No Pyro, No Party

10 november 2013 |  door  |  Against Modern Football

Waar we in Nederland gebukt gaan onder de betutteling bij zo ongeveer alles wat voetbal leuk maakt doen ze in Bosnië bij FK Željezničar niet zo moeilijk. Het resultaat daarvan zal door de KNVB, clubs en lokale overheden met afgrijzen worden bekeken, maar daar hebben wij uiteraard geen enkele boodschap aan…

NO PYRO, NO PARTY!

copa

De Niedersachsen Derby

9 november 2013 |  door  |  Actueel

In Schotland troffen Celtic en de Rangers elkaar meerdere keren per jaar voor dé derby van Schotland, het werd bijna teveel van het goede. In Engeland zijn diverse derby’s die 2 of meerdere keren per jaar plaatsvinden en bij ons zijn NEC – Vitesse en Feyenoord – Ajax natuurlijk jaarlijks terugkerende hoogtepunten. In Duitsland, of in dit geval in Nedersaksen heeft men minder vaak kunnen genieten,  37 jaar hebben ze in Hannover en Braunschweig zelfs moeten wachten op de enige echte Niedersachsen streekderby.

Op vrijdag 8 november hebben beide clubs elkaar dan eindelijk weer in de Bundesliga getroffen. Men heeft 10 en 15 jaar geleden voor de beker en in de eerste divisie ook tegen elkaar gespeeld, maar toch is deze wedstrijd voor veel rood-groen-witte en blauw-gele supporters heel anders. Een wedstrijd in de Bundesliga, tussen de (vooraf) nummer 11 en de nummer 18 van de competitie. De haat tussen beide clubs is groot. Hannover 96 komt  op “Das Derby” zelfs terug in hun clublied: “96, alte Liebe! Rot steht dir sehr viel besser als gelb-blau!”

Om de voorpret aan te duiden, er zijn in de week voor de derby diverse acties geweest rondom de laatste training van beide elftallen bijvoorbeeld. Met vuurwerk, posters en stickers die in beide steden werden aangeplakt probeerden de supporters over en weer de toon te zetten. Er werd zelfs een “schwein” gevonden vrijdagochtend in Hannover. Een varken met een sjaal om, een Hannover 96 sjaal. Wij zouden het voetbalhumor van de bovenste plank noemen, ware het niet dat het varken aan de andere kant is voorzien van het nummer 1, het rugnummer van Doelman Enke van Hannover 96 die zoals jullie allemaal wel weten niet meer onder ons is. Een uitermate smakeloze actie dus!

Gevonden voorwerp

Tot kort voor de wedstrijd leek het te blijven bij ludieke en ludiek bedoelde, smakeloze acties, helaas is het echter op het treinstation en in en om het stadion flink uit de hand gelopen; gesneuvelde ruiten van bussen, gewonde supporters en politiemensen zijn het resultaat van de al weken durende provocaties over en weer. De 700 man politie die in Hannover op de been zijn werkten uiteraard ook niet mee om de opgefokte stemming in te dammen. Het vuurwerk en de tifo acties bij aanvang van de wedstrijd maakten gelukkig veel goed, evenals de strijd die door de beide teams aanvankelijk werd gestreden. De sfeer was ondanks een nieuw, commercieel stadion zonder hekken, bijzonder ouderwets te noemen, zeker ook door de fanatieke Braunschweig aanhang die luidkeels liet horen hoe zij over Hannover denken, ondersteund met fakkels en vlaggen.

Zoals het vaak is met derby’s zakte het voetbal zelf in de loop van de eerste helft naar een bedenkelijk niveau en dit slaat helaas ook over op het publiek. Een kijkje in Hannover centrum laat zien dat heel Niedersaksen voor de buis of in het stadion zit en zij zullen zich allemaal afgevraagd hebben of dít nou Das Derby is waar ze zolang op hebben gewacht. Een 96-vlag werd in de tweede helft openlijk verscheurd en verbrand, de Hannover aanhang reageerde hierop door met vuurwerk Braunschweig-vlaggen en sjaals te verbranden, eigenlijk de enige “hoogtepunten” in een verder saaie tweede helft van uiteindelijk een teleurstellende Derby die ook nog in 0-0 eindigde, deze uitslag lijkt wel een zegen voor de plaatselijke politie want de aftocht van beide supportersgroepen verloopt snel en soepel.

