Het moet anders

22 oktober 2013 |  door  |  Columns

Het was weer een “heerlijk” voetbalweekend. Na de noodzakelijke en compleet oninteressante interland-onderbreking was het eindelijk weer tijd voor drie dagen ergernis en vermaak. Na dit weekend weten we zeker dat je niet alleen in Nederland een scheidsrechter kunt treffen van dubieus niveau. Bayer Leverkusen spits Stefan Kiessling kopte een bal naast die via een gat in het net toch in de goal rolde. Scheidsrechter Felix Brych vond het een zuivere goal waardoor Bayer de wedstrijd tegen Hoffenheim uiteindelijk met 1-2 won. En hoe liep het af met Brych? Die werd beloond met het fluiten van AC Milan-FC Barcelona. Als jullie het snappen, snap ik het ook…

Mensen die dus iets verkeerd doen worden beloond en mensen die zich keurig gedragen worden daarvoor gestraft. In dat licht gezien is het natuurlijk volkomen logisch dat Telstar een combi opgelegd heeft gekregen tegen Jong PSV. Zo langzamerhand word ik doodmoe van de Eindhovense weigering om toeschouwers toe te laten. Waarom zou iemand in vredesnaam een combi opleggen tegen Telstar? Alleen in de schoolvakantie en bij gratis toegang zijn mensen bereid twee uren van hun leven op te offeren om naar Jong PSV te kijken, uitsupporters worden systematisch geweigerd. De jonge Eindhovenaren bungelen onder aan de ranglijst. Als je behalve ergernis en combi’s niets toevoegt aan de competitie stop er dan alsjeblieft mee. Nog even en burgemeester Van Gijzel sluit naar Deventer voorbeeld heel Eindhoven af bij een thuiswedstrijd van Jong PSV. In Deventer gebeurde afgelopen zaterdag een hoop, maar met een ontspannen voetbalbeleving had het weinig te maken. Zoals elders op de site wordt vermeld is nu ook voor Feyenoord de maat vol. Nederland slaat door met de combi’s.

Ik vraag me af wanneer deze Nederlandse combi-waanzin eens stopt. Zelfs bij de meest onbenullige wedstrijden smijten burgemeesters met combi’s of sluiten bij dreigend gevaar de stad af. En wie trapt er nog in deze combi-waanzin? Voor de wedstrijd word je door ME’ers vriendelijk je vak ingeknuppeld, je ziet achter dik glas en idem netten je ploeg verliezen (als je tenminste iets ziet, in de Euroborg heb ik eens negentig minuten lang tegen regendruppels aangekeken en met daarachter nog 22 voetballers vaag zichtbaar) en na de wedstrijd word je door deze zelfde ME’ers de bus ingejaagd om vervolgens nog te worden uitgezwaaid met rondvliegende stenen. Ik kan me leukere tijdsbestedingen indenken.

Gelukkig zijn er altijd nog supporters die creatief met combi’s weten om te gaan. Want wat doe je als je met een auto combi naar Alkmaar moet en busjes nadrukkelijk niet zijn toegestaan? Dan zorg je toch voor een limousine! Jammer dat Cambuur verloor na onder andere een snel genomen vrije trap (Frank Snoeks, het is vrije trap, géén ‘free kick’ voor de allerlaatste keer!) maar aan de supporters heeft dat in ieder geval niet gelegen. In het paranoïde Nederland zal deze actie helaas wel een uitzondering blijven.

1375036_612063688851327_1697057447_n

(foto via @CasuaUltra_)

Bestuurders vinden het fijner en veiliger om alle voetbalsupporters te criminaliseren en met zoveel mogelijk machtsvertoon in de uitvakken te stoppen. Dat de lokale driehoek af en toe doorslaat werd ook vrijdagmiddag pijnlijk duidelijk. Zelfs bij de supporterswedstrijd tussen MVV en Sparta waren de mannen in blauw duidelijk zichtbaar. Drie motoragenten en twee politiebusjes waren blijkbaar nodig om de wedstrijd om de Arie van Staveren bokaal in goede banen te leiden.

