Archief van auteur
Na de FIFA is ook voetbalbond UEFA de schaamte voorbij. Waar de FIFA de WK’s voor 2018 en 2022 verkocht aan respectievelijk Rusland en Qatar heeft de UEFA gistermiddag bekendgemaakt het EK van 2020 door heel Europa te laten spelen. Hiermee viert de bond haar 60-jarig bestaan, maar vooral wordt er met deze opzet weer een flinke bom duiten binnengeharkt door Platini en de zijnen. Verliezer is, zoals wel vaker, de supporter.
In 2016 wordt het Europees Kampioenschap al gespeeld met maar liefst 24 landen. Half Europa is dus present, waardoor er pas enige spanning en spelniveau zal zijn tegen de tijd dat de kwartfinales beginnen. Tegen die tijd heeft de UEFA echter wel al miljoenen aan extra (tv-)inkomsten binnen, omdat het EK nu in 24 in plaats van 16 landen met belangstelling gevolgd wordt. Eerdere EK’s op één plek leverden de UEFA kennelijk niet genoeg op, waardoor elk land voor 2020 één of meerdere wedstrijden van het EK onderdak mag bieden.
Peperdure rondreis door Europa
In de poulefase zou je dus binnen een week in Moskou, Rome en Berlijn kunnen spelen. Daarna volgt bijvoorbeeld een achtste finale in Parijs, een kwartfinale in Zagreb en een halve finale in Madrid, om ten slotte door te vliegen naar Londen voor de finale. Een vermoeiende, vervuilende en bovenal onnodige rondreis door Europa voor spelers, pers en supporters. Supporters zullen het zich praktisch en financieel niet kunnen veroorloven om de hele maand juni kriskras door Europa te reizen, waardoor het aantal supporters van de spelende landen in het stadion veel lager zal liggen dan normaal. Hun plaats wordt ingenomen door lokale voetballiefhebbers. Van een toernooisfeer in de stad of een voetbalsfeer in het stadion zal dus nauwelijks sprake zijn. Thuiswedstrijden zullen omwille van de neutraliteit waarschijnlijk vermeden worden, dus zal er voor iedere wedstrijd sowieso (ver) gereisd moeten worden.
Het EK, ooit een belangrijk toernooi dat in het organiserende land wekenlang voor een gezellige voetbalsfeer zorgde, zal in 2020 worden gedevalueerd tot een haastige Europa League met matige wedstrijden op neutraal en daarmee sfeerloos terrein. Spelers die de finale spelen hebben meer uren gereisd van gevoetbald, terwijl supporters een paar dagen van tevoren peperdure vluchten moeten boeken als hun een land een ronde verder komt. Hilarisch is de uitleg van de UEFA: ”Steeds meer landen dromen van de organisatie, maar dat wordt steeds moeilijker,” zegt secretaris-generaal Gianni Infantino. ”De eisen liggen steeds hoger en de economische situatie maakt het niet eenvoudig.” Drie keer raden wie de eisen stelt en er vervolgens met alle winst vandoor gaat, terwijl iedere poging tot geld verdienen wordt verboden om de UEFA-partners te beschermen. Ook door de uitbreiding van 16 naar 24 teams wordt de organisatie er niet gemakkelijker op.
Spookstadions in Portugal
Opvallend genoeg heeft niemand de UEFA gedwarsboomd in haar plan om het EK te devalueren. Waarschijnlijk zien ook de nationale bonden vooral eurotekens in hun ogen, en hopen ze met hun land een stukje van de taart te kunnen krijgen. Alleen Turkije heeft tegen het plan gestemd. Niet omdat het uitholling van het fenomeen EK vreest, maar omdat het in 2020 graag zelf het toernooi had georganiseerd.
Voordelen van de Champions League-achtige opzet zijn er toch ook. Het organiserende land hoeft zich niet in de schulden te steken om peperdure stadions te bouwen waar nadien niemand meer op zit te wachten. In Portugal spelen clubs als Beira-Mar (Aveiro), SC Braga en Académica Coimbra sinds 2004 bijvoorbeeld in veel te grote en daardoor sfeerloze stadions. Ook zou het EK 2020 misschien kleinere landen de kans bieden een EK binnen de landsgrenzen te organiseren, al verklaarde de UEFA eerder al dat de gastlanden waarschijnlijk de beste landen zullen zijn. Hierdoor vallen landen als Finland of Tsjechië sowieso buiten de boot en krijgen we wedstrijden in de steden en stadions die iedereen al kent.
