31 Matches: Een maand lang iedere dag voetbal

25 juni 2014 |  door  |  In de Boeken

1267882776

In 31 dagen naar 31 wedstrijden toe. Voor sommige mensen een droom, voor anderen (vaak de vriendin van) een nachtmerrie. Thomas Rensen deed het. Nadat zijn vriendin, volgens de overlevering, eens verzuchtte dat er ook altijd wel ergens een voetbalwedstrijd was, ging Rensen de bewering van zijn vriendin testen in de praktijk.

Het leidde drie jaar geleden al tot prachtige verhalen, filmpjes en foto’s op www.31matches.eu en ook op In de Hekken. Nu is dan ook eindelijk het boek uitgekomen waarin Rensen zijn avontuur uitgebreid beschrijft. Een reis die veel verder gaat dan het bezoeken van wedstrijden. Soms zijn de wedstrijden te nietszeggend om interessant zijn maar dienen deze een groter doel. Het halen van de 31. De bijna heilige 31. Op een uiterst lezenswaardige en vermakelijke manier beschrijft Rensen zijn reis, de wedstrijden en de vele strubbelingen met reisdocumenten en vervoer.

In 31 dagen bezoekt Rensen kriskras in Europa voetbalwedstrijden. Uitsluitend per trein. De ene dag kijkt hij met amper tachtig supporters naar BK Skjold en BGA in de krochten van het Deense voetbal, terwijl hij een dag daarvoor nog met 70.000 anderen (waaronder toevallig ook de recensent van dienst) naar de 2. Bundesliga wedstrijd tussen Hertha BSC en Paderborn 07 keek. Maar net zo gemakkelijk schakelt Rensen weer over op een bekerwedstrijd in Liechtenstein, een wedstrijd tussen Engeland en Spanje onder zeventien, of de Champions League kwartfinale tussen Schalke 04 en Inter.

De ene keer is het boek jaloersmakend, dan weer meelijopwekkend. Uren in de trein zitten voor een wedstrijdje voor twee verdwaalde koeien in de Ardennen. Je moet er maar zin in hebben. Rensen beschrijft het echter allemaal voortreffelijk. Van de, op het oog, meest nietszeggende reizen maakt Rensen boeiende verhalen. Hij spreekt de locals, beschrijft de reis, het stadion, de wedstrijd en eindigt elk hoofdstuk met een korte nabeschouwing.

Bewonderenswaardig is de enorm strakke planning. Elke dag een andere wedstrijd bekijken vergt enorm veel voorbereiding, geduld en stalen zenuwen. Alleen hiervoor al verdient Thomas Rensen enorm veel respect. Zelf bekruipt mij op een wedstrijddag altijd een onrustig gevoel, vooral in het buitenland. Ben ik op tijd? Zijn er tickets? Zijn er geen files, of rijdt het openbaar vervoer op tijd? Rensen moet dit gevoel 31 dagen hebben gehad. Een paar keer de aansluiting op een bepaalde trein missen en de trip ziet er volkomen anders uit. Of een wedstrijd die op het laatste moment toch nog wordt verzet. Of, zoals Rensen overkwam, als je in Milaan je paspoort kwijtraakt…

Rensen beschrijft deze voortdurende onzekerheid treffend. Hij geniet, maar heeft soms een zekere mate van onrust in zijn lichaam. Soms worden wedstrijden omgezet en moet er op het laatste moment een alternatief worden gevonden, er dienen slaapplaatsen te worden gevonden en er moeten, niet geheel onbelangrijk, voetbaltickets worden geregeld. De reis wordt uitgebreid en uiterst boeiend omschreven, waarbij de wedstrijden af en toe op de achtergrond staan.

Verwacht geen boek dat puur het groundhoppen an sich behandelt. 31 Matches is meer dan dat. Het is het avontuur van een voetbalgekke reiziger die tijdens zijn indrukwekkende reis een groundhopper werd. Een aanrader voor iedereen die houdt van reizen, groundhoppen en het snuiven van zo veel mogelijk voetbalcultuur.

31 Matches. Een maand lang iedere dag voetbal – Thomas Rensen
210 pagina’s – verschenen juni 2014
Paperback – € 17,50
Bestel direct via www.31matches.eu

copa

Lang leve het clubvoetbal

23 juni 2014 |  door  |  Actueel

“Moet jij niet in Brazilië zitten?” hoor ik drie maal per dag. Op het schoolplein, in de supermarkt en bij de benzinepomp. “Nee, het WK is niet mijn ding. Ik ga veel liever naar een wedstrijd in pakweg de tweede divisie van Polen of Hongarije, ” zeg ik bijna opgefokt. Vragende blikken onthouden zich wijselijk van een volgende vraag.

Echt, ik heb mijn best gedaan. Omdat mijn zoon het wilde heb ik een WK-pool ingevuld. Ik heb braaf naar de openingsmatch gekeken en samen met mijn gezin gejuicht toen Van Persie zijn zweefgoal maakte.

Maar na 11 dagen FIFA-show ben ik er helemaal klaar mee. Met dat theaterpubliek op de tribunes. Met die vreselijke wave. Met al die berenpakken, indianentooien en ridderkostuums. Zogenaamde supporters die sip kijken als ze 1-0 achter staan, maar vervolgens vrolijk gaan juichen als ze op het videoscherm voorbij komen. Om maar niet te spreken van de maffiose arbitraire praktijken en de censuur…

En dan die oranje-hype. Iedereen die anders zegt “jij altijd met je stomme voetbal,” weet nu precies waar het fout ging in de eerste helft bij de mannen van Van Gaal.