Waar zijn we in dit land in hemelsnaam mee bezig? Het clubvoetbal wordt verziekt door incapabele bestuurders en paranoïde ME’ers. Het is de hoogste tijd dat er wat verandert in de houding ten opzichte van (uit)supporters. Zo als het nu gaat kan het niet langer.

pgwear-nieuwe-collectie

Een rondje langs de velden (week 42)

22 oktober 2013 |  door  |  Foto's

Het rondje langs de velden kijkt weer terug op het mooie voetbalweekend en zorgt er zoals altijd weer voor dat het verlangen naar het volgende weekend alleen maar weer groter wordt!

groningenpsv
FC Groningen – PSV

twenteajax
FC Twente – Ajax

twente-uit-04

FC Twente – Ajax

zenitcska
FK Zenit – CSKA Moskou

luzernyoungboys
FC Luzern – Young Boys

panathinaikospanthrakikos
Panathinaikos – Panthrakikos

cskalevski
CSKA Sofia – Levski Sofia

Rotterdam, stand your ground!

21 oktober 2013 |  door  |  Actueel

Wat waren ze blij, afgelopen zomer, in Rotterdam. De Eagles promoveerden en zouden voor een frisse wind gaan zorgen in de Eredivisie. Het stadionnetje aan de Vetkampstraat in Deventer is een lust voor het oog. Menig voetbalsupporter hunkert tegenwoordig dan ook naar die ene uitwedstrijd in De Adelaarshorst, met name vanwege het feit dat de stadions er in Nederland verder niet veel mooier op worden. De thuishaven van Go Ahead Eagles is daarentegen nog lekker oldskool. Gelegen tussen de woonhuizen waant men zich hier in het Engelse. Met vier identieke lichtmasten en een toegangspoort waarmee de club pretendeert het ‘Home of Football’ te zijn, ruikt het hier nog naar dat mooie spelletje. De trouwe Eagles-fans zorgen er daarnaast mede voor dat de roodgelen al veertien maanden op rij geen thuiswedstrijd meer verloren hebben.

Ze keken in Rotterdam dan ook reikhalzend uit naar de uitwedstrijd van afgelopen zaterdag. Des te pijnlijk was het daarom dat de supporters weken geleden te horen kregen wederom verplicht te zijn de wedstrijd per buscombi te bezoeken. Tot overmaat van ramp werd een dag voor de wedstrijd ook nog eens een noodverordening afgekondigd door de burgemeester van Deventer. Kwam iemand niet uit de buurt van Deventer en was diegene voor een andere club dan Kowet werd hij of zij dringend verzocht de stad te verlaten. Beter gezegd: opzouten, en heel gauw. Het riep vraagtekens op bij velen. Zelfs de Go Ahead-supporters zagen geen aanleiding voor zulke drastische maatregelen. In 2011 speelden de clubs voor de beker nog tegen elkaar – er liepen zelfs Feyenoorders mee in de stoet van het centrum naar De Adelaarshorst, voorafgaand aan het duel. Tenslotte cirkelde er vanaf drie uur ’s middags al een politiehelikopter boven de Hanzestad. Complete waanzin dus.

Politie Deventer

Ondertussen worden de vierhonderd Feyenoord-supporters, die de wedstrijd per combi zouden bezoeken, behandeld als vee. De rit van twintig kilometer van Apeldoorn naar Deventer duurde liefst drie kwartier. Telkens als de Feyenoorders het gevoel hadden eindelijk richting het stadion te gaan werd weer een omweg genomen. Zo gebeurde het dat de meeste supporters pas vlak voor het eerste fluitsignaal het bezoekersvak betraden. Ook niet zonder slag of stoot overigens. Eenmaal aangekomen bij De Adelaarshorst bleek er liefst één tourniquet geopend, waardoor de Feyenoorders het vak dienden te betreden. Na drie kwartier in een bus te hebben gezeten, staan sommigen bij het stadion ook nog eens een halfuur te wachten. Wanneer iedereen eindelijk de sluis naar het bezoekersvak heeft bewandeld, zakt de moed bij de meesten in de schoenen. Het vak deugt niet, dat was algemeen bekend, maar eigenlijk is het ook nog eens veel te klein voor de vierhonderd meegereisde Feyenoorders. Het is er benauwd. De mensen staan op elkaar gepropt en voelen zich tijdens de wedstrijd eerder een leguaan dan mens. De omstandigheden waren erbarmelijk slecht.