EK ook in Nederland
De KNVB stelde zich gisteren ook al direct kandidaat, want de bond zou graag een paar EK-wedstrijden naar Amsterdam óf Rotterdam halen, waarbij in het laatste geval natuurlijk wel even een nieuw stadion wordt verwacht. Ervan uitgaande dat de hoogstgeplaatste landen zich zullen kwalificeren zullen naast Amsterdam waarschijnlijk Berlijn, Madrid, Lissabon, Rome, Londen, Amsterdam, Moskou, Zagreb, Athene, Basel, Parijs en Brussel in aanmerking komen om wedstrijden te organiseren. Meer duidelijkheid hierover volgt in het voorjaar van 2013, waarna begin 2014 speelsteden zullen worden aangewezen. Poules zouden bijvoorbeeld in één regio kunnen worden gespeeld, waardoor er in de poulefase niet veel gereisd hoeft te worden. Ook de halve finales en de finale zijn naar verwachting bij elkaar in de buurt. Het EK in meerdere landen is een eenmalig geintje van de UEFA. In 2024 zal het EK gewoon weer op één plek gehouden worden.
Matthijs
Support Your Local is zijn motto. Kwam in 1997 op 8-jarige leeftijd op de lokroep van de lichtmasten en het gejuich uit de Alkmaarderhout af, dat tot in zijn woonplaats Heiloo te zien en te horen was. Sindsdien uitgegroeid tot fanatiek supporter van AZ, zowel uit als thuis. Tegen het moderne voetbal is een ander motto. Strijdt o.a. via Supportersbeweging Victoria Alkmaar voor de rechten van supporters en het behoud van de supporterscultuur. Buiten het voetbal student sociale geografie in Utrecht.
Morgen staat in de veelbesproken Kuip de Klassieker tegen aartsrivaal Ajax op het programma. Inmiddels is het traditie dat de trainingen hieraan voorafgaand in zowel Amsterdam als Rotterdam massaal bezocht worden. Ook dit jaar leverde het weer mooie plaatjes op, ondanks dat Feyenoord de training opeens van Varkenoord naar De Kuip verplaatste om te proberen om tegen alle afspraken in zoveel mogelijk fakkels van supporters af te pakken. Dit soort lage streken van clubs zien we de laatste tijd helaas maar al te vaak, maar gelukkig waren ook in De Kuip de supporters uiteindelijk de winnaar.
Als morgen op het onzalige tijdstip van 12:30 uur wordt afgetrapt in Rotterdam zijn vakken G en GG in De Kuip vakken als alle anderen. Inmiddels zijn we er bijna aan gewend geraakt dat uitsupporters niet meer welkom zijn bij De Klassieker. Ook bij andere wedstrijden wordt steeds vaker en gemakkelijker een uitsupportersverbod opgelegd. Sommigen zijn zelfs gaan geloven dat het echt niet meer mogelijk is om beladen wedstrijden mét uitsupporters te spelen, zoals clubs en gemeenten ons graag willen doen geloven. Daarom misschien maar eens terug naar 17 april 2005, een editie van de Klassieker die vooral de meegereisde Ajax-supporters in het geheugen gegrift staat en de aanloop vormde naar het inmiddels al jaren gangbare uitsupportersverbod.
Feyenoord-Ajax, 17 april 2005
Door allerlei communicatiefouten tussen de politie en de NS staat er vlak voor De Kuip een wissel verkeerd die ervoor zorgt dat de eerste Ajax-trein stil komt te staan bij station Rotterdam Zuid, nauwelijks een kilometer verwijderd van De Kuip. De reis langs door de ME leeg gehouden Rotterdamse perrons was tot dan toe rustig verlopen, maar nu steeds meer Feyenoorders de ongebruikelijk lang stilstaande trein ontdekken ketsen toch opeens talloze stenen en flessen tegen en door de ramen van de trein. De Ajacieden kunnen geen kant op, en beginnen het treininterieur te slopen op zoek naar munitie om terug te kunnen gooien. Op Radio 1 is ondertussen te horen dat ‘in Rotterdam ernstige ongeregeldheden zijn uitgebroken toen Amsterdamse supporters het treinstel dat hen naar De Kuip vervoerde volledig vernielden’. De essentiële toevoeging dat dit dus pas gebeurt nadat de trein stil komt te staan ontbreekt in de verslaggeving.
De tweede trein is in afwachting van de eerste trein stil komen te staan in een weiland bij Nieuwerkerk aan den IJssel. Burgemeester Opstelten besluit de wedstrijd 15 minuten uit te stellen vanwege de problemen. Bij het stadion worden de Feyenoorders door de ME langzaam weggedreven van het spoor, en even later begint de Ajax-trein zowaar weer te rijden. 800 opgeladen Ajacieden vullen het perron en zetten koers naar het uitvak, maar worden in de bufferzone tussen het station en stadion tegengehouden door de ME.
De tweede trein die stilstaat in het weiland begint langzaam te rijden. Terug, naar Amsterdam. Burgemeester Opstelten heeft alle Ajax-supporters de toegang tot De Kuip geweigerd. Dit nieuws dringt ook langzaam door tot de 800 supporters die vlak buiten het uitvak in de brandende zon staan te wachten tot ze naar binnen mogen. Ze moeten hier blijven, terwijl de politie ondertussen een poging doet bussen of een nieuwe trein te regelen voor de terugreis. Zonder eten, drinken en wc maar mét radio’s wordt de wedstrijd gevolgd. De 1-0 is niet te missen, de 1-1 was zonder radio niet duidelijk geweest. Vlak na de 2-1, tien minuten voor tijd, komen er eindelijk vier stadsbussen naar het uitvak rijden. De ongelooflijk comeback van Ajax wordt gevierd op de Ring Rotterdam.