Zie hier onder een aantal sfeerbeelden:

panorama hannover

Pyro Hannover

Geen kip op straat in Hannover…

Hannover uitgestorven

‘Te koop: Tranmere Rovers Football Club’

8 november 2013 |  door  |  Actueel

photo-1024x429

Tranmere Rovers FC is een Engelse derdeklasser opgericht in het jaar 1884. De club doet bij het grote publiek allicht niet meteen een belletje rinkelen. Eerlijkheidshalve had ik tot voor kort ook nog nooit van het ‘Super White Army’ gehoord. Recent  kwam ik via Twitter echter in contact met Stephen Davey, levenslang supporter van de club uit Prenton. En wat bleek…de supporters zamelen geld in om de noodlijdende club over te nemen. Volgens het business plan nemen de toeschouwersaantallen  drastisch af en hebben de Rovers het financieel allesbehalve eenvoudig. Zonder de supportersovername kan de club mogelijk in handen vallen van personen met minder goede bedoelingen. De initiatiefnemers achter de supportersovername beweren zo’n 400.000 pond nodig te hebben om hun plan te kunnen uitvoeren. En dit alles tegen het einde van dit jaar. Supporters of sympathisanten kunnen aandelen kopen, variërend van 50 tot 500 pond per stuk. In ruil voor dit bedrag, krijg je stemrecht en verzeker je het voorbestaan van de club. Het business plan, opgesteld door het ‘Tranmere Rovers Trust’, staat bovendien vol beloftes en citaten die in Zürich menig wenkbrauw zullen doen fronsen. “Uitgeven wat we verdienen” is één van deze beloftes. Uiteraard zal enkel de toekomst uitwijzen of deze belofte ingelost wordt. Eén ding is echter zeker: het komt massa’s geloofwaardiger over dan de ‘financial fair play’ campagne vanwege onze jolige vrienden in Zwitserland. Ook de ticketprijzen zouden aanzienlijk verlaagd worden, “het voetbal wordt opnieuw betaalbaar” klinkt het op de website.

Tot slot wil ik nog graag volgend citaat uit het business plan met jullie delen: “slechts een beperkt aantal clubs genieten de luxe om onderhouden te worden door een rijke weldoener”. Dit lijkt mij een niet mis te verstane sneer richting Chelsea, PSG en consorten. Lezers die zich geroepen voelen om een aandeel van de club te kopen zijn meer dan welkom, meerdere niet-Britten gingen jullie reeds voor. Neem gerust een kijkje op de website van het ‘Tranmere Rovers Trust’ voor meer informatie.

- Met dank aan Stephen Davey -

Biertje op de tribune hoort er bij meeste Nederlandse clubs gewoon bij

7 november 2013 |  door  |  Actueel

Bier hoort bij voetbal als gras, staantribunes en ludieke spandoeken. Waar al die zaken momenteel onder druk staan zien de meeste clubs gelukkig in dat een biertje er op de tribune gewoon bij hoort. Slechts bij 7 van de 34 profclubs in Nederland lijden supporters onder een alcoholverbod. De ontwikkeling van de afgelopen jaren is zelfs positief: NEC en FC Groningen hieven de drooglegging onlangs op en kijken nu tevreden naar stijgende opbrengsten zonder dat daar supportersproblemen uit voortvloeien.

De alcoholverboden stammen uit de tijd dat het hooliganisme in Nederland nog welig tierde. Dat de tijden inmiddels zijn veranderd wordt gelukkig door steeds meer beleidsmakers begrepen, maar nog altijd is de strijd tegen de angst en onwetendheid van wereldvreemde bestuurders niet gestreden. Iconisch voorbeeld is Alkmaar, dat de Alkmaarderhout in 1988 drooglegde na een incident waarbij enkele supporters de scheidsrechter op het veld in elkaar schopten. Zelfs na de verhuizing van AZ naar het nieuwe Victorie Stadion in 2006 bleef het verbod van kracht, al klopt Alkmaar zich op de borst over het ‘gedogen’ van light-bier in het nieuwe stadion. Nog altijd strijdt AZ met de gemeente over opheffing van de gedateerde maatregel die de club veel inkomsten kost. Het is een klassiek conflict dat in meer Nederlandse steden speelt.