Gelukkig onderneemt de club eindelijk actie. Ze hebben door dat de meeste supporters het spuugzat zijn om als stuk straatvuil behandeld te worden en Feyenoord schaart zich dan ook achter haar supporters. De club heeft aangegeven om tekst en uitleg te vragen aan de gemeente Deventer en Go Ahead Eagles. Dit is in eerste instantie het plan. Vervolgens zal worden gekeken hoe de club wil reageren op de uitwedstrijden in Leeuwarden en Waalwijk in november. In het eerste geval is reeds bekend dat ook in Friesland slechts vierhonderd supporters welkom zijn, met de buscombi uiteraard. Daarnaast zal de prijs voor een kaartje voor deze wedstrijd een schamele 43 euro zijn. U leest het goed: drieënveertig hele euro’s, voor Cambuur Leeuwarden v Feyenoord, terwijl FC Utrecht voor dezelfde wedstrijd slechts €23,50 hoeft af te tikken. Feyenoord vindt het ondertussen wel mooi geweest; niet alleen de supporters maar ook de club is het spuugzat. Ze denken er dan ook aan om helemaal geen kaarten af te nemen als de omstandigheden niet gaan verbeteren. Watching football is not a crime. Eindelijk, ze gaan het inzien; samen strijden tegen het moderne voetbal, dat is de beste strategie.

Wij van In de Hekken staan hier volledig achter: Rotterdam, stand your ground.

(Foto via Trots aan de IJssel)

Een vader en zoon momentje

21 oktober 2013 |  door  |  De oude doos

Het hoe wat en waar achter deze foto weten we niet, maar dat is eigenlijk niet relevant ook. Een prachtig vader en zoon momentje voor op de maandagochtend!

father to son

Het is tijd om de scheidsrechters buitenspel te zetten

20 oktober 2013 |  door  |  Columns

12_juli_20113

Voetbal is een prachtige sport. Het spel zelf, met al haar tactische facetten, is een lust voor het oog. Toch onderscheiden de randzaken om het voetbal heen de sport van alle andere. De prachtige voetbalstadions, de supportersculturen, de historische derby’s en zelfs de geur van Midalgan en het groene gras zijn minstens zo adembenemend als het spel zelf. Verder wordt geen enkele sport zoveel geanalyseerd als het voetbal. Elke breedtebal, ingooi en handje-klap met de trainer wordt uitgebreid besproken en zo nodig bejubeld of bekritiseerd. Voor de vele voetbalfans is dit zelfs nog niet genoeg, waardoor talrijke voetbalmagazines en opiniërende websites als deze een grote klandizie hebben. Toch kan zelfs het analyseren van het voetbal te ver gaan. Ouwehoeren over voetbal, supporters, stadions en zelfs de overkoepelende voetbalorganen is heerlijk, maar de grens moet getrokken worden bij de analyse van scheidsrechters.

Studio Voetbal begon een paar jaar geleden met de welbekende rubriek ‘Elleboog van de week’. Presentator Jack van Gelder liet zijn gasten een aantal elleboogstoten zien en stelde zijn inmiddels beroemde vraag: ‘Zeg het maar jongens, elleboog of niet?’. Het was Jack al snel vergeven. Met types als Ronald Waterreus en Arno Vermeulen aan tafel is er weinig voetbalkennis te bespeuren en is het toetsen van enkele ‘ja/nee-vragen’ misschien wel bittere noodzaak. Toch sijpelt het geneuzel over scheidsrechters zelfs door tot de hoger aangeslagen analytici. Jan van Halst en zijn geliefde Piero laten inmiddels geregeld beelden zien van scheidsrechterlijke beslissingen en in de vele gerespecteerde sportkaternen en voetbalmagazines worden scheidsrechters wekelijks beoordeeld. Gisteravond was het dieptepunt in mijn irritatie over die idiote hoeveelheid aandacht de leidsmannen krijgen bereikt. Eén van mijn favoriete voetbalprogramma’s, Voetbal International, vond het een leuk om een item te maken over het dagelijks leven van toparbiter Björn Kuipers. Blijkbaar doen Björn en zijn vrouw iets in de spannende wereld van supermarktconcern C1000. Het was de zoveelste vervelende onderbreking in een verder erg amuserend en kritisch voetbalprogramma. Helaas vonden Wilfred Genee en Johan Derksen, tot mijn grote verbazing, het een erg leuk kijkje in wereld van een scheidsrechter. Mijn spreekwoordelijke klomp brak. Ik zag geen andere optie dan hierop te reageren en vandaar dit relaas.