Blunders van Opstelten
Voor zo’n 300 Ajacieden kon ook na ruim twee uur nog geen vervoer worden geregeld. Zij staan na afloop van de wedstrijd nog altijd bij het uitvak, terwijl de toorn van een woedend leegstromende Kuip hen opwacht. De ME heeft de grootste moeite om de menigte weg te houden van het uitvak met feestende Ajacieden. Burgemeester Opstelten spreekt na afloop zijn afschuw uit over de rellen en zegt de daders hard te willen straffen. Hij kondigt een omvangrijk onderzoek aan dat moet uitwijzen wie hiervoor zullen moeten bloeden. Ook de berichtgeving van de media laat weinig ruimte voor nuance. Het onderzoek komt er, en wijst uit dat de problemen vooral te wijten waren aan fouten in de gebrekkige organisatie, slechte communicatie en voorbarige beslissingen van de burgemeester. Van Opstelten is nooit meer iets vernomen over die bewuste Klassieker in 2005. Wel is de VVD’er nog altijd een voorvechter van strengere regels en verdere inperking van de rechten en privacy van burgers, behalve natuurlijk als het VVD-vriendjes betreft.
Bij de volgende Klassieker op 5 februari 2006 wil Opstelten zich bewijzen en verliest hij de proportionaliteit van de maatregelen helemaal uit het oog. Als de sfeer na afloop enigszins grimmig wordt, wil de politie een viaduct vrij maken om de Ajax-supporters weg te voeren. De supporters die hier staan worden allemaal opgepakt, volgens de politie omdat ze niet gehoorzaamden weg te gaan. Geen van de supporters heeft echter een bevel hiertoe gehoord. De in totaal 800 supporters, waaronder vrouwen, kinderen en bejaarden, zitten urenlang te wachten op straat of in bussen, de handen afgekneld met plastic strips en zonder eten, drinken of wc. De Ombudsman veegt twee jaar later de vloer aan met de handelswijze van de politie, maar de arrogante Opstelten weigert zijn excuses aan te bieden. Hij is nog altijd van mening dat met het oppakken van 800 willekeurige supporters goed gehandeld is, ‘omdat er anders zeker rellen waren uitgebroken’. Wel geeft hij toe ‘lessen te trekken’ uit de kritiek over de barbaarse omstandigheden waarin de supporters werden opgevangen.
Ooit weer uitsupporters?
Ondertussen wordt morgen alweer de vierde Feyenoord-Ajax zonder uitpubliek gespeeld, terwijl de schuld van de ongeregeldheden in de afgelopen jaren toch voor een groot deel bij de autoriteiten zélf ligt. In het geval van Opstelten is het helemaal ironisch, omdat de falende bestuurder nog altijd op kruistocht is tegen voetbalsupporters. Inmiddels schijnen Ajax en Feyenoord weer te praten over de mogelijkheid om weer supporters toe te laten bij de onderlinge wedstrijden. Het is de vraag of men deze optie serieus wil bespreken. Het is natuurlijk wel lekker makkelijk, zo zonder uitsupporters. Hopelijk kunnen de autoriteiten ook eens kritisch naar hun eigen optreden kijken, in plaats van altijd direct naar de supporters te wijzen. Natuurlijk zijn de supporters schuldig aan de rellen die de Klassiekers in het verleden hebben omgeven, maar vaak ging het ook gewoon goed bij wedstrijden waar beide supportersgroepen aanwezig waren. Mocht er binnenkort weer een Klassieker met uitsupporters komen zal de spanning groot zijn, mede door de door de autoriteiten ingestelde jaren zonder uitsupporters. Toch ligt hier dan een grote verantwoordelijkheid voor de supportersgroepen zelf om te laten zien dat de Klassieker met uitsupporters gespeeld moet en kán worden.
De reconstructie van 17 april 2005 en 5 februari 2006 is gemaakt op basis van de verhalen van Gogme United, Menno Pot en Lunatics News.
Matthijs
Support Your Local is zijn motto. Kwam in 1997 op 8-jarige leeftijd op de lokroep van de lichtmasten en het gejuich uit de Alkmaarderhout af, dat tot in zijn woonplaats Heiloo te zien en te horen was. Sindsdien uitgegroeid tot fanatiek supporter van AZ, zowel uit als thuis. Tegen het moderne voetbal is een ander motto. Strijdt o.a. via Supportersbeweging Victoria Alkmaar voor de rechten van supporters en het behoud van de supporterscultuur. Buiten het voetbal student sociale geografie in Utrecht.
Afgelopen vrijdag werd tijdens het Amsterdam Dance Event het boek Dressers gepresenteerd. In de Hekken was erbij op deze doordeweekse middag, samen met dressers van onder andere Ajax, Feyenoord, Den Haag, Utrecht, PSV, Almere, Oss en AZ.
