Tegenwoordig speelt OFI Kreta in de Tweede Divisie van Griekenland, maar in de jaren ’80 en ’90 was de club aardig succesvol in Griekenland en dat leverde met regelmaat mooie plaatjes op.
Supportersbeleid is een term die veel clubs wel gebruiken, maar waarvan de uitvoering vaak te wensen overlaat. Je zou immers denken dat het beleid gaat over het de supporter zoveel mogelijk naar hun zin maken. De aandacht gaat in de praktijk echter vooral uit naar twee zaken: commercie en veiligheid. Oftewel, hoe verdien ik zoveel mogelijk geld aan de supporters en hoe zorg ik dat ze geen overlast veroorzaken. Daarna wil men nog wel eens denken aan wat de supporter nu eigenlijk wil of wenst. Vaak overigens pas na aandringen van deze zelfde supporters.
Om met de commercie te beginnen. Het lijkt er steeds meer op dat niet de fanatieke supporter die het stadion bezoekt de ‘klant’ van de club is, maar de man of vrouw thuis op de bank. De persoon zonder binding met de club, die het voetbal consumeert i.p.v. beleeft. Tijden werden aangepast om deze mensen het zoveel mogelijk naar hun zin te maken. Dat tijden als 18.45 uur en 12.30 uur heel slecht zijn voor de stadionbezoeker lijkt niet uit te maken. Zolang de consument maar zoveel mogelijk wedstrijden kan zien. Dat er tegenwoordig meer wordt geadverteerd voor Eredivisie Live dan voor een stadionbezoek geeft de denkwijze van de clubs goed weer.
Voor de supporters in het stadion heeft men daarnaast ook nog een hoop commercie in huis. Wat te denken van de klapper. Een puur commercieel ‘product’ dat ook nog eens een belediging is voor de eigen fans. Net of deze geen handen hebben gekregen om te klappen. Supporters vermaak je hier overigens allerminst mee, mocht dit buiten het verdienen van geld, ook nog een reden zijn om de klappers te verspreiden.
Ook is het zo dat bij clubs de ruimtes om spandoeken op te hangen steeds kleiner worden. De hekken waar de spandoeken aan moeten hangen worden behangen met reclameborden. Gebeurt dit niet, dan zijn het vaak hoge reclameborden voor de spandoeken die de spandoeken (deels) onzichtbaar maken. Mits de spandoeken het stadion überhaupt inkomen. Onder het mom van de veiligheid moeten spandoeken en zwaaivlaggen vaak aan bepaalde onzinnige regels voldoen of worden ze gewoonweg geweigerd.
Veiligheid is sowieso een excuus om steeds meer supportersonvriendelijke regels door te voeren. De meeste maatregelen zijn vrijheidsbeperkend en voegen daarnaast weinig toe aan de veiligheid van de supporters. Het zijn vaak hooguit schijnmaatregelen om te laten zien dat men er alles aan heeft gedaan om onrust te voorkomen. Zo blijft een boete van de KNVB of een negatieve beoordeling van de politie/gemeente uit.
Mocht de gemeente overigens wel klagen of er een situatie ontstaan waarbij de club tussen de gemeente en de supporters staat, dan kiest men vaak de kant van de gemeente. De relatie met de gemeente en politie is dus in de ogen van de clubs belangrijker dan de relatie met de fans. Dat de fans de enige reden zijn dat de club bestaat doet daar schijnbaar niets aan af.
Een goed supportersbeleid begint bij het luisteren naar de aanhang. Niet alleen het luisteren is belangrijk, maar nog belangrijker is uitvoering geven aan de ideeën en wensen van de supporters. Niet aankomen met redenen waarom iets niet kan, vaak i.v.m. veiligheid of commercie, maar het beste voor de supporters regelen. Wanneer de clubs bij elke beslissing denken wat de supporters er aan hebben en daar naar handelen, dan kun je pas spreken van een doordacht supportersbeleid.
Harry
Zoals jullie allemaal wel weten won AS Roma gisteren in de Coppa Italia van aartsrivaal Lazio en daarom mogen de Romanisti zich de komende tijd de baas voelen in hun stad. De derby levert altijd prachtige beelden op, maar het hoogtepunt van gisteravond was het clublied van AS Roma dat massaal werd mee gezongen. Kippenvel!
Gespot bij FC Twente – Heracles Almelo.
En zelfs nog eentje vanuit de eigen redactie! (klik voor groter):
“Heeft u het nu ook door – 18:45 uur – de commercie gaat voor.”
(Marnix, dank! )
(Geert-Jan, mooi werk man !)
Sunderland supporter Ross Miller (in Engeland doen ze aan het namen and shamen van boefjes) was afgelopen zondag zo blij met de gelijkmaker van zijn club dat hij in de euforie het veld oprende en Newcastle keeper Steve Harper een zetje gaf. Nu moet je dat natuurlijk niet doen en natuurlijk moet je dan sorry zeggen, maar als we heel eerlijk zijn moeten we waarschijnlijk allemaal bekennen dat we dit allemaal wel eens hebben overwogen.
Het is wel opvallend trouwens dat dit allemaal zo maar kan in het land waar ze de voetbalwet hebben uitgevonden. Blij dat wij er nu ook eentje hebben, dat werkt dus echt!
Mooie (ingescande) plaatjes uit vervlogen tijden doen het altijd goed bij ons. Zie hieronder de O-Side van Anderlecht in vroegere dagen.