Voordat ik verkeerd begrepen wordt, wil ik u melden dat ook ik veel respect heb voor scheidsrechters. Door het hele land offeren elk weekend scheidsrechters zich op om 22 spelers, op elke niveau in de Nederlandse voetbalpiramide, een leuke middag te bezorgen. Ondanks de waardering die deze mensen toekomt, heb ik altijd mijn bedenkingen over de geestelijke toestand van deze mensen. Welke zelfrespecterende man laat zich, in veel gevallen vrijwillig, een middag lang uitschelden en zelfs bedreigen door een stel hopeloze voetballers? Een slecht huwelijk of het niet toegelaten worden tot een voetbalteam, zijn de enige redenen die ik hiervoor kan bedenken. Helaas hebben veel scheidsrechters niet het zelfreflecterende vermogen om in te zien dat zij van net zoveel waarde voor de sport zijn als een terreinknecht of materiaalman. Dit bleek nogmaals uit het verhaal van Björn Kuipers. Het leek wel er wel degelijk van overtuigd dat hij unieke invloed had op wedstrijden. Door deze dwaze gedachten is het belangrijk om te stoppen met praten over het scheidsrechterskorps. Een arbiter hoort onopvallend te zijn, maar door de aandacht van de media, wil elke scheidsrechter zijn ‘eigen draai’ aan wedstrijden geven, om zo maar onder de aandacht te komen. Waar houdt het dan op? Gaan materiaalmannen de ballen net niet hard genoeg op pompen, zodat er over wordt gepraat?

In tegenstelling tot veel van mijn In de Hekken collega’s ben ik minder begaan met de hele AMF-hype. Ik vind een hoop zaken in het voetbal niet minder dan ze vroeger waren en de meeste ontwikkelingen juich ik zelfs toe. Toch ben ik van mening dat de anonimiteit van scheidsrechters vroeger wel beter was. Het ontbreekt ze simpelweg aan relativeringsvermogen over de eigen rol in de sport en de media doen hier helaas gretig aan mee. Toch moet ik tot de conclusie komen dat ik, middels dit relaas, ook mee doe met het overdreven ‘mening-geven’, analyseren en aandacht geven voor onbelangrijke zaken van het voetbal. Gelukkig is het relativeren mij nog niet vreemd.

Liquidated reggae

19 oktober 2013 |  door  |  Shall we sing a song for you

Onder de rook van Birmingham bevindt zich een van de meest verhitte derby’s van het Engelse voetbal. De clash tussen West Bromwich Albion en Wolverhampton Wanderers in de zogeheten Black Country derby. De regio West Midlands houdt de adem in wanneer ‘WBA’ en ‘Wolves’ weer eens de degens kruisen.

Het zijn gezworen rivalen, tegenstanders voor de eeuwigheid. Een burenruzie die vooral is opgebouwd in een jarenlange geschiedenis van derby’s op verschillende voetbalniveaus in Engeland. Elke promotie, degradatie of elk bekersucces wekt argwaan of leedvermaak bij de ander. De strijd tussen de Maggies en de Wolves. Een klassiek voorbeeld van een derby.

Symbool voor deze tweestrijd staat een onschuldig reggaenummer: The Liquidator. Een instrumentaal lied van Harry J Allstars uit 1969. Aanvankelijk was de melodie van The Liquidator bestemd voor ander nummer, maar Harry J zag er zelf een hit in en kocht de rechten op. De Jamaicaan leverde een belangrijke bijdrage aan de populariteit van reggae en runde ondermeer de studio waar Bob Marley een aantal albums opnam. In 1969 kwam de The Liquidator de Engelse hitlijsten binnen, met als hoogste notering een negende plaats. Het tekstloze nummer was vooral populair bij Engelse skinheads, die toentertijd een subcultuur vertegenwoordigen. Onder de skinheads bevonden zich ook veel voetbalfans, waardoor de intrede in het voetbal snel was gemaakt.