De mensen die in de loop van de middag binnendruppelen om een een boek te scoren behoren overduidelijk tot de doelgroep; van de gekleurde Adidas-trainers tot de Connoisseur-parka’s of CP Company-jacks is tot in detail over de outfit nagedacht. Degenen die deze subcultuur – inmiddels wijdverspreid over de hele UK en grote delen van Europa – in gang zetten zijn minder ‘dressed’ dan de meeste bezoekers: een Ralph Lauren-polo en een paar doorsnee Nike-trainers volstaan. ‘Ik moet hier zo veel lopen en we gaan vanavond ook weer stappen, dus qua schoenen heb ik het nu even praktisch aangepakt,’ verontschuldigt Ricky zich.
Motherwell Saturday Service
Ricky Magowan is supporter van Motherwell en één van de jongens die in de jaren ’80 deel uitmaakte van de Saturday Service. De inmiddels bijna 50-jarige Magowan is hoofdauteur van het boek. DreSSers – met de SS die verwijst naar Saturday Service, ‘not to nazi’s’ – beschrijft de opkomst van de casualcultuur in Schotland in het begin van jaren ’80 vanuit het perspectief van Motherwell. In Motherwell noemen ze zich geen casual maar dresser, om aan te geven dat de kleding een belangrijke rol speelt naast voetbal en muziek.
Motherwell FC is een kleine club uit een stadje met slechts 30.000 inwoners onder de rook van Glasgow. Toch was het Motherwell dat een bepalende rol speelde in de opkomst van de dresserscultuur in Schotland, Engeland en daarmee later ook in de rest van Europa. Waar de politie zich rond wedstrijden op skinheads concentreerde, gingen steeds meer jongeren zich heel anders kleden om buiten het zicht van de politie te kunnen reizen en supporters van andere clubs te kunnen treffen voor een confrontatie. In de groep dressers verenigden zich rond wedstrijden van Motherwell FC verschillende kleinere groepen mods, punks en rude boys tot één firm van ruim 100 man, veelal bestaande uit jongeren. Door de smetteloze kleding en de relatief kleinschalige, hechte groep groeide Motherwell uit tot een gerespecteerde mob die bijna overal kon rekenen op forse tegenstand van clubs die zich tegen deze top boys wilden bewijzen.
Bank Holiday naar Blackpool
Naast voetbal is ook het uitgaansleven en de opkomst van de elektronische muziek met raves en het gebruik van xtc en acid/LSD een essentieel onderdeel van de cultuur van de dressers uit de jaren ’80. Het voetbal bleef ook hier een rol spelen. Bij grote feesten, Bank Holidays naar Blackpool of Brighton of zelfs vakanties naar Ibiza of Mallorca kwam het ook regelmatig tot confrontaties tussen verschillende supportersgroepen. Ook deze aspecten komen ruimschoots aan bod in het boek.
Dressers is opgedeeld in drie delen: voetbal, kleding en uitgaan. Het eerste deel is veruit het grootst. Na een introductie over het ontstaan van de dressers in Motherwell worden per jaar de mooiste verhalen verteld en geïllustreerd met foto’s en krantenknipsels: Van Aberdeen-thuis in 1983 via Hamilton-away in 1997 en de Battle of Glasgow in 2003 tot Hibs-home in 2011. Vervolgens volgen pagina’s vol kleding van merken als Stone Island, Barbour, Lyle & Scott en uiteraard de trainers van Adidas. Tot slot komen verhalen en foto’s van de vakanties van de Saturday Service en het nachtleven in Motherwell in Glasgow aan bod, compleet met quotes van betrokkenen en interviews met dj’s als Carl Cox. Het maakt het bijna 300 pagina’s dikke boek, rijk geïllustreerd met unieke foto’s, tot een prachtig document van een fascinerende subcultuur die ook anno 2012 nog altijd in veel Europese stadions te zien is.
Win een gratis exemplaar van Dressers!
Via de Facebook-pagina van In de Hekken verloten we een gesigneerd exemplaar van Dressers! ‘Like’ ons op Facebook door hieronder te klikken en maak kans op dit boek!
Niet gewonnen? Geen nood! Dressers is verkrijgbaar in diverse winkels in Schotland en Engeland, en in Nederland waarschijnlijk binnenkort bij COPA Football in Amsterdam. Het boek is ook online te bestellen via de website. Verkoopadressen en meer informatie is te vinden op de Facebook-pagina van Dressers.
Matthijs
Support Your Local is zijn motto. Kwam in 1997 op 8-jarige leeftijd op de lokroep van de lichtmasten en het gejuich uit de Alkmaarderhout af, dat tot in zijn woonplaats Heiloo te zien en te horen was. Sindsdien uitgegroeid tot fanatiek supporter van AZ, zowel uit als thuis. Tegen het moderne voetbal is een ander motto. Strijdt o.a. via Supportersbeweging Victoria Alkmaar voor de rechten van supporters en het behoud van de supporterscultuur. Buiten het voetbal student sociale geografie in Utrecht.