Terwijl half Nederland naar Engeland-Uruguay kijkt, speur ik kwijlend het internet af, op zoek naar de nieuwe competitieschema’s van Bosnië-Herzegovina en Montenegro. Nog een dikke maand en de eerste competities gaan weer van start. Dan is het voetbal weer van de échte supporter.

Lang leve het clubvoetbal!

Pyro op de harde kern van NK Maribor Pyro op de harde kern van NK Maribor

Eu sou Brasileiro, com muito orgulho, com muito amor!

21 juni 2014 |  door  |  Actueel

01456027

Voetballiefhebbers hebben de melodie al dagenlang in hun hoofd. De Brazilianen zingen het tijdens alle wedstrijden van dit WK, zelfs als hun nationale elftal niet speelt. Tekst: “Eu sou Brasileiro, com muito orgulho, com muito amor.” Vertaald: “Ik ben Braziliaans, met grote trots, met liefde.” Het geluid zwelt aan, de tekst wordt een paar keer herhaald, massaal meegezongen en het lied gaat weer als een nachtkaars uit.

Het lied werd eind jaren negentig geïntroduceerd in een reclame voor een biermerk. Sindsdien wordt het gezongen rondom wedstrijden van het Braziliaans elftal. Ook tijdens de Braziliaanse competitie zingen veel clubfans dit lied, al wijzigen ze ‘Brasileiro’ in de clubnaam. Dit WK zullen we er nog lang van mogen genieten, maar laten we hopen dat – als we Brazilië tegenkomen in de achtste finales – wij de Brazilianen voor even stil kunnen krijgen.

Eu sou Holandês, com muito orgulho, com muito amor!

(Foto: Action Images / Pro Shots)

De positieve voetbalcultuur wordt overschaduwd

19 juni 2014 |  door  |  Actueel

Duisternis voor 89 minuten. Niemand raakt je aan, niemand kijkt naar je, niemand denkt zelfs aan je. Totdat iemand zijn hand naar je reikt, hij pakt je beet en hij gooit je een paar meter naar beneden waar je landt op het achterhoofd van de grensrechter. Je zorgt voor het stilleggen van de wedstrijd, 15 minuten later wordt de wedstrijd hervat als de politie ter plaatse is. Een nieuwe rel in het Zweedse voetbal is geboren.

Dit gebeurde tijdens Djurgarden IF – IFK Göteborg in de laatste kraker voor de zomerstop. Nadat fans van Djurgarden met aanstekers en beker bier begonnen te gooien moest er een hele politiemacht tussen de fans en de grensrechter komen staan. Na een half jaar zonder conflicten in de Allsvenskan, konden ze het toch niet laten. Conflicten en hooligans zijn een onderdeel van de Zweedse voetbalcultuur.

2
Fans van Djurgarden tonen zich hier van hun goede kant

Eerder die dag zei Dan Blomberg, voorzitter van DIF fanclub Jarnkaminerna, nog dat zij er alles aan doen om dit te voorkomen. “We hebben problemen met fans die dingen op de grensrechter en tegenstanders gooien. We proberen dit probleem de baas te zijn, maar het is heel moeilijk om net die ene fan te vinden tussen de 20.000 bezoekers.”

Lees verder

Geef me je shirt of…

17 juni 2014 |  door  |  Foto's

Beide verzoeken waren ongetwijfeld kansloos, maar je kunt het altijd vragen natuurlijk! (Irina wie? Klik)

01454854

Foto: Action Images / Pro Shots

Groundhoppen in het kwadraat

16 juni 2014 |  door  |  Groundhopping

Via een In de Hekken volger kregen we foto’s van een wel heel erg bijzondere groundhop binnen. Tijdens een dagtour naar Chernobyl / Pripyat kwam hij terecht in het uitgestorven stadje Pripyat, waar op een slordige twee kilometer van de ontplofte centrale reactor nummer 4 deze prachtige tribune staat die deel uit maakte van het fonkelnieuwe voetbalstadion van Pripyat.

Vandaag de dag herinnert alleen een lichtmast en een tribune aan wat iets wat drie dagen na de ramp open had moeten gaan. Je kunt met veel verbeelding nog iets van de asfalt sintelbaan zien.

Het staat niet ver van de beroemde draaimolen en de botsauto’s die iedereen kent. De straling varieert er van twee tot drie microSievert per uur, niet meteen gevaarlijk, maar na een jaar heb je genoeg straling gehad om voor de rest van je leven geen röntgenfoto meer te mogen krijgen.

Stunt van Utrechtse vrienden: Pirlo-selfie

15 juni 2014 |  door  |  Actueel

Italië speelde gisteren tegen Engeland en een paar jongens uit Utrecht zullen met veel plezier voor de buis hebben gezeten.

Stel: je gaat op schoolreisje naar Florence waar de azzuri zich klaarmaakten voor het WK. Wat je dan doet als Nederlandse scholier? Juist, dan ga je even langs bij het trainingsveld. Je ziet een gebouw en daar loop je doodleuk naar binnen. Je stelt jezelf voor als ‘Dutch Press’. Je laat je perskaart zien, die je thuis in elkaar hebt geknutseld. Zodra je toestemming krijgt van de nerveuze beveiligers, kan het feest beginnen.

IMG-20140614-WA0020

IMG-20140614-WA0025

IMG-20140614-WA0018