West Bromwich Albion en Wolverhampton Wanderers zijn verbonden aan The Liquidator, maar zijn zeker niet de enige clubs. Ook een aantal andere Engelse clubs gebruiken het reggaedeuntje rondom hun wedstrijden, Northampton Town en Gillingham bijvoorbeeld. Chelsea claimt de eerste club te zijn die The Liquidator gebruikte rondom wedstrijden. Toen, maar nog altijd klinkt The Liquidator rondom wedstrijden van de Londense club, waar fans klappen op het ritme van de plaat en op enig rustmoment hard ‘Chelsea!’ schreeuwen. The Liquidator mag dan ook zeker een echt Chelsea-lied genoemd worden.

Toch is het gebruik van The Liquidator bij Chelsea anders dan bij West Bromwich Albion of Wolverhampton Wanderers. Op het rustmoment in het nummer klinkt niet, zoals bij Chelsea, alleen de naam van de eigen club, maar ook in hatelijke zin de naam van de rivaal.

De fans maken de keuze uit:
‘Fuck off West Brom! The Wolves!’
of
‘Fuck off Wanderers! West Brom!’

Het spreekt voor zich welke tekst bij welke club van de tribunes klinkt. Lang niet iedereen is hier blij mee, zeker niet de politie in de West Midlands en veiligheidscommissies. Zij deden in 2002 een oproep aan beide clubs om The Liquidator in de ban te doen vanwege de scheldkreten. Door besturen van beide clubs werd hier gehoor aan gegeven. De traditie ten spijt, The Liquidator werd niet meer rondom thuiswedstrijden gespeeld.

In de seizoenen 2005-2006 en 2006-2007 maakte het lied een korte terugkeer. Men probeerde de fans aan te zetten tot ritmisch klappen en alleen het laatste gedeelte van hun kreet te gebruiken. Zonder succes, zeker toen in 2007 uitgerekend West Brom en Wolves om promotie naar de Premier League streden. Het ‘fuck off’ bleef, waardoor The Liquidator weer verdween.

Als de supportersgroepen van beide clubs iets delen naast de afkeer jegens elkaar, dan is het wel de hunkering naar de terugkeer van The Liquidator. Voorlopig lijkt dat er niet van te komen. Maar toch, het middel mag dan wel af zijn genomen, The Liquidator nemen ze de fans niet af. Het lied klinkt niet meer uit de luidsprekers in het stadion, maar wel uit de kelen van fans. Ook in supporterspubs heeft het de populariteit nog niet verloren. Integendeel. Het lied wordt nog altijd graag gezongen door beide supportersgroepen.

Ondanks deze populariteit klinkt de instrumentale reggae niet meer uit de luidsprekers in de stadions The Hawthorns en Molineux. Dat is veiliger schijnt. Fans van beide clubs moeten zodoende uitkijken naar (of hopen op) een uitwedstrijd tegen Chelsea. Mét The Liquidator. Uit luidsprekers. Daar wel.

Harry J Allstars – The Liquidator

 Wolves’ Liquidator op bezoek bij Chelsea

The Liquidator bij Chelsea

Voetbal als verbroedering tussen supporters

14 oktober 2013 |  door  |  Actueel

arievanstaverenIn tijden waarin de voetbalsupporter wordt weggezet als misdadiger en rondom wedstrijden wordt behandeld als zware crimineel laten MVV en Sparta Rotterdam zien dat het helemaal niet zo moeilijk hoeft te zijn. Aankomende vrijdagavond staan de twee traditieclubs in Maastricht tegenover elkaar. Echter zal er in de middag nabij stadion de Geusselt al een wedstrijd worden afgelegd; supporters van beide clubs strijden dan om de ‘Arie van Staveren-bokaal‘. Arie (eigenlijk: Adri) van Staveren speelde in de jaren ’70 en ’80 voor beide clubs samen in totaal zo’n 350 wedstrijden.

Voetbal als verbroedering tussen supporters; burgervaders, lezen we mee?