Waar een nieuw stadion even verderop in Rotterdam-Zuid op z’n minst omstreden is, blijkt Dordrecht minder verdeeld te zijn: een nieuw stadion moet er komen, en wel zo snel mogelijk. Zonder nieuw stadion zal er binnenkort geen FC Dordrecht meer zijn, vreest de club. De bouw van een nieuw stadion wordt echter tegengehouden door de gemeente. Reden voor de supporters om in actie te komen en de gemeente ervan te overtuigen dat het vijf voor twaalf is voor de Schapenkoppen.
De Krommedijk is een geweldig stadion voor romantici. Hoge hekken om in te hangen, houten tribunes en krakkemikkige plees. In Dordrecht hebben ze inmiddels wel genoeg van die romantiek, die natuurlijk ook een keerzijde heeft. In het huidige stadion wordt te weinig verdiend om de club op lange termijn overeind te houden. Er is geen kantine voor supporters en geen ruimte voor de businessclub, terwijl ook de tribunes van ellende aan elkaar hangen. Veel mensen blijven daardoor thuis, ondanks de goede sportieve prestaties van dit moment die toch nog gemiddeld 2.500 supporters naar de Krommedijk lokken. Met een nieuw stadion met 6.000 plaatsen hoopt de club gemiddeld 4.000 toeschouwers te trekken.
Renovatie van het huidige stadion is vanwege de kosten geen optie. Bovendien is de grond van de gemeente, waardoor de club geen hypotheek kan krijgen voor een verbouwing. Diverse bouwplannen voor een nieuw stadion werden door de gemeente om uiteenlopende redenen afgewezen, ondanks dat het de gemeente weinig tot niets hoeft te kosten. FC Dordrecht denkt inmiddels zelfs al aan een nieuw stadion in een naburige gemeente als Zwijndrecht of Papendrecht, maar blijft uiteraard het liefst gewoon in de stad. Daarom zijn de supporters nu in het geweer gekomen om de gemeente te overtuigen de stadionplannen goed te keuren, want anders zou een belangrijk uithangbord van Dordrecht en de Drechtsteden wel eens kunnen verdwijnen.
Sinds vorige week zijn supporters de wijken in gegaan om handtekeningen op te halen. Ook online kan een petitie worden getekend. Momenteel zijn al ruim 7000 handtekeningen verzameld. De regionale derby van afgelopen vrijdag tegen Excelsior trok maar liefst 4000 supporters, een teken dat de club leeft in de stad. Ook de politiek is wakker geschud. De oppositiepartijen hebben hun kans gegrepen en zich achter Red Onze Club geschaard. In een open brief aan de supporters zeggen ook zij weinig te snappen van de negatieve houding van de gemeente, die op alle slakken zout legt en geen enkele moeite doet om mee te denken over een haalbare oplossing.
Op vrijdag 2 november lopen de supporters van FC Dordrecht in een protestmars van het stadhuis naar het stadion, waar ze de handtekeningen aan zullen bieden aan de aanwezige wethouder.
Meer informatie over de actie Red Onze Club vind je op hun Facebook-pagina en hun Twitter-account. De online petitie tekenen kan HIER.
Matthijs
Support Your Local is zijn motto. Kwam in 1997 op 8-jarige leeftijd op de lokroep van de lichtmasten en het gejuich uit de Alkmaarderhout af, dat tot in zijn woonplaats Heiloo te zien en te horen was. Sindsdien uitgegroeid tot fanatiek supporter van AZ, zowel uit als thuis. Tegen het moderne voetbal is een ander motto. Strijdt o.a. via Supportersbeweging Victoria Alkmaar voor de rechten van supporters en het behoud van de supporterscultuur. Buiten het voetbal student sociale geografie in Utrecht.
Ruim 1500 supporters van tientallen clubs uit Frankrijk zijn afgelopen zaterdag in Montpellier de straat op gegaan om te protesteren tegen de toenemende repressie van voetbalsupporters door met name de politie. Directe aanleiding voor de demonstratie is een incident rond Montpellier-Saint Etienne op 21 september, waarbij Montpellier-supporter Casti door een soort rubberen kogel (‘flash ball’) van de politie werd geraakt terwijl hij een biertje stond te drinken voor een café. De kogel was bedoeld als paardenmiddel voor een relletje vlakbij, maar maakte de onschuldige Montpellier-supporter aan één oog blind voor de rest van zijn leven. De slogan van zaterdag is dan ook ‘Justice pour Casti’ en meer algemeen ‘Liberté pour les Ultras’. De ‘flash ball’ is omstreden in Frankrijk, omdat deze ook buiten het voetbal al heeft geleid tot gewonden en zelfs doden.