NAC-AZ 024

Uitvakken en sponsorlounges

In het algemeen is het voor de bierdrinker echter prima toeven in de Nederlandse stadions. Veruit de meeste clubs verkopen gewoon bier en andere zwak-alcoholische dranken die je mee kunt nemen op de tribune. Alleen bij enkele risicowedstrijden geldt soms een alcoholverbod. En bij Helmond Sport moet je bijvoorbeeld in de tweede helft naar de kantine in plaats van de catering onder de tribune en heb je bij FC Emmen pech als je op de Noord-tribune zit; daar is geen bier. Ook de uitvakken zijn uiteraard vaak drooggelegd voor de levensgevaarlijke uitsupporters, al schenken Heracles, RKC en VVV (soms) wel alcohol. Weinig verrassend is dat in elk Nederlands stadion wel gewoon bier en andere drank te krijgen zijn in de skyboxen en sponsorlounges, al geldt ook hier dat deze drank vaak niet mee de tribune op mag.

Eredivisie

Opvallend is dat er geen groot verschil is tussen de doorgaans strengere eredivisie en de eerste divisie. In de eredivisie geldt bij vier van de achttien clubs een alcoholverbod op de tribunes, in de eerste divisie geldt dat bij drie van de zestien clubs. Bij ADO Den Haag, Cambuur, Feyenoord en AZ is alleen light-bier verkrijgbaar (2-3% alcohol). In Leeuwarden is in het supportershome wel bier te krijgen, maar dit mag niet de tribune op. Vreemd genoeg is er in Den Haag wel baco te krijgen en kun je bij AZ witte wijn bestellen. Bij ADO Den Haag gaat zelfs het light-bier in de ban als tegen Ajax, Feyenoord of FC Utrecht wordt gespeeld. Wat opvalt aan de clubs met een alcoholverbod is dat de gemeente waarin zij spelen zich vaak ook draconisch opstelt als het gaat om het ontvangen van uitsupporters. Den Haag, Leeuwarden en Alkmaar laten zelden tot nooit vrij vervoer toe.

Eerste divisie

In de eerste divisie heeft De Graafschap te maken met een Doetinchemse gemeenteraad die vindt dat topsport en alcohol niet samengaan. Voor de plaatselijke volleybalploeg geldt dit dan weer niet, maar voor het voetbalstadion op de Vijverberg wel, ondanks dat het huidige klimaat bij de Superboeren toch weinig met topsport te maken heeft. En dan nog is het een twijfelachtige overtuiging dat topsport en alcohol – voor het publiek althans – een slechte combinatie zouden zijn. In Almere proberen ze al een paar jaar betaald voetbal uit de grond te stampen zonder blijk te geven van enige gastvrijheid, want ondanks een blanco strafblad en dito geschiedenis is alcohol verboden op het Vinex-sportpark. Lijnrecht hiertegenover staat FC Den Bosch dat een traditie van supportersproblemen probeert te veranderen door louter light-bier te schenken en zelfs dit alleen voor de wedstrijd, in de rust en na afloop en ook zonder het mee te mogen nemen de tribune op.

Alcoholbeleid stadions

‘La Nostra Unica Fede’ – Napoli 2005-2007

7 november 2013 |  door  |  In de Boeken

kaft smook In 2004 valt voor voetbalclub SSC Napoli definitief het doek: de club, die in 1987 en 1990 aan de hand van Maradonna nog de scudetto veroverde, is failliet. Jarenlang schommelde de Napolitanen al van de Serie B naar de Serie A, maar de degradatie in 2000 was de spreekwoordelijke druppel. De club raakte in verval en wist in 2002 ternauwernood degradatie naar de Serie C te voorkomen. Twee jaar later was het echter toch zo ver: de schuldenberg van zeventig miljoen euro was voor de rechtbank in Napels reden genoeg om de club failliet te verklaren. Het eens zo grote Napoli werd veroordeeld tot het spelen van potjes met Como, Salernitana en Barletta. S.M.O.O.K. besluit juist nú de club te gaan volgen. Samen met hardcore-Napolitanen Guido, Cavallo, Nicola, Genni en Maurizio bezoekt de 26-jarige journalist vrijwel alle wedstrijden in het machtige Stadio San Paolo, dat plaats biedt aan dik 60.000 toeschouwers,. Wanneer Napoli in de Serie C1 uitkomt, trekt het maar een paar duizend diehard-supporters. Naast de thuiswedstrijden op de Curva A - met de meest fanatieke Napolitanen – bezoekt S.M.O.O.K. met deze vijf vrienden regelmatig uitwedstrijden van de Società Sportiva Calcio.

