Ze zijn bij Go Ahead Eagles alweer een aantal jaar lekker bezig en dat vinden wij eigenlijk wel mooi. Een club die mag voetballen op de Adelaarshorst verdient ook succes. In 1992 promoveerden de Eagles en dat deden ze met heel wat bekende gezichten. Diezelfde mannen werken nu ondanks hun miljoenen voor hun jeugdliefde en dat vinden wij mooi.
Supporters worden tegenwoordig steeds vaker niet behandeld als kloppend hart van de club, maar als inwisselbare consumenten. Supporters worden steeds meer anonieme ‘nummers’ die geld moeten opbrengen, niet moeten klagen en anders maar op moeten rotten. Dure toegangskaarten, combiregelingen en fakkelverboden zijn slechts enkele maatregelen die van de levendige supporterscultuur een kleurloze bedoening trachten te maken. De protesten van supporters hiertegen worden de kop ingedrukt met (spandoek)censuur en stadionverboden.
Er zijn supporters die het zat zijn, zich niet meer bij hun club thuis voelen, en het stadion niet meer bezoeken. Hun plaats wordt ingenomen door anderen. Geen supporters, maar toeschouwers, publiek. Voetbalconsumenten. Ze kijken – zittend – naar de wedstrijd, zonder lawaai te maken, zonder de ploeg te steunen. Een tweewekelijkse gang naar het stadion, met hiertussen een ander leven, dat niet echt om voetbal draait.
Er zijn ook supporters die blijven. Die geen afscheid nemen van hún club. Die hopen en er voor strijden dat het beter wordt. Die koesteren wat er nog is, die dingen proberen te veranderen. Die zich ontworstelen aan het juk van een vercommercialiseerde voetbalclub, en blijven vechten voor het behoud van hun cultuur. Zij staan in een verder stil en apatisch stadion te zingen, met sjaals te zwaaien te midden van spandoeken. Zij zijn geen nummers, geen toeschouwers. Zij zijn supporters. Het hart van de club. Trouw, hoe slecht de club ook speelt. Zij weigeren deel te nemen aan de Orwelliaanse wereld die overheden en clubs voor ogen hebben: een kooi waarin de nummers permanent in de gaten worden gehouden, en zich moeten gedragen naar hun wensen.
Het kunstwerk van de Britse graffiti-artiest Banksy sluit hier naadloos bij aan. Bevrijd jezelf uit de ‘kooi’ die je als nummer bent. Stand up for football!
De avondjes NAC aan de Beatrixstraat waren legendarisch en gelukkig zijn daar nog beelden van ook. Kijk ze eens in de hekken hangen. Heerlijk!
Carmine “Siberiano” Rinaldi (de man met megafoon) was misschien wel de meest gerespecteerde supporter van Salernitana. Als een van de oprichters van de Granata South Force (1977) en aanjager van de harde kern was hij een grote jongen in Salerno. Hij genoot het respect van zijn medesupporters en tegenstanders en was een voorbeeld voor de jongere generatie. Helaas voor Salerno is Siberiano niet meer, hij overleed in april op 46-jarige leeftijd aan een hartstilstand. Zijn dood was een klap voor de harde kern van Salernitana en dat is duidelijk te zien aan het indrukwekkende afscheid in zijn stadion.
Gisteren maakten we al melding van de censuur die de UEFA toepaste op een ludieke actie van fans van Bayern München voor de wedstrijd tegen AS Roma. Vandaag beelden van de reactie van de Duitse supporters.
Naast de parodieën op het ‘respect’-motto van de UEFA en de quote van de bond bij het eerder genoemde fancongres in Barcelona achter de vlag een spandoek ‘UEFA ite domum’. Verder, los van de protesten tegen de UEFA, een steunbetuiging aan de Italiaanse fans die strijden tegen de komst van de clubkaart: ‘No alla tessera’.