In Montpellier komen zaterdag bijna alle relevante Franse supportersgroepen samen, plus supportersgroepen uit Zwitserland (Sion) en Italië (Brescia). Hoofdpunt van de demonstratie is – naast de repressie – en onaantastbaarheid van de politie, die zelfs bij grote fouten als bij Casti niet ter verantwoording wordt geroepen, laat staan gestraft. Ook de stadionverboden die steeds gemakkelijker worden opgelegd vormen het doelwit van de demonstratie. Kleine en grote groepen uit het hele land zijn naar het zuidelijke Montpellier gereisd, soms met tien man, soms met 200 man. De demonstratie voert de supportersgroepen dwars door het centrum van Montpellier, met allerlei verkeersopstoppingen tot gevolg, en eindigt uiteindelijk op het Place de l’Europe waar ten overstaan van diverse media een lijst met eisen wordt overhandigd aan de autoriteiten.
De groepen die zich lieten zien voor een zaak die alle supporters in Europa aangaat:
Butte Paillade en Armata Ultras (Montpellier)
Red Tigers (Lens)
Brigade 26 (Valence)
Indians Toulouse
Red Kaos (Grenoble)
Malherbe Normandy Kop (Caen)
Magic Fans en Green Angels (Saint-Etienne)
Ultramarines (Bordeaux)
Brigade Loire (Nantes)
Armada Rumpetata Nissarda (Nice)
Urban Devils en Kop Banlieue (Créteil)
Liberté Pour les Abonnés (Paris)
Saturday FC (Nancy)
Virage Sud Lyon
Joyriders Sochaux
Lingon’s Boys Dijon
Rouen Fans
Brigada 74 (Evian)
Ultras Auxerre
Merlus Ultras (Lorient)
Ultras Clermont (Clermont-Ferrand)
Commando Ultra ’84 (Marseille)
Ultras Sion
Brescia 1911 Curva Nord
Armata Ultras, de groep van Montpellier waar Casti deel van uitmaakt. ‘Ultras verenigd, voor onze rechten’
Meer foto’s van de demonstratie en alle groepen zijn HIER te zien.
Matthijs
Support Your Local is zijn motto. Kwam in 1997 op 8-jarige leeftijd op de lokroep van de lichtmasten en het gejuich uit de Alkmaarderhout af, dat tot in zijn woonplaats Heiloo te zien en te horen was. Sindsdien uitgegroeid tot fanatiek supporter van AZ, zowel uit als thuis. Tegen het moderne voetbal is een ander motto. Strijdt o.a. via Supportersbeweging Victoria Alkmaar voor de rechten van supporters en het behoud van de supporterscultuur. Buiten het voetbal student sociale geografie in Utrecht.
Op 15 april 1989 komen 96 Liverpool-supporters om op de tribunes van het Hillsborough-stadion van Sheffield Wednesday, tijdens de FA Cup-halve finale tussen Liverpool en Nottingham Forest. De volgende 23 jaar strijden nabestaanden en supporters voor ‘Justice for the 96′ omdat nooit echt duidelijk wordt wat er precies gebeurd is, en waarom. Met de vrijgave van ruim 4000 documenten is vandaag eindelijk duidelijk geworden wat zich die dag precies heeft afgespeeld.
Waar de families en nabestaanden 23 jaar lang voor hebben gestreden komt nu boven water: Niet de supporters, maar de autoriteiten zijn als enige schuldig aan de grootste ramp in de historie van het Europese voetbal. Eindelijk heeft premier David Cameron namens de autoriteiten schuld bekend en zijn excuses aangeboden aan de nabestaanden. ”On behalf of the Government, I am profoundly sorry. Today’s report is black and white. Liverpool FC fans were not to blame.”
De onthullingen die vandaag naar buiten komen over de ramp zijn nog schokkender dan menigeen verwacht had. De politie is niet alleen schuldig aan de ramp, ze heeft de ramp toen deze zich eenmaal voltrok nog veel erger gemaakt en heeft daarna geprobeerd de supporters de schuld te geven. ”The Hillsborough families suffered a double injustice: What was done to them, then the denigration of the victims by the police,” zei David Cameron vandaag. Ook Sheffield Wednesday bood eindelijk haar excuses aan.
Bouwvallig stadion
In Sheffield ging het aan het begin van de wedstrijd helemaal mis op de stampvolle Leppings Lane End. Er waren onvoldoende ingangen geopend, waardoor het bij de open ingangen veel te druk was. Zeker toen de wedstrijd op het punt van beginnen stond en veel mensen nog buiten waren ontstond chaos. Op de tribune volgde hetzelfde probleem, omdat iedereen uitkwam op het hetzelfde stukje tribune. Bovendien was de capaciteit van de tribune fors overschat, waardoor er veel meer mensen naar binnen kwamen dan daadwerkelijk zouden passen. De staantribune was daarnaast zo oud en slecht onderhouden dat er nauwelijks ‘crush barriers’ stonden, en de barriers die er stonden verkeerden in zeer slechte staat. Iedereen werd dus naar voren gedrukt, waar door hekken en muren geen ontsnapping mogelijk was.
