, want in 2012 zou Cardiff City gewoon in het blauw spelen en de bijnaam hoefde ook niet te veranderen. Wél verklaarde Tan dat de fans konden fluiten naar zijn beloofde investeringen van 100 miljoen pond. Die schijnen er nu toch te komen, want hij besloot op 6 juni om Cardiff City voortaan toch in een rood shirt te hijsen en veranderde meteen het logo en de bijnaam.
Hier houden wij van; supporters die actie ondernemen en zowel de dagelijkse leiding als ook de Raad van Commissarissen ter verantwoording roepen, en hoe! Het was, zoals iedereen weet, een dramatisch seizoen voor De Graafschap, maar ook de tien jaar voor dit jaar waren niet rooskleurig. De fanatieke aanhang stoorde zich al jaren aan het gebrek aan visie, aan de loze beloften en vooral ook aan de aanhoudende wantoestanden op beleidsmatig vlak.
Het overgrote merendeel van de Polen is vooral trots dat hun land een van de twee gastheren is van het EK 2012. Ze zien het als een staatsexamen, als een grote stap in de opbouw van het land nadat het communisme zo’n twintig jaar geleden verdween. Maar er is een groep die het hier niet mee eens is. Het zijn de ultras, de fanatiekste voetbalfans, van verschillende clubs die zich verenigden en het standpunt ‘FUCK EURO 2012′ innamen.
Reden hiervoor is er een die voor de ‘gewone’ Pool onbegrijpelijk is en door hen in de prullenbak wordt gemieterd. De ultras beschuldigen de politiek ervan duizendeneen beloften te hebben gedaan, terwijl ze die slechts deels zou zijn nagekomen.
‘Ja, de infrastructuur is verbeterd, maar niet zoals beloofd. Ja, de stadions zijn vernieuwd, maar ze hielden hierbij geen rekening met ons, de gebruikers. Nu we aan de vooravond van het EK staan, zien we hoeveel er nou eigenlijk is veranderd: bijna niks’, roepen de ultras.
Maar volgens de politici is de groep (ruim 5.500 mensen hebben de FUCK EURO 2012-facebookpagina geliket) vooral boos, omdat juist zij, ‘de raddraaiers’, nu keihard worden aangepakt. De politie deed onlangs verschillende invallen bij de hooligans, pakte deze op en houdt ze nog steeds vast. De politiek zegt dat de hooligans maar beter kunnen wennen aan dit beleid, want vanaf nu doen ‘we’ het alleen nog maar op deze manier. De ultras menen dat dit enkel reclame is om uit te dragen hoe goed Polen het wel niet doet. ‘Maar na het toernooi wordt alles weer als vanouds. Wij zijn nu onderdeel van het spel dat het EK heet, omdat wij kritiek uiten op de regering. Maar intussen blijft zij juist buiten schot, want ook de media richten hun pijlen alleen maar op ons.’
Of de regering dit beleid daadwerkelijk gaat aanhouden, is enkel gissen. Daarvoor is het wachten tot na het EK. Pas dan wordt duidelijk of de Poolse overheid daadwerkelijk een nieuwe weg is ingeslagen of dat deze belofte, volgens de ultras net als al die andere, loos is. Tot die tijd zullen de vingers, wijzend naar de andere kant, gestrekt blijven.
