Een rondje langs de velden (week 15)

15 april 2014 |  door  |  Foto's

Een rondje langs de velden met deze week twee bijdragen van onze zuiderburen!

liverpoolmancity
Liverpool FC – Manchester City

ifkmalmo
IFK Göteborg – Malmö FF

ArkaGdyniaGKSKatowice
Arka Gdynia – GKS Katowice

CrvenaZvezdaCukaricki
Crvena Zvezda – Cukaricki

westerlogeel
Westerlo – Geel

AnconaRecanatese
Ancona – Recanatese

zultewaregemclubbrugge
Zulte-Waregem – Club Brugge

copa

‘I would like 106 clubcards, please’

14 april 2014 |  door  |  Actueel

De supportersgroepen van VVV Venlo en West Bromwich Albion zijn sinds een onderlinge oefenwedstrijd in 2010 goed bevriend met elkaar. De supporters van VVV Venlo bezochten eerder al een wedstrijd in Engeland van West Bromwich Albion en nu was het de beurt aan de Engelsen om een wedstrijd van VVV te bezoeken. De keuze viel op de uitwedstrijd tegen Fortuna Sittard. Er gold wel een clubcard verplichting om een kaartje te kunnen kopen voor het uitvak, dus wat doe je dan? Je bestelt gewoon 106 clubcards bij VVV.

photo1
016

(Dank aan Joost en MaasWupperExpress)

Jules Rimet still gleaming

FCH

Wembley 1966. Engeland – West-Duitsland. Geoff Hurst. Bal wel of niet over de lijn. Bobby Moore ontvangt de wereldbeker Coupe Jules Rimet na verlenging: 4-2. Sunny Afternoon van The Kinks staat in de hitlijsten op 1. De zomer van 1966 wordt in Engeland meer dan waar ook ter wereld gekoesterd. Het behoort tot het collectief geheugen van Engeland.

Dertig jaar later. 1996. Wembley barst van spanning uit zijn stokoude voegen. Opnieuw Engeland – Duitsland. In de kleedkamer maken de ploegen zich klaar voor een legendarisch treffen. Nu geen Wereldkampioenschap, maar EK. Nu geen finale, maar de laatste hindernis naar de eindstrijd. Sunny Afternoon is een herinnering aan de wereldtitel van 1966 geworden. Op Wembley klinkt een nieuwe hit. Het lied van het toernooi: Three Lions van de The Lightning Seeds, beter bekend als Football’s Coming Home. Het lied is in het kader van Euro 1996 gecomponeerd en geschreven door Ian Broudie en tv-presentatoren David Baddiel en Frank Skinner, van het humoristische voetbalprogramma Football Fantasy.

Rondom het speelveld puilt Wembley met ruim 75.000 fans uit. Een handjevol Duitsers staan vocaal volkomen machteloos tegenover een uitzinnige massa Engelsen. Football’s Coming Home zingen ze, vol overtuiging met heel hun hart en ziel.

“Three lions on a shirt,
Jules Rimet still gleaming.
Thirty years of hurt,
Never stopped me dreaming.”

Het nummer verwoordt op weergaloze wijze het gevoel van de Engelse voetbalfans. Trots met de drie leeuwen van Engeland op de borst zien zij de Coupe Jules Rimet van 1966 nog glimmen – deze trofee was een anders van uiterlijk dan de huidige wereldbeker en vernoemd naar de FIFA-voorzitter en initiator van het eerste wereldkampioenschap. Na de zomer van 1966 bleven Engelse successen uit. Dertig jaren van pijn. Maar al die jaren weerhouden hen er niet van te dromen over nieuw succes.

“I know that was then,
But it could be again.”

Dat nieuwe succes gloort. Een Europese titel. In een ambiance als deze is het moeilijk voor te stellen dat Engeland ooit zal verliezen van Duitsland. De finale tegen Tsjechië lijkt daarna een formaliteit. Op eigen bodem is Engeland op eindtoernooien klaarblijkelijk onverslaanbaar. Als de stadionspeaker tijdens het lied duidelijk maakt dat hun oorverdovende en onophoudelijke gezang te horen is in de kleedkamers van de spelers, maken de fans nog harder duidelijk dat het voetbal toch echt tot Engeland behoort. Iedere aanwezige en iedere tv-kijker voelt het. In dit land is het voetbal ontstaan. Het voetbal komt thuis. Wembley is het heilige der heiligen. Dichter bij het voetbal dan dit bestaat niet. Hier komt alles samen.

“It’s coming home, it’s coming home,
It’s coming, football’s coming home!”

In de uren die volgen spelen Engeland en Duitsland een van de meest meeslepende wedstrijden ooit. In de derde minuut kopt Alan Shearer Engeland al naar een voorsprong, The Three Lions kunnen die voorsprong niet uitbouwen. Duitsland maakt voor de rust de 1-1. Een kolkend Wembley ziet beide ploegen in de verlenging kansen op de golden goal missen. Een Duitse goal wordt afgekeurd. Het Engelse enfant terrible Paul Gascoigne mist een ongelooflijk grote kans voor open doel. Strafschoppen moeten uiteindelijk beslissen over een finaleplaats, Southgate mist: 6-5. Voor Duitsland.

Een kleine week later wordt Duitsland in eigen land gehuldigd als Europees kampioen. Die Mannschaft toont aan een euforisch plein de beker aan het volk. Engeland weent op dat moment nog na van de uitschakeling. Duitsland-aanvoerder Jürgen Klinsmann grijpt de microfoon en zingt vanaf het bordes ‘Football’s coming home!’ Alsof Duitsland het voetbal uit Engeland heeft gestolen. Rondom volgende eindtoernooien brengt men in Engeland nog vele versies van het lied uit, want het lied blijft populair. Nog vele jaren zonder prijzen zullen volgen. Toch blijft de Coupe Jules Rimet voor altijd glimmen, in ieders hart in het land waar het voetbal thuiskomt.

Three Lions (Football’s coming home) op Wembley 1996 bij Engeland – Duitsland

Lightning Seeds – Three Lions 1996: klik hier voor het origineel met clip.

Geef Ajax z’n gezicht terug

12 april 2014 |  door  |  Columns

BlBSJNPIIAEoYG_.jpg large

Het zal voetbal volgend Nederland niet zijn ontgaan. Er is sinds enige tijd weer nieuw leven geblazen in de actie “Geef Ajax z’n gezicht terug” met als doel het enige echte Ajaxlogo weer terug te krijgen op het shirt. Voor velen een achterhaalde discussie maar wellicht voor minstens zo veel een onbeantwoorde drang naar erkenning wat reden is om voor dit doel te blijven strijden.

Sinds de invoering van het huidige logo is er altijd een groepering geweest die het maar niet lukte om dit logo in hun hart te sluiten. Niet zoals ze Ajax in hun hart hebben gesloten, het mooie wit-rood-witte shirt, de Meer en het Olympisch stadion. Van dit alles is nog maar weinig over en dat doet vele nog pijn. Het voetbal is de afgelopen 20 jaar met grote sprongen veranderd, het zijn ontwikkelingen die niet zijn tegen te houden en hier moet ieder zijn eigen weg in vinden. Sommige haken af, sommige gaan door.

Dat geldt ook voor de strijd om het echte Ajaxlogo weer terug te krijgen. Een strijd die volgens sommige niet nodig is, achterhaald en overdreven. Want ik hoor “laat ze zich druk maken over dat slechte spel op het veld”, maar het een hoeft het ander natuurlijk niet uit te sluiten. We moeten het maar laten rusten en accepteren dat vroeger dus blijkbaar vroeger niet meer is en ons richten op de toekomst maar vooral niet meer achterom kijken. Daar ben ik het totaal niet mee eens met bijna 33 kampioenschappen is er reden temeer om naar de geschiedenis te kijken, want daar komen we vandaan en maakt ons tot wat we nu zijn! Het siert mensen als ze staan voor een bepaald doel, een ideologie. En daar ook voor vechten.

BlB0A8wIAAAqJ-E.jpg large

Om te beginnen is het echte Ajaxlogo vele malen mooier dan het huidige (over smaakt valt in sommige gevallen dus wel te twisten). Het roept een krachtig en authentiek gevoel op, een gevoel van succes en historie. Een veel gehoord tegenargument is dat er nu een hele nieuwe generatie aan Ajax is verbonden die zich identificeert met het huidige logo. Een mooi argument ware het niet dat deze ook niet doorslaggevend bleek bij de invoering van het huidige logo. Daarnaast is het echte logo nooit helemaal verdwenen. Er prijken nog een tal van producten in de Ajax fanshop met het echte logo, de jeugd is dit niet ontgaan en blijkbaar toch een commercieel interessant product voor Ajax.

Het commerciële verhaal zou destijds een van de hoofdredenen zijn geweest om het logo aan te passen. Het was makkelijker te verwerken en van een afstand beter te herkennen. De enige juiste commerciële gedachte in dit geval zou zijn de verkoop van producten. Velen zijn het er over eens dat producten met het echte logo in grotere mate aftrek zouden vinden dan met het huidige logo. Daarnaast moet het mogelijk zijn met de technieken van deze tijd een dergelijk logo met een huis tuin en keuken 3d printer op iemand zijn schedel te printen. Verder wil ik eigenlijk niet uitweiden over de commerciële belangen. Voor een supporter moet de clubcultuur ver boven het commerciële verhaal staan.

In het huidige voetbal is het aan de orde van de dag dat er een paar Arabieren naar binnen komen lopen om vervolgens de naam, de kleuren en het logo van je club te veranderen. Spelers en bestuurders met een clubgevoel zijn schaars geworden de enige houvast die supporters nog zo’n beetje hebben is hun clubcultuur, wat vaak mede de reden is waarom ze supporter zijn geworden van hun club. Een logo, een shirt met strepen, een sponsornaam op je stadion, het lijken misschien kleine dingen maar zorgen er wel voor dat je je kunt blijven identificeren met de club die je zo lief hebt. Het is duidelijk dat het niet vanzelfsprekend is dat de clubcultuur zomaar blijft bestaan, daar moet voor worden gestreden om het te behouden en waar nodig terug te laten keren.

Dat laatste is een legitimeert het doel van de actie “Geef Ajax z’n gezicht terug”, die ik (en wij allen bij In de Hekken!, red) ten volle ondersteun!

Wij danken HS voor zijn gastbijdrage! Foto’s met dank aan FSideNL

Wil je er een glas bij?

12 april 2014 |  door  |  De oude doos

Evenementenbier in plastic of gewoon zo uit de fles? Foto is lang geleden gemaakt bij SpVgg Bayreuth.

BktwWLXIIAILy2x.jpg large

(Dank aan Stadionnostalgie)

HULL CITY AFC!!!

9 april 2014 |  door  |  Actueel

Bi2k-OLIIAEOwG8.jpg large

De kogel is door de kerk, de supporters van Hull City AFC hebben de familie Allam een harde klap uitgedeeld. De geplande naamswijziging tot Hull City Tigers is vandaag officieel afgewezen en daarmee winnen de supporters hun strijd tot het behoud van de naam die al vele generaties 110 jaar met elkaar weet te verbinden.

Het besluitorgaan van de FA stemde met 63,5% tegen de naamswijziging nadat het ledencomité een maand geleden al adviseerde om het vooral maar niet te doen. Assem Allam diende volgens de BBC al formeel bezwaar aan tegen de beslissing van de FA, maar dat lijkt gezien het genomen besluit een moeilijk verhaal te worden.

De actievoerders van City Till We Die zijn blij met de overwinning en roepen de familie Allam op om de nederlaag te accepteren, maar laten ze meteen weten dat zij graag samen vooruit willen gaan met de club. Dit mag met recht een opmerkelijk volwassen reactie genoemd worden van mensen die eerder letterlijk te horen kregen dat ze dood konden vallen omdat ze het niet eens waren met het beleid.

(Dank Maarten)

Een rondje langs de velden (week 14)

8 april 2014 |  door  |  Foto's

We naderen het einde van het seizoen en dat lijkt voor veel supportersgroepen in Europa het sein om er nog even een schepje bovenop te gooien. Het levert in ieder geval een prachtig rondje langs de velden op deze week!

heerenveenpsv
SC Heerenveen – PSV

kolnbielefeld
FC Köln – Arminia Bielefeld

10253840_554344581347328_1921481017475352123_n
Willem II – FC Dordrecht

gczfcz
Grasshoppers – FC Zürich

braunschweighannover
Eintracht Braunschweig – Hannover’96

rayocelta
Rayo Vallecano – Celta de Vigo

970666_696207597103602_2058326194892540531_n
ADO Den Haag – FC Utrecht

olympiakospaok
Olympiakos – PAOK

guingampmontpellier
Guingamp – Montpellier