De politie en de club hebben deze oorzaken echter jarenlang ontkend. Toen de scheidsrechter de wedstrijd om 15:06 uur stillegde en duidelijk werd dat zich in het Liverpool-vak een ramp voltrok, maakte de politie alles nog veel erger. Medisch personeel, 80 man sterk, dat te hulp wilde schieten werd door de politie tegengehouden. Ook ambulances konden gewonde supporters niet bereiken omdat ze werden tegengehouden door de politie. Supporters die zelf de helpende hand toestaken door bijvoorbeeld reclameborden als brancard te gebruiken om gewonden af te voeren werden door agenten geslagen. Om 15:15 uur werden 96 supporters doodverklaard, maar 59 van hen waren op dat moment nog in leven en hadden dus nog gered kunnen worden. 28 supporters ”did not have obstruction of blood circulation and 31 had evidence of heart and lungs continuing to function after the crush.”
Alcoholtest bij lijken
Na afloop gaf de politie de schuld aan de supporters. Een dronken menigte, deels zonder kaarten, zou expres laat naar het stadion zijn gekomen en zou hiermee voor de uiteindelijk dodelijke chaos hebben gezorgd. Volgens de politie zouden supporters ook spullen hebben gejat van overleden en gewonde supporters in het vak. Om deze versie geloofwaardig te maken nam de politie bloed af bij de lijken om te controleren of er alcohol in het bloed zat. Zelfs kinderen werden hierop gecontroleerd. Ook werd van alle slachtoffers nagetrokken of ze een strafblad hadden. De documenten van vandaag laten zien dat er voor al deze claims geen enkel bewijs was en is, en dat de drukte zo kort voor de wedstrijd alleen maar veroorzaakt is door het openstellen van slechts één ingang voor de tribune en het verkopen van te veel kaarten.
In het vervolg van het onderzoek heeft de politie 116 van de 164 getuigenverklaringen gewijzigd of verwijderd omdat deze niet strookten met het plan van de politie om de schuld in de schoenen te schuiven van de supporters. Beelden van een beveiligingscamera in Leppings Lane, met zicht op de ingang van de tribune, werden door de politie vernietigd. Bovendien werd de media ingeschakeld om het offensief op de supporters te richten. The Sun kopte daags na de ramp dat de supporters zich als beesten gedroegen, waarna de krant uiteraard in Liverpool niet meer werd verkocht (zie onder). Kelvin MacKenzie, toenmalig hoofdredacteur, verklaarde in 2006 nog absoluut geen spijt te hebben van de berichtgeving ‘because we told the truth’.
Staantribunes
”De verwoede pogingen van de politie om de supporters de schuld te geven zijn onverdedigbaar,” zei Cameron vandaag. De politie in South Yorkshire, de autoriteiten en de media hebben gelogen, zaken verzwegen en verzonnen en onderzoeken gedwarsboomd. De families die 23 jaar hebben gestreden voor erkenning hebben hun doel bereikt, al blijft de dood van 96 onschuldige supporters hen voor altijd achtervolgen. De onthullingen van vandaag maken de dood van de 96 supporters eigenlijk alleen maar frustrerender omdat ze gemakkelijk te voorkomen waren geweest.
Het voetbal is na Hillsborough onherkenbaar veranderd, met onder meer de verdwijning van de terraces die vooral in Engeland voor een cultuuromslag hebben gezorgd. Naar nu definitief blijkt is de ramp niet te wijten geweest aan de staantribune op zich, als wel aan de gebrekkige staat waarin deze verkeerde en het totale gebrek aan organisatie van de club en de politie. De uitkomsten van vandaag zullen wellicht als argument kunnen worden gebruikt om staantribunes in de hoogste divisies van Engeland te laten terugkeren.
De aandacht in Engeland gaat vandaag echter nog compleet uit naar Liverpool, waar de Liverpudlians mede door Hillsborough zo’n verschrikkelijke hekel aan de overheid hebben. Om 3:06pm plaatselijke tijd staat de stad Liverpool vandaag twee minuten stil bij de 96 supporters die door schandalige fouten van de autoriteiten om het leven kwamen. De klokken van Liverpool Town Hall en Parish Church zullen 96 keer luiden. Alle vlaggen in de stad hangen halfstok. De wedstrijd van AFC Liverpool, een door supporters opgericht alternatief voor de onbetaalbare Premier League-club, is komende zaterdag afgelast.
Documenten
Alle documenten die vandaag zijn geopenbaard zijn hier te lezen.
Matthijs
Support Your Local is zijn motto. Kwam in 1997 op 8-jarige leeftijd op de lokroep van de lichtmasten en het gejuich uit de Alkmaarderhout af, dat tot in zijn woonplaats Heiloo te zien en te horen was. Sindsdien uitgegroeid tot fanatiek supporter van AZ, zowel uit als thuis. Tegen het moderne voetbal is een ander motto. Strijdt o.a. via Supportersbeweging Victoria Alkmaar voor de rechten van supporters en het behoud van de supporterscultuur. Buiten het voetbal student sociale geografie in Utrecht.
De afgelopen week is er weer een lekkere hetze tegen de voetbalfan gevoerd. Als we de cijfers van het CIV mogen geloven vinden wekelijks talloze incidenten plaats rondom voetbalwedstrijden. Reden voor enkele kranten, zoals het AD en De Telegraaf, om er zelfs van te maken dat ‘hooligans er elk duel op los slaan’. Ook radiostations zoals Q Music en Radio 538 deden ongegeneerd mee aan de stemmingmakerij. Het tegengeluid dat onder andere via In de Hekken, talloze supporterssites, de KNVB en diverse clubs naar buiten kwam kon de publicitaire schade voor ‘de voetbalsupporter’ maar gedeeltelijk repareren.
Het zijn echter niet alleen de media en het CIV die de zaken zwaarder maken dan ze zijn, ook enkele politici laten zien dat holle retoriek de boventoon voert. In januari opperde de KNVB al om de bewijslast voor voetbalsupporters om te draaien. “Als je erbij staat, dan ben je erbij” is de redenatie. De KNVB kreeg prompt bijval van de PVV en het CDA (Coşkun Çörüz) en beide partijen vonden het zelfs nodig om “de bewijslast naar beneden bij te stellen, of zelfs om te draaien”. Reden voor In de Hekken om met de heer Çörüz in contact te treden, de andere kant van de medaille te laten zien en een dialoog aan te gaan.
Begin augustus vond de VVD in de persoon van Jeanine Hennis-Plasschaert -na een weekend met twee incidenten- dat de voetbalwet “scherper en strenger“ moet. Het voorstel kreeg bijval van de PvdA, de PVV en het CDA. Wat de concrete voorstellen en aanpassingen van mevrouw Hennis-Plasschaert waren en hoe ze in de praktijk toegepast zouden worden, was ons op dat moment niet duidelijk. Reden om ook met mevrouw Hennis-Plasschaert contact te zoeken om opheldering te vragen en de dialoog aan te gaan.
Op de mails en de uitnodiging om de dialoog aan te gaan is tot op heden geen reactie gekomen. Een politicus die over een ‘hot issue‘ een uitgesproken mening heeft, dient die betreffende mening goed te kunnen onderbouwen, zeker als bezorgde burgers de mening met ervaring en feiten kunnen weerleggen. Met de holle retoriek en one-liners als “het moet strenger” en “de wetgeving moet scherper” is het, vooral in verkiezingstijd, makkelijk scoren. Dat de huidige wetgeving al voldoende mogelijkheden biedt om een dadergerichte aanpak te hanteren, vergeten de betreffende politici voor het gemak even. De voorgestelde wetswijzigingen zijn generaliserend en criminaliserend, dragen niet bij aan de oplossing van het probleem en leiden juist in maatschappelijk opzicht tot onwenselijke situaties (zie ook de laatste link).
Tegen het moderne voetbal
De voorgestelde wetswijzigingen komen uit de koker van Tweede Kamerleden Richard de Mos (PVV) en Tjeerd van Dekken (PvdA). Zij zijn al ruim een jaar bezig met het maken van een ‘nieuwe voetbalwet’. In tegenstelling tot veel andere politici, die niet gehinderd door enige kennis van supporterszaken de ene na de andere populistische oneliner over het ‘harder aanpakken van hooligans’ de media in slingeren, hebben zij wél informatie ingewonnen bij diegenen die met de nieuwe wetgeving te maken krijgen: de supporters. Zo hebben ze onder andere deelgenomen aan een in Groningen georganiseerd symposium over de voetbalwet, waar vertegenwoordigers van Tegen het moderne voetbal en het Supportersplatform Betaald Voetbal (SBV) aanwezig waren. Daar zijn vanuit supporterskant praktijkvoorbeelden genoemd van situaties waarin de huidige en de nieuwe voetbalwet niet zal werken, en wat mogelijke verbeteringen zouden zijn. Zowel politici als supporters wilden namelijk toe naar een evenwichtige voetbalwet: het aanpakken van crimineel gedrag, maar het versoepelen van de veelal onnodige maatregelen voor supporters.
Vanaf dat moment blijkt het contact tussen supporters en politici echter weer eenrichtingsverkeer. Waar beloofd werd dat er contact wordt onderhouden met de supporters en er door de supporters zelfs nog schriftelijk commentaar en suggesties zijn geleverd op het in te dienen wetsvoorstel, blijkt het document een half jaar later uit het niets ‘klaar‘ te zijn. Ondanks dat een enkele suggestie is overgenomen, blijft de algemene trend van het wetsvoorstel dat de nieuwe voetbalwet niet evenwichtiger wordt, maar verder wordt aangescherpt: zwaarder straffen, sneller straffen, met minder bewijzen straffen, in groepsverband straffen. De media en andere politici halen deze elementen uiteraard gretig uit het voorstel en aangezien een tegengeluid van de indieners van het voorstel ontbreekt (áls zij überhaupt wel voor het evenwichtig maken van het voorstel zijn), is de schade voor supporters alweer geleden.
Martijn M.
Martijn is een vaste schrijver voor In De Hekken. Gewapend met zijn interesse voor voetbal, geschiedenis, zijn eigen ervaringen en camera is hij de vaste schrijver voor de rubriek "Vergane Glorie" en laat hij zijn licht schijnen op voetbal-randzaken in het zuiden van Nederland en België.