In het boek ‘La Nostra Unica Fede’ komen zijn belevenissen op een mooie wijze naar voren. Aan de hand van uiteenlopende reportages laat S.M.O.O.K. ons de Napolitaanse (voetbal)cultuur kennen. Bijvoorbeeld tijdens de wedstrijd met Sassari Torres, die Napoli met 2-0 verliest: “Het is een prachtige zondag. Een autovrije zondag. In andere woorden, een ware nachtmerrie voor de Napolitanen. Geen scooter, geen auto, het zijn onoverkomelijke problemen. Een echte Napolitaan gaat immers niet met het openbaar vervoer. Om twaalf uur belt Maurizio. ‘Chris, ik kan niet naar de Trike (waar Chris en zijn vrienden de wedstrijd zouden bekijken, [red.]). Je mag namelijk vandaag niet met de auto, wist je dat?’ ‘Ja, ik heb het gelezen. Maar kun je niet met de metro? Het station ligt vlak bij je huis.’ ‘Met de metro? Hoezo?’ … Even later een sms van Guido. ‘Kan niet naar Trike. Autovrije zondag. Mag ook niet met Vespa.’ Ik sms hoopvol terug. ‘Bus?’ Bliep-bliep. ‘Hoezo?’” Vanwege het feit dat S.M.O.O.K., of Chris, de Napolitanen van zeer dichtbij meemaakt, kan hij de cultuur van het volk zo duidelijk in woorden brengen. Elke wedstrijd wordt door de ogen van een Napolitaan beleefd en dat is meteen de kracht van dit boek. Het is een must-read voor iedere voetballiefhebber. Napoli was in 2004 ten dode opgeschreven, maar leeft drie jaar later weer als nooit tevoren als een salonremise bij Genua genoeg is voor promotie naar de Seria A. “Vandaag werd aan die vriendschap (die tussen Genua en Napoli, [red.]) een historisch hoofdstuk toegevoegd. Om vijf minuten voor vijf werd duidelijk dat concurrent Piacenza niet had gewonnen en een gelijkspel voldoende was om beide clubs naar de Serie A te sturen. De supporters van Genua en Napoli stormden vast het veld op en vielen elkaar in de armen. De spelers van Napoli werden omhelsd door de supporters van Genua, uniek in Europa.”

Het gaat de club tegenwoordig namelijk aardig voor de wind: met 28 punten uit elf wedstrijden staat de club – samen met Juventus –  tweede achter AS Roma. Daarnaast werd gisteravond voor de Champions League met 3-2 gewonnen van Olympique Marseille, waarmee Napoli een tweede plaats in Poule F bezet en dus nog altijd volop in de race is om te overwinteren in het miljoenenbal. En dan te bedenken dat het vandaag precies negen jaar geleden Napoli v Benevento op het programma stond en het 2-0 werd voor de Napolitanen. “Tijden veranderen”, zoals Chris zegt, “en dat is goed. Napoli is terug in de Serie A. Terug in het voetbal dat telt. Maar de komende jaren, als miljoenen mensen het voetbal van Napoli op televisie zien, zal ik in gedachten terugverlangen naar die tijd. Wat was het schitterend.”

Een stukje meelezen in het boek kan via Google, voor zover wij kunnen overzien is het niet meer leverbaar en kunnen wij het dus ook niet in onze webshop plaatsen (we mailen even met de uitgever derhalve!)

Omonoia Nicosia in de hekken!

6 november 2013 |  door  |  De oude doos

Soms, heel soms krijgen wij te horen dat je van ‘nostalgie niet kan vreten’ en ondanks dat dit objectief gezien natuurlijk waar is interesseert het ons geen reet. Fuck het braaf op je stoeltje zitten, fuck plexiglas om uitvakken heen en fuck spelers die een beetje een verplicht nummertje opvoeren als ze de supporters na de wedstrijd moeten bedanken voor de steun. Collectieve chaos en het in de hekken hangen, dat is het voetbal waar wij hier van houden! Onderstaande foto’s zijn gemaakt bij Omonoia Nicosia in de jaren ’90 en bewijzen ons gelijk.

salaminaomonoia1995

salaminaomonoia19982

salaminaomonoia19983

Keep the spirit alive Loucas Christodoulou!

Omdat ze zo goed zijn!

5 november 2013 |  door  |  Filmpjes

Het kan geen toeval zijn dat we voor de tweede keer binnen een maand uit komen bij de heerlijke supporters van San Lorenzo. Waar ons eerdere filmpje al een jaar oud was is deze van twee dagen geleden. San Lorenzo nam het op tegen het machtige Boca Juniors en wonnen. Hoe dat voelt wordt vrij aardig samengevat in het onderstaande filmpje.

Zou wel een mooie lezersreis voor onze vriend Tom Bodde zijn…