We verkopen onze ziel…

22 november 2011 |  door  |  Against Modern Football

… Maar niet aan iedereen!

We hebben al vaker gezegd dat Union Berlin een heerlijke club is en dat bewijzen ze weer eens door met een geweldige reclamecampagne te komen. De club heeft geld nodig om het stadion te verbouwen, maar ze maken duidelijk dat ze dit zonder commerciële inmenging willen doen.

Als onderdeel van de campagne zijn er diverse spots die hier en daar wat kwaad bloed zetten, zo worden onder andere Silvio Berlusconi, Sepp Blatter en Red Bull in de zeik genomen.

(Dank aan Willem!)

copa

Vergane Glorie: Zentralstadion Leipzig

22 november 2011 |  door  |  Vergane Glorie



Hij kneep in mijn rug en toen gaf ik hem maar een beuk”, zegt een gefrustreerde Tscheu la Ling op een koude november avond in 1979 na afloop van DDR-Nederland. De uitspraak van de verdediger, die voor deze actie de rode kaart kreeg, kenmerkte de sfeer. 92.000 Oost-Duitsers steunden de DDR fanatiek en stuwden hun landgenoten op het veld tot grote hoogte. Oranje had in de eerste helft totaal geen antwoord op deze hel en het furieuze spel van de DDR. De DDR kwam al snel op een 2-0 voorsprong, Oranje speelde tegen zichzelf en de rode kaart van Tscheu la Ling kenmerkte eigenlijk de frustratie. Toch kopten de kranten exact 32 jaar geleden over Het Mirakel van Leipzig. Op miraculeuze wijze won Oranje met 2-3 en plaatste zich daarmee voor het EK1980. De plaats van handelen: Het Zentralstadion in Leipzig, dat de mythische bijnaam “Das Stadion der Hunderttausend” had. Lees verder

Sparta blijft van ons

21 november 2011 |  door  |  Filmpjes

Sparta Fanzine In The Winning Mood (ITWM) staat hier op de redactie in de favorieten, niet omdat we Spartanen zijn, maar omdat die jongens eigenlijk altijd de juiste snaar weten te raken. Het onderstaande filmpje met de titel ‘Sparta blijft van ons’ is daar een schitterend voorbeeld van.



(Dank Jaap)

Redactionele noot: mocht je heel erg handig zijn en dit soort filmpjes voor ons willen maken dan ben je van harte welkom in onze mailbox (info@indehekken.nl). Van dit soort dingen kunnen wij geen genoeg krijgen namelijk!

We are football people

21 november 2011 |  door  |  Foto's

We are football people

Foto is gemaakt bij de wedstrijd tussen Fortuna Düsseldorf en 1860 München.

In de Hekken op je megafoon

20 november 2011 |  door  |  Actueel

Niet alleen bij Sporting Lokeren zelf zijn ze lekker bezig, maar ook de supporters van deze heerlijke club snappen het.

De foto’s zijn gisteravond gemaakt bij de wedstrijd tegen Beerschot (1-1). Dat wij ons zeer vereerd voelen moge duidelijk zijn!

Voorbij

20 november 2011 |  door  |  Columns

Beton, roest, prikkeldraad en hekken. Een avond, het licht schijnt over de daken, mannen fietsen door de straten, het is koud, nat en guur. Muziek klinkt door de wijk, af en toe een reclame-uiting tussendoor. Geduldig wachten bij het kassahokje. Een oudere heer trekt je kaartje van een grote rol af, drie meter verderop wordt het hoekje eraf gescheurd door een medesupporter verkleed als steward. Je mag naar binnen.

De geur van koffie en ballen gehakt vermengt zich met de lucht van bier en sigaretten. Een kort gesprek, een biertje, betalen met wat wisselgeld van de wekelijkse boodschappen. Op een rij in een stalen goot of tegen een stenen muurtje pissen, aansluiten bij de tribune, een tweede hoekje verdwijnt. Staand in weer en wind, onoverdekt, genieten van het gemaaide gras, de modderige broeken en de sfeer. Er wordt gezongen, gefloten, gescholden en geschreeuwd. De scheidsrechter is de gebeten hond,  kan met de kritiek omgaan en wuift de spreekkoren met een glimlach weg. Respect daalt neer van de tribunes, de wedstrijd is niet goed, maar amusant.

In de rust kijken naar een jeugdelftal, met beker op het veld, klappen en juichen, trots en ontzag in de ogen van deze kleine mannen als ze voor de harde kern staan, allemaal willen ze ooit in het “eerste” scoren voor dit volle vak. De tweede helft, hetzelfde liedje; modder, sfeer en gemaaid gras. Winnen of verliezen liggen dicht bij elkaar. Bloed, zweet en tranen, alles of niets. Een doelpunt, vlak voor het volk, ontlading als de supporters in de hekken hangen, de spelers hangen met ze mee. Toch drie punten, iedereen blij, zingen na de wedstrijd, het galmt door de wijk. Biertje drinken in een keet, een hok waar spelers ook graag komen, om te ouwehoeren en hun vrienden te zien.

Het is nog niet zo lang geleden, vroeger klinkt eigenlijk veel te ver. De wereld is anders, zomaar ineens, geen waarschuwing vooraf, niemand heeft een idee waarom. Multifunctionele stadions met grachten en zonder hekken. Met verplicht vervoer naar het gesponsorde stadion op een bedrijventerrein, het geregistreerde e-ticket al een maand in huis. Met zijn allen wachten voor een tourniquet tot de barcode gescand kan worden. Zakken leeg, gefouilleerd door een “Bokito” met een “v” op de borst. Slappe frikadellen en een beker cola, de koffie wens je je ergste vijand nog niet toe. Betalen met een pasje, consumptiebonnen of muntjes met onzinnige namen. Zitten onder een straalkachel op de tribune, wachten op de “begintune”, waarna iedereen op commando opstaat en begint te klappen. Eerst nog wat commercials, de wedstrijdbal, de wedstrijddag, de scheidsrechter, alles is gesponsord. De wedstrijd begint, de sfeer is er nog wel gelukkig, al lijkt de beleving bij het publiek minder dan voorheen. Een beslissing van de scheidsrechter zorgt voor rumoer, de stadionspeaker verzoekt een ieder zich te onthouden van spreekkoren, nog voordat deze goed en wel zijn begonnen. Één vak met supporters roert zich gelukkig nog, hier is de beleving nog wel echt aanwezig.

In de rust mascottes op het veld, een spelletje of iets dergelijks speelt zich af op de andere helft. Commercials komen steeds weer voorbij. Nog voor de cola (of nog erger: evenementenbier) is ingeschonken klinkt de “tune” al door de boxen, de spelers komen het veld weer op. Een saaie pot, dat is het zeker, maar de drie punten blijven in de stad. Muziek overstemt de enthousiaste reactie van de supporters na het laatste fluitsignaal. Spelers lopen een verplicht rondje en zwaaien naar het nog aanwezige publiek, voordat ze snel naar huis verdwijnen in hun lease-auto.

GJ

De oude doos: AZ

19 november 2011 |  door  |  De oude doos

De jaren ’90, ze liggen nog zo vers in het geheugen, maar zijn eigenlijk al heel ver weg. Hoe ver weg is duidelijk te zien aan de onderstaande fotoreeks. We spotten zomaar een paar dingen die we vandaag de dag missen: De Hout, staantribunes, hekken (vol met zelfgemaakte doeken) en vrij vervoer.

De Molenaartribune in de Alkmaarderhout

Nog niet zo heel lang geleden kon dit nog gewoon…

Eindhoven uit op een woensdag

Matjes on tour, vrij vervoer naar Breda

In de hekken bij NAC

(Dank aan Robert voor deze trip down memory